3000 μέρες

Conceptions, Experiences and Explorations to relive the heady days of Life and ameliorate the World!

Όλοι οι Έλληνες μαζί ενωμένοι και αγαπημένοι.

Εκλογές σήμερα.
Ανεξάρτητα απ' ότι θα ψηφίσουν, εύχομαι σε κάθε Έλληνα και Ελληνίδα να έχουν πρώτα απ' όλα την υγεία τους και όσοι δεν την έχουν να αναρρώσουν με το καλό. Και οι πυρκαγιές που καίνε τώρα να σβηστούν και κανείς άλλος να μην τραυματιστεί.
Εύχομαι, επίσης, να αρχίσουμε όλοι μας σιγά-σιγά να είμαστε περισσότερο ενωμένοι και αγαπημένοι ως λαός και πολίτες μεταξύ μας. Όποιος και να βγει σήμερα πρωθυπουργός είναι σίγουρο ότι τουλάχιστον για τον επόμενο χρόνο θα περάσουμε πολύ δύσκολα και φτωχικά. Είναι ανάγκη να θυμηθούμε την αλληλεγγύη που έδειχναν οι παλαιότερες γενιές μεταξύ τους και να ξεχάσουμε την πλασματική ευμάρεια και τα διακοποδάνεια των περασμένων ετών.

Οι πραγματικοί άνθρωποι αυτού του τόπου ήταν πάντα ταπεινοί, προσφιλείς και οι πόρτες των σπιτιών τους δεν ήταν κλειδωμένες. Έκαναν καλή οικονομία, νοιάζονταν για την οικογένεια και τους συγγενείς τους και όποια και να ήταν η οικονομική τους κατάσταση είχαν πάντα ένα πιάτο φαγητό να μοιραστούν με τον γείτονά τους ή κάποιον άνθρωπο που είχε ανάγκη. Είχαν καρδιά, ψυχή, ανθρωπιά και αγαπούσαν τον συνάνθρωπό τους. Μόνο τα κομματικά μπορούσαν να χωρίσουν κάποιους από αυτούς. Άλλωστε, αυτή ήταν και θα είναι πάντα η δουλειά των περισσότερων πολιτικών, να χωρίζουν τους ανθρώπους για να μπορούν να τους ελέγχουν καλύτερα. Μα και πάλι, οι πόρτες των σπιτιών ήταν ανοικτές, ένα πιάτο φαγητό υπήρχε στο φτωχικό τραπέζι.

Άκουσα πριν λίγο τον πρωθυπουργό κύριο Πικραμένο. Ακόμα και για έναν μήνα που κυβέρνησε ο άνθρωπος αυτός έκανε το καθήκον του. Ένας δικαστικός στη θέση μιας άλλης εξουσίας, της κυβερνητικής, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, την ώρα που η χώρα περνάει δύσκολες στιγμές.

Άκουσα και έναν απλό συμπολίτη μας να λέει με αναστεναγμό:
"Κάτι να γίνει ρε παιδί μου, να ξημερώσουμε και να έχουμε λίγη ελπίδα, λίγη χαρά στα πρόσωπά μας.."


Στο κρίσιμο σημείο της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας.

"...Οι κοινωνίες μας θα πρέπει ανοικοδομηθούν πάνω στην ανθρωπιά, στην καλοσύνη, στην αξιοπρέπεια και σε όλες τις άλλες ανθρώπινες αξίες που έχουμε ξεχάσει σήμερα. Τότε μόνο θα μπορέσουμε να λύσουμε όλοι μαζί τα προβλήματα της χώρας μας..."

Η κυρίαρχη είδηση της σημερινής ημέρας ήταν το χαστούκι που έφαγε η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλη από τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη. Αυτό που έγινε σήμερα ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενο. Αν θυμόσαστε καλά, το 1998 ο Μιχαλολιάκος, καλεσμένος τότε στη Ζούγκλα του Τριανταφυλλόπουλου, πέταξε μια καρύδα στον σκηνοθέτη Κολλάτο (http://youtu.be/grcIbTOU1R4?t=2m40s). Το σημαντικότερο γεγονός για μένα δεν ήταν αυτό. Είναι ότι ως χώρα έχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν, όπου οι καρκινοπαθείς στη χώρα μας δεν μπορούν να προμηθευτούν τα φάρμακά τους. Σε εκείνο το σημείο, όπου πλέον δεν υπάρχουν χρήματα στο κράτος, παρ' όλην τη φοροεισπρακτική αφαίμαξη από τα χαράτσια και τις περικοπές χαμηλόμισθων και συνταξιούχων. Σε εκείνο τη σημείο όπου η ανεργία είναι πλέον "σκήνωμα ζωής", όπως θα έλεγε και ο ποιητής, και χιλιάδες νέοι σκέφτονται σοβαρά μέσα στην απελπισία τους να εγκαταλείψουν τη χώρα. Όπου και να κοιτάξεις γύρω σου υπάρχει ένα κλίμα καημού, μαραζώματος και δυστυχώς και διχόνοιας.

Επανέρχομαι στο γεγονός με το χαστούκι, κυρίως γιατί με ενοχλεί πολύ η υποκριτική απάντηση των (α)διάφορων εκπροσώπων κομμάτων που με τη μέχρι σήμερα στάση τους έχουν παροτρύνει τέτοιου είδους συμπεριφορές. Η στάση τους να βγαίνουν στον τηλεοπτικό φακό και να κάνουν δηλώσης καταδίκης του περιστατικού είναι, συγνώμη που το λέω αλλα δεν ξέρω πώς να αλλιώς να το χαρακτηρήσω καλύτερα, γλοιώδης και αηδιαστική. Και όση οργή και να έχουμε μέσα μας και όσο και να σπεύσουμε να καταδικάσουμε τη Χρυσή Αυγή και τον βουλευτή της για το συγκεκριμένο γεγονός, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέπτη και ψάξουμε πρώτα εκεί να βρούμε τι συμβαίνει. Διότι, αν ο δικός μας καθρέπτης έχει κάτι να μας δείξει, το οποίο επαναλαμβάνω είναι επιτακτική ανάγκη να το ενδοσκοπήσουμε ενδελεχέστερα, υπάρχει και ο άλλος ο καθρέπτης, εκείνος ο οποίος αφορά την κοινωνία μας, τη πολιτεία και την πατρίδα μας και που μέρος του είμαστε όλοι εμείς. Αυτός ο καθρέπτης αυτήν τη στιγμή είναι θολός, υφίσταται πιέσεις, διαστρεβλώσεις και παραμορφώσεις και πολύ φοβάμαι ότι τώρα είναι το σημείο καμπής του για να σπάσει. Έχει φτάσει στα όρια αντοχής του και μαζί του και αυτά που θα ονομάζαμε "ελληνική μεταπολιτευτική δημοκρατία" και "ελληνική κοινωνία". Έχουμε όλοι μας ευθύνη για αυτό που συμβαίνει και πριν σπεύσουμε να καταδικάσουμε τον δράστη, γεγονός που όλοι μας πρέπει να το κάνουμε, είναι ανάγκη να αναλάβουμε πρωτίστως τις ευθύνες μας.


Η ευθύνη του πολιτικού συστήματος.

Ευθύνεται και το πολιτικό σύστημα που βασίζεται ακόμα και σήμερα στη μεγάλη διαφθορά, στην τρανταχτή ατιμωρησία του και στο μεγάλο θράσος που επιδεικνύουν οι εκπρόσωποί του. Ειδικά τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει, των οποίων η πολιτική γύρω από το υπουργείο δημόσιας τάξης (ή προστασίας του πολίτη σήμερα) διευκόλυνε και ανέθρεψε τέτοιου είδους οργανώσεις. Και είναι περίσσιο το θράσος και ουσιαστικά υποκριτική η στάση των εκπροσώπων τους, όταν βγαίνουν στον αέρα για να καταδικάσουν τέτοιου είδους συμπεριφορές. Είναι ανάγκη, επίσης, να συνυπολογιστεί η ασυνέπεια των πολιτικών ανάμεσα στο λόγο και στις πράξεις τους, οι συνειδητές ψευδείς δηλώσεις τους, η συμμετοχή τους στη διαπλοκή και στη διαφθορά, η αναίσχυντη χρήση της βουλευτικής τους ασυλίας και εντέλει η καταστρατήγηση του πολιτικού ήθους αναφορικά με τον όρο "πολιτικό όν". Μέχρι σήμερα δεν έχει ακουστεί ένα πραγματικό "συγνώμη". Και είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο Άκης Τσοχατζόπουλος, εφόσον είναι ένοχος (πράγμα που αυτό φαίνεται ως σήμερα), ελάμβανε τις αποφάσεις μόνος του, δεν είχε συνεργάτες και δεν υπήρχε δημοκρατικός μηχανισμός να τον ελέγξει.


Η ευθύνη του δημοσιογραφικού κατεστημένου.

Ευθύνεται και το δημοσιογραφικό κατεστημένο και η σχέση διαφθοράς και διαπλοκής που έχει αυτό με το πολιτικό κατεστημένο. Είναι, θα λέγαμε, συγκοινωνούντα δοχεία. Ως αποτέλεσμα της τελευταίας, ο πολιτικός διάλογος έχει μετατραπεί σε ένα ριγκ αντιφωνούντων οι οποίοι καταστρατηγούν τις βασικές αρχές του διαλόγου, αλληλοδιαπληκτίζονται, ουρλιάζουν, δεν εκφράζουν πολιτικό λόγο ουσίας και απαξιώνουν το πολιτικό ήθος. Αυτές οι εικόνες που πριν από χρόνια θα προκαλούσαν αποστροφή και ανησυχία στους πολίτες για το πολιτικό σκηνικό της χώρας, σήμερα είναι ο κανόνας. Οι σύγχρονοι πολίτες-τηλεθεατές έχουν συνηθίσει να ζουν πλέον με αυτές και έχοντας αναπτύξει ένα είδος "ηθικής και πολιτικής ανοχής" δεν ταράζονται και αποδέχονται την "πραγματικότητα" που τους σερβίρουν τα κανάλια. Με την απαξίωση της πολιτικής εικόνας επιχειρείται ουσιαστικά να εμφυτευτεί η εντύπωση στον πολίτη ότι "η ενασχόληση με το πολιτικό γίγνεσθαι είναι κάτι ανάξιο, ανήθικο και αναξιοπρεπές και κατά συνέπεια κάτι που δεν αξίζει να ασχοληθεί κανείς μαζί του". Ως προς το ερώτημα "τι πρέπει να ψηφίσει", λίγο πριν τις εκλογές υφίσταται την επιστημονικά προμελετημένη πλύση εγκεφάλου από τα τηλεοπτικά κανάλια, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες και σε μικρότερο βαθμό από το ίντερνετ.
Ειδικά για τη χρυσή Αυγή που είναι μια ακροδεξιά οργάνωση υπάρχουν στοιχεία και ενδείξεις ότι είχε και έχει σχέσεις με ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής αστυνομίας και έχει συμβάλει σε σημαντικό βαθμό στη διάλυση πολλών αυθόρμητων ειρηνικών πορειών. Μπορεί κάλλιστα να ισχυριστεί κανείς με βάση τα σημερινά δεδομένα, ότι αυτή η οργάνωση σε συνδυασμό με τον άλλον πόλο της, τους αναρχοαυτόνομους, έχουν μέχρι σήμερα αποτελούν το υπ' αριθμόν νούμερο ένα κατασταλτικό εργαλείο του πολιτικού κατεστημένου με σκοπό να αντιμετωπίσει και να αδρανοποιήσει ειρηνικές διαδηλώσεις πολιτών, οι οποίες θα μπορούσαν να αφυπνίσουν την κοινή γνώμη και να ωθήσουν ολοένα και περισσότερους πολίτες σε πολιτική εγρήγορση και στην απαίτηση πραγματικής δημοκρατίας.


Η ευθύνη των πολιτών.

Φταίμε και εμείς οι πολίτες. Με το να στηρίζουμε κυβερνήσεις και πρόσωπα που μέσα από κυβερνητικές θέσεις έχουν συμβάλει σε όλα αυτά που αναφέρω παραπάνω, είμαστε ουσιαστικά συνυπεύθυνοι. Όσες πλύσεις εγκεφάλου και να μας κάνουν, υπάρχουν πάντα τρόποι να ξαναγίνουμε σιγά-σιγά υγιή πολιτικά όντα.
Ο πρώτος από όλους είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε κοινωνικά όντα και να δώσουμε αξία στον συνάνθρωπό μας. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από κόμματα, παρατάξεις, σημαίες και οργανώσεις υπάρχει ο συνάνθρωπός μας. Ο γείτονάς μας, ο συνάδερφός μας στη δουλειά, ο περιπτεράς, ο ταξιτζής, το παιδί του φαναριού, ο υπάλληλος πίσω από τον γκισέ, ο μπροστινός μας στην ουρά... Όλοι αυτοί, ακόμα και να έχουν αντίθετες πολιτικές απόψεις και πεποιθήσεις με εμάς, είναι και πρέπει να είναι μέσα στη συνείδησή μας ανώτεροι από κάθε κόμμα, πιο ψηλά από σημαίες, φουστανέλες και λάβαρα. Γιατί με αυτούς ζούμε, με αυτούς συναναστρεφόμαστε, αυτών τη χαρά και τη λύπη μοιραζόμαστε, όσο ξένοι για εμάς και να είναι αυτοί. Γιατί, τι αξία έχει π.χ. να έχεις εσύ χρήματα και την ίδια στιγμή όλη η γειτονιά σου να λιμοκτονεί;
Ο δεύτερος τρόπος είναι να κατανοήσουμε τον συνάνθρωπό μας τόσο συναισθηματικά όσο και λογικά και να (αλληλοεπι)δράσουμε μαζί του. Να αναπτύξουμε διάλογο, να μην μας πειράξει που η δική του άποψη για λύση δεν συμφωνεί με τη δική μας, να ψάξουμε να βρούμε κοινά σημεία μεταξύ μας και να δράσουμε εφαρμόζοντάς τα αποφασιστικά, τοποθετώντας έστω και προσωρινά στην άκρη τις επημέρους μας διαφορές. Για τον κάθε συνάνθρωπό μας, δηλαδή, δεν θα πρέπει να είναι η πρώτη μας ερώτηση αν "πιστεύει τα ίδια πράγματα με εμάς", αλλά "ποιες είναι οι κοινές μας απόψεις και πώς θα μπορούσαμε να τις υλοποιήσουμε άμεσα". Με αυτό το σκεπτικό βήμα-βήμα θα μπορούσαμε κάθε μέρα να χτίσουμε και κάτι καινούριο. Συνεπώς, φταίμε και εμείς οι πολίτες που δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι η δημοκρατία ξεκινάει από μέσα μας προς έξω σε αντίθεση με την ολιγαρχία που ξεκινάει από έξω προς τα μέσα μας και μάλλον αυτό είναι που βιώνουμε σήμερα. Οι κοινωνίες μας θα πρέπει ανοικοδομηθούν πάνω στην ανθρωπιά, στην καλοσύνη, στην αξιοπρέπεια και σε όλες τις άλλες ανθρώπινες αξίες που έχουμε ξεχάσει σήμερα. Τότε μόνο θα μπορέσουμε να λύσουμε όλοι μαζί τα προβλήματα της κοινωνίας μας.


Πηγές & ενδιαφέροντα άρθρα

Ενδιαφέροντα θέματα από τον κυβερνοχώρο (Ιούνιος 2012)

Παρακάτω αναρτώ διάφορα θέματα, άρθρα και ειδήσεις από το Διαδίκτυο που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον τον τελευταίο καιρό.


Ted Williams, ο άστεγος με τη χρυσή φωνή.
http://www.youtube.com/watch?v=gWG6zNf4xY0
http://en.wikipedia.org/wiki/Ted_Williams_%28voice-over_artist%29
Δείτε την απίστευτη ιστορία ενός άστεγου, ο οποίος με τη βοήθεια του ίντερνετ και με έμφυτο ταλέντο τη φωνή του, κατόρθωσε να γίνει διάσημος παρουσιαστής στην αμερικάνικη τηλεόραση. Πρόκειται για έναν ταπεινό και πολύ αγαπητό άνθρωπο για τους αμερικανούς τηλεθεατές και ακροατές.

Louis de funes
https://www.youtube.com/watch?v=Z-2yMBrWnds
O  Louis de funes υπαγορεύει μια παραγγελία στα γερμανικά. Από τις πιο αστείες του σκηνές!
 
Πέτα και εσύ μια καρύδα... μπορείς!
Ο Μιχαλολιάκος το 1998 πετάει μια καρύδα στον Κολλάτο 
Και έλεγα που τον θυμόμουν, που τον θυμόμουν...

«Παροιμιώδεις εκφράσεις»
http://www.pare-dose.net/?cat=396
Μια πολύ καλή συλλογή με τις εκφράσεις του λαού μας και την ετυμολογία τους.

Shut Up And Take My Money!
http://shutupandtakemymoney.com
Μια ιστοσελίδα με πρωτότυπα, ενδιαφέροντα και έξυπνα gadgets.

25 Spectacular Movies You (Probably) Haven’t Seen
http://www.highexistence.com/25-spectacular-movies-you-probably-havent-seen
25 ενδιαφέρουσες ταινίες που ίσως να μην έχετε δει ακόμα.

SugarSync
http://www.sugarsync.com
Η εναλλακτική λύση απέναντι στο dropbox με 5 GB δωρεάν χώρο.

bookboon.com
http://bookboon.com/en/textbooks
Δωρεάν επιστημονικά textbooks.

Περιήγηση στο εργοστάσιο κατασκευής των iPad
http://www.videoman.gr/25230
(Από το videoman.gr). Μια αποκλειστική περιήγηση στο τεράστιο εργοστάσιο της Foxconn στην Κίνα, όπου βλέπουμε τα βήματα στην κατασκευή των iPad, αλλά και τις δύσκολες συνθήκες εργασίας που επικρατούν.

Kώστας Γκουσγκούνης - Γεωργία Βασιλειάδου
http://www.youtube.com/watch?v=v0DLtZa1Ot4
Ο Κώστας Γκουσγκούνης σε άλλη μία μοναδική ερμηνεία στο πλευρό της Γεωργίας Βασιλειάδου. Ο Γκουσγκούνης, είναι αυτός που λέει την ατάκα: δε λες που δεν τον πέτυχε τον άνθρωπο; 
Τα σχόλια που έχει το συγκεκριμένο βίντεο στο Youtube είναι όλα τα λεφτά!

ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ
http://www.youtube.com/watch?v=Sh-wrNxZJ_A
http://www.georgekant.com/?p=2261
Και εκεί που νόμιζα ότι το ελληνικό ροκ τα έχει δώσει όλα, ήρθε αυτό το συγκρότημα να μου αλλάξει γνώμη... απίστευτη μουσική!

Marietta Fafouti and Band / Kookoobadi
http://www.youtube.com/watch?v=LAtpU7CyRm4
Και αυτή η μουσική είναι υπέροχη και είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι οι καλλιτέχνες είναι Έλληνες! Η προβολή είναι live στο Ράδιο Αρβύλα.

Μίκρο - Το καλύτερο σου λάθος
http://www.youtube.com/watch?v=0q0jjXRmMRI&feature=relmfu
Ίσως το καλύτερο τους μουσικό κομμάτι μαζί με το Γέφυρα και το Αυτή η πόλη (και η λίστα δεν τελειώνει ποτέ...). Ζωντανά στο Ράδιο Αρβύλα. Στα ντραμς ποιος άλλος... ο Αντώνης Κανάκης!!!

MEGA - Κάψε το σενάριο (stand up comedy)
http://youtu.be/VDCW12-Mqx4?t=20m44s
Από το σχόλιο μου σε μια αρνητική κριτική για τη σειρά στο vima.gr:
Η φύση αυτής της εκπομπής είναι ο αυτοσχεδιασμός και η φρεσκάδα αυτών των νέων ηθοποιών. Είναι αυθεντική και αξίζει! Μου θυμίζει τη δεκαετία του 80, τότε που η ΕΡΤ υποστήριζε τέτοιες εκπομπές με κύριο κριτήριο τη δημιουργικότητα και την ψυχαγωγία. Προσωπικά, μου αρέσει η εκπομπή και γελάω πάρα πολύ με κάποιες σκηνές, κυρίως γιατί τα παιδιά είναι ωραίοι τύποι και έχουν αυτοσχεδιασμό και κέφι. Δεν με πειράζει αν κάποια αστεία δεν πιάνουν, διότι αυτό είναι κομμάτι μιας τέτοιας σειράς. Αν σε κάποιους φίλους δεν αρέσει το συγκεκριμένο είδος χιούμορ, αυτό είναι φυσιολογικό, αφού αυτό είναι πάντα θέμα προσωπικού γούστου. Είναι, όμως, κρίμα να γράφει κάποιος μια τόσο αρνητική κριτική για μια σειρά που αρέσει σε αρκετούς ανθρώπους. Είναι σαν να προσβάλει την αίσθηση χιούμορ όλων αυτών που τους αρέσει η εκπομπή. Σέβομαι απολύτως το δικαίωμα και τη γνώμη του αρθρογράφου και θεωρώ την άποψή του αποκλειστικά προσωπική. Αν θέλει να γράψει αντικειμενικά θα πρέπει να ρωτήσει περισσότερο κόσμο και να κάνει μια δημοσιογραφική έρευνα, χωρίς προσωπικό πάθος και υποκειμενικότητα, όπως και να αφήσει να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα, διότι οποιοδήποτε είδος τέχνης, είτε καλό είτε κακό, αναγνωρίζεται και αξιολογείται μέσα από την αντοχή και τη διάρκειά του στον χρόνο. Εντέλει, το τι αρέσει στον καθένα μας είναι θέμα υποκειμενικό και θα έπρεπε κατά βάση ένα σημαντικό τμήμα της αξιολόγησης να βασίζεται σε στατιστικά στοιχεία αναγνωρισιμότητας και δευτερευόντως σε αυτό που ονομάζουμε "κριτική τέχνης". Όλα αυτά με καλή διάθεση προς τον αρθρογράφο. Εύχομαι στη σειρά και σε όλους τους ηθοποιούς της ελληνικής τηλεόρασης να τα καταφέρουν. Τουλάχιστον σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε, αυτό είναι μια μικρή παρηγοριά.

Most popular photography on StumbleUpon! (2011)
http://www.myrandomstuff.se/?page_id=4771
Όμορφες φωτογραφίες από το stumble upon.




















Blog Archive

Πρώτη ενημέρωση!

Νέα & ψυχαγωγία!

Τεχνολογικά blogs

Χαμόγελο

Χαμόγελο
Στηρίξτε το Χαμόγελο του παιδιού!

Socrates

Socrates
From Düsseldorf with love!
Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω, τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο... Κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία. Μην γυρνάς την πλάτη, μην ζεις στο ψέμα. Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία. Σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία...
(ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ)

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Ενδιαφέροντα Blogs

Αξιόλογα Blogs & Sites!