3000 μέρες

Conceptions, Experiences and Explorations to relive the heady days of Life and ameliorate the World!

Röyksopp - Remind me



Δημιουργημένο από το French motion graphics studio H5 αυτό το μουσικό βίντεο πραγματεύεται μια συνηθισμένη μέρα από τη ζωή μιας εργαζόμενης γυναίκας στο London's Square Mile με τη βοήθεια γραφικών τύπου infographics.
This includes labelled close-ups of everyday objects, product lifecycles, schematic diagrams, charts, and is generally illustrated in a simple isometric visual style.
Μπράβο στο studio για την ιδέα και την καλή δουλειά τους, δένει τέλεια με αυτό το ωραίο μουσικό κομμάτι. Έχει ενδιαφέρον και αξίζει να κάνετε ένα διάλειμμα να το απολαύσετε.

Stop Motion: Sorry I'm Late



A short film by Tomas Mankovsky (Blink)
http://www.sorry-im-late.com/

Θεσσαλονίκη WebCams

Περιοχή καμάρας

Πλατεία Αριστοτέλους

Ιστορικό κέντρο (Π.Π. Γερμανού)

Νέα παραλία

Βορειοανατολική άποψη της πόλης από το κέντρο

Όσοι φίλοι ενδιαφέρονται μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα παρακάτω link των πιο πάνω webcam:
http://www.iama.gr/weather/image.jpg
http://www.031.gr/images/cam/a_00045.jpg
http://users.otenet.gr/%7Eatsio/ThessCam.jpg
http://dias.aueb.gr/%7Etsik/cam.jpg
http://users.hol.gr/%7Eatsio/ip_cam/video.jpg

Επίσης, όσοι φίλοι θέλουν να ψάξουν περισσότερες webcams απ' όλον τον κόσμο μπορούν να περιηγηθούν στην ιστοσελίδα http://gr.webcams.travel.


Στα γρανάζια του ΤΣΜΕΔΕ!

Ως ηλεκτρολόγος μηχανικός είχα την τύχη-ατυχία να γραφτώ στο ΤΣΜΕΔΕ τον Ιούνιο του 2005. Γράφτηκα στο τμήμα κεντρικής Μακεδονίας, το οποίο βρίσκεται στην οδό Ζεύξιδος.
Αυτό που θέλω να γράψω εδώ είναι πως είμαι πολύ απογοητευμένος με τα "αφεντικά" του ΤΣΜΕΔΕ κάτω στην Αθήνα.

Μερικές παρατηρήσεις για το ΤΣΜΕΔΕ, υποκατάστημα κεντρικής μακεδονίας:
  • Το ΤΣΜΕΔΕ δεν έχει σύστημα εξυπηρέτησης μέσω e-mail, για την ακρίβεια δεν έχει ούτε καν e-mail!!! Είναι αδιανόητο πως ένα ταμείο που έχει χρήματα και που εξυπηρετεί ανθρώπους τεχνολογίας, που λίγο πολύ όλοι τους χρησιμοποιούν πρωτίστως το e-mail για τις δουλειές τους, να μην έχει e-mail για να εξυπηρετεί τους ασφαλισμένους του. Είναι ανικανότητα; Προκλητική αδιαφορία; Δεν πιστεύω ότι υπάρχει χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που να μην γελάει με αυτό το ανέκδοτο, γιατί να το πιστέψουν ότι είναι αλήθεια αποκλείεται...
  • Όπως ήταν πριν κάτι δεκαετίες, έτσι και έχει παραμείνει, χωρίς να προσαρμοστεί στις νέες τεχνολογίες και στον αυξημένο αριθμό των μηχανικών που πρέπει να εξυπηρετήσει.
  • Ως προς τις ουρές αναμονής δεν έχει εγκατασταθεί κάποιο σύστημα αρίθμησης με αριθμό αναμονής ή κάτι σχετικό.
  • Οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί είναι ήρωες. Κανονικά θα έπρεπε να ήταν τριπλάσιοι στον αριθμό για να εξυπηρετήσουν όλον αυτόν τον κόσμο που έρχεται καθημερινά. Το περιβάλλον εργασίας τους θυμίζει εγκαταλειμμένη σοβιετική δημόσια υπηρεσία. Το φως από τις λάμπες φθορισμού πάνω από τα κεφάλια τους είναι άθλιο. Το σύστημα με τους υπολογιστές είναι απαρχαιωμένο και το μενού δεν είναι καθόλου φιλικό στον χρήστη, ούτε καν για τα δεδομένα του 1990.
  • Το έγκλημα με τη μηχανογράφηση στα τέλη του 2006. Το έζησα σε όλο του το μεγαλείο. Εκείνον τον καιρό όλα τα στοιχεία από τις προσωπικές καρτέλες των μηχανικών καταχωρούνταν ψηφιακά στο σύστημα μηχανογράφησης. Σε έναν μεγάλο αριθμό καρτελών δεν είχαν συμπληρωθεί στοιχεία είσπραξης εισφορών για δεδομένες χρονικές περιόδους. Προφανώς, είτε ο μηχανικός δεν είχε πληρώσει είτε ο υπάλληλος δεν είχε περάσει το νούμερο στην καρτέλα. Η πολιτική του ΤΣΜΕΔΕ ήταν άπληστη και προσβλητική για κάθε μηχανικό του οποίου η καρτέλα είχε ασυμπλήρωτα στοιχεία. Έπρεπε να φέρει τις αποδείξεις πληρωμής των εισφορών του με σκοπό να αποδείξει ότι δεν έκλεψε το ταμείο. Με λίγα λόγια: "Θεωρούμε ότι είσαι κλέφτης, μέχρι να μας αποδείξεις το αντίθετο". Εκείνον τον καιρό οι ουρές αναμονής έφταναν μέχρι την είσοδο κάτω. Θυμάμαι να ρωτούν έναν μηχανικό: "Το 1973 που ήσασταν; Να μας φέρετε ένα χαρτί ότι πληρώσατε"! Βέβαια το ΤΣΜΕΔΕ απαιτεί από την αρχή οι μηχανικοί να φυλάνε αυτές τις αποδείξεις προσεκτικά και έχει το δικαίωμα να τις ζητήσει όποτε αυτό το κρίνει αναγκαίο. Αλλά, αν κάποιος έχει χάσει το αρχείο του από κλοπή, μετακόμιση, πυρκαγιά ή πλημμύρα; Γιατί αυτόματα θα πρέπει αυτός ο άνθρωπος μέσα στην ατυχία του να χαρακτηριστεί ως κλέφτης ή απατεώνας απέναντι στο ταμείο του; Χιλιάδες μηχανικοί πλήρωσαν έτσι εκβιαστικά ένα χαράτσι στο ΤΣΜΕΔΕ, χρήματα που τα είχαν πληρώσει στο παρελθόν. Άραγε για ποιον λόγο απελευθερωθήκαμε από την τουρκοκρατία; Ποιός είναι ο κλέφτης εδώ;
  • Το μεγάλο πλιάτσικο του κράτους με τα ταμεία και η απάνθρωπη αύξηση των εισφορών μας με τον νόμο του Τσιτουρίδη (ποτέ να μην τον ξεχνάμε!) το 2006, όπου πλέον μετά από μερικά χρόνια εγγραφής στο ταμείο καλούμαστε να πληρώσουμε τον χρόνο πάνω από 4 χιλιάρικα εισφορές και μάλιστα αυτό το ποσό συζητιέται να αυξηθεί. Συν ότι ο κάθε υπουργός μπορεί ανά πάσα στιγμή με υπουργική απόφαση να καθορίζει τη σύνταξή μας, τις εισφορές και ότι κρίνει αυτός σκόπιμο. Οι μηχανικοί άβουλα πλάσματα χωρίς λόγο και άποψη μπροστά του.
  • Οι τιμές του ταμείου για την κάλυψη ιατρικών και οδοντιατρικών επισκέψεων έχουν μείνει σταθερές εδώ και εικοσιπέντε χρόνια παρά τον πληθωρισμό και τις άλλες αναπροσαρμογές. Οι ασφαλισμένοι καλούνται να πληρώσουν τις επισκέψεις τους από μόνοι τους. Και ότι χρήματα είναι να τους επιστραφούν, τις περισσότερες φορές δεν πηγαίνουν να τα πάρουν γιατί σκέφτονται την ταλαιπωρία: Να πάρουν το αυτοκίνητο ή το ταξί για να κατεβούν στο μποτιλιαρισμένο κέντρο. Άντε να παρκάρουν ή να πληρώσουν το πάρκινγκ. Και άντε να μπουν και σε τρεις διαφορετικές ουρές. Και όλα αυτά για μερικά ευρώ. Το ΤΣΜΕΔΕ γνωρίζει ότι αυτό είναι χάσιμο εργατοωρών, ταλαιπωρία σωματική και ψυχική. Στο τέλος οι μηχανικοί παραιτούνται και "χαρίζουν" αυτά τα χρήματα στο ταμείο, το οποίο αν εσύ του χρωστάς έστω και ένα ευρώ θα σου βάλει τόκους και θα παγώσει αρκετές συναλλαγές του μαζί σου.
Και άλλα πολλά θα μπορούσα να γράψω εδώ που τώρα δεν μου έρχονται στο μυαλό.
Το ΤΣΜΕΔΕ έρχεται να δείξει με περίτρανο τρόπο πόσο μακριά είμαστε εμείς οι μηχανικοί από τον συνάδερφό μας μηχανικό. Ο τρόπος εργασίας πλέον είναι ανταγωνιστικός και πάρα πολλοί μηχανικοί έχουν πάψει από καιρό να ενδιαφέρονται για κοινές προσπάθειες και αγώνες διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους απέναντι σε κάθε διευθαρμένη εξουσία, η οποία πάντα έχει στο τσεπάκι της την εκάστοτε ηγεσία του ΤΕΕ.
Άλλοι δεν πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να γίνει. Έχουν και τις δουλείες τους που δεν τελειώνουν. Πως να αφήσεις έτσι τη δουλειά; Δεν έχουν άδικο, αλλά και αυτή η κατάσταση είναι από μόνη της νοσηρή και δεν μπορεί να παραμένει χωρίς να μας βλάπτει ολοένα και περισσότερο. Κάτι πρέπει να κάνουμε και καλό είναι να το σκεφτούμε σιγά-σιγά. Και κυρίως να πάψουμε να σκεφτόμαστε κομματικά.
Δεν είναι δυνατόν εμείς οι μηχανικοί που μπορούμε να βρούμε απίστευτες λύσεις σε χιλιάδες πολύπλοκα ζητήματα της εργασίας μας να μην μπορούμε να λύσουμε αυτό το αγκάθι που λέγεται κακή διαχείριση του ΤΣΜΕΔΕ.

Περιμένω από την ηγεσία του ΤΣΜΕΔΕ να με βγάλει ψεύτη σε όσα ισχυρίζομαι, δείχνοντάς μου έργα και πράξεις αντίστοιχα ενός ευρωπαϊκού ταμείου ασφάλισης μηχανικών. Μέχρι τότε, θα μου προκαλούν θλίψη μόνο που τους φέρνω στον νου μου.

Αρκετά καλό blog είναι το tee-tsmede.blogspot.com του Δ.Πανόπουλου (panopoulos@teemail.gr). Προτείνω σε κάθε φίλο να το παρακολουθεί. Μου αρέσει ο τρόπος που γράφει και προβληματίζεται. Δείτε αυτό για να καταλάβετε.
Πάρα πολύ καλή και η ιστοσελίδα www.michanikos.gr με μεγάλη συμμετοχή και ενεργό φόρουμ. Για το ΤΣΜΕΔΕ υπάρχουν θέματα μέσα στα Εργασιακά-Ασφαλιστικά.
Επίσης, υπάρχει και το www.kinimatsmede.gr, αλλά μου φαίνεται ανενεργό.

Μια βόλτα στην Ουτρέχτη

Την Παρασκευή 22 του μηνός πήρα το τρένο και σε είκοσι λεπτά ήμουν στην Ουτρέχτη.
Ο κύριος λόγος που πήγα ήταν γιατί ήταν για να αγοράσω ένα ποδήλατο από μια αγγελία. Δυστυχώς, όμως, ο πωλών δεν ήρθε και έτσι είπα να κάνω μια βόλτα στο κέντρο της πόλης. Έβγαλα φωτογραφίες και γύρισα το μέρος κοντά στο ποτάμι. Εντέλει κάποιος μου είπε για κάποιο μαγαζί μεταχειρισμένων ποδηλάτων κοντά στον κεντρικό σταθμό. Και έτσι αγόρασα το καινούριο (μεταχειρισμένο) ποδήλατό μου.
Μου άρεσε η Ουτρέχτη. Ίσως ήταν η βόλτα, ίσως ο ήλιος, ίσως ο κόσμος, δεν ξέρω, μου άφησε καλές εντυπώσεις ως πόλη.
Δείτε και μερικές φωτογραφίες που έβαλα στο Photobucket για την Ουτρέχτη.


Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον φίλο Νίκο Κουρεμένο που σχολίασε το προηγούμενο άρθρο για το Άμστερνταμ και μου πρότεινε το Photobucket. Μπορείτε να επισκεφτείτε το blog του στη διεύθυνση http://nkour.blogspot.com/. Αυτή είναι και η μαγεία των bloggers, ένας μεγάλος τόπος συνάθροισης ανθρώπων με ενδιαφέρον, άποψη και το μεράκι να προσφέρουν. Νίκο, σε ευχαριστώ για την πρόταση φίλε.

Ελληνική Κοινότητα Άμστερνταμ

Μετά από πολύ καιρό επιθυμίας κατάφερα τελικά να επισκεφτώ την Ελληνική Κοινότητα του Άμστερνταμ.
Συνάντησα εκεί τον Πρόεδρο (Παναγιώτης) και τον γραμματέα (Μιχάλης) μαζί με τον Μανώλη που διαχειρίζεται το "Ελληνικό σπίτι", όπως ονομάζεται το στέκι. Οι άνθρωποι ήταν ευγενέστατοι και πρόθυμοι να με βοηθήσουν. Είχαμε μια ζεστή και πρόσχαρη κουβέντα.
Μου είπαν πως τώρα με την οικονομική ύφεση τους επισκέπτονται ολοένα και περισσότεροι νέοι στην ηλικία Έλληνες καθημερινά οι οποίοι έρχονται στην Ολλανδία και ψάχνουν τρόπο να εγκατασταθούν και να προκόψουν μακριά από τη μιζέρια της Ελλάδας. Ωστόσο, η οικονομική ύφεση έκανε τους Ολλανδούς να είναι συγκρατημένοι στην πρόσληψη προσωπικού, ειδικά όταν αυτό δεν μιλάει την ολλανδική γλώσσα. Φυσικά, με σταθερό ψάξιμο, υπάρχουν και κάποιες πρόχειρες εργασίες, όπως και στην Ελλάδα, με τη διαφορά ότι ο μισθός σου επιτρέπει να συντηρήσεις τον εαυτό σου μέχρι να βρεις δουλειά στο αντικείμενό σου.
Γενικά, για τους ανθρώπους που αγαπούν την Ολλανδία, τη γλώσσα και τους ανθρώπους της και μπορούν να προσαρμοστούν στο οικονομικό και κοινωνικό της σύστημα, αυτή η χώρα έχει μακροπρόθεσμα να προσφέρει εργασία και ποιότητα ζωής, έστω και αν τον πρώτο καιρό τα πράγματα θα είναι δύσκολα.
Οι Έλληνες του Άμστερνταμ είναι λίγοι αναλογικά με τη Γερμανία και το Βέλγιο. Με μια πρόχειρη εκτίμηση ο αριθμός τους εκτιμάται στα δύο χιλιάδες άτομα συνολικά. Στην κοινότητα συχνάζουν κοντά στα 700 άτομα. Ελληνικά σχολεία υπάρχουν μέχρι και το Γυμνάσιο. Λύκειο δεν υπάρχει, αφού τα Ελληνόπουλα προτιμούν την ολλανδική οδό για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που είναι περισσότερο ποιοτική και προσιτή.

Η κοινότητα προσφέρει δωρεάν μαθήματα Ολλανδικών μία φορά την εβδομάδα καθώς και άλλα μαθήματα, όπως ελληνικών χορών. Βέβαια σε δύο εβδομάδες η σεζόν τελειώνει, αλλά από τον Σεπτέμβρη (μπορεί και πιο νωρίς) θα ξεκινήσει ξανά. Επίσης, βοηθάει όποιον έχει ανάγκη για τα πρώτα βήματα δήλωσής του στον δήμο του Άμστερνταμ με πολύτιμες συμβουλές σχετικά με γραφειοκρατικά ζητήματα και τον τρόπο ζωής της Ολλανδίας.

Μέλη της μπορούν να γίνουν Ελληνες και φιλέλληνες πληρώνοντας ετήσια συνδρομή 25 ευρώ.

Το «Ελληνικό σπίτι» βρίσκεται στη διεύθυνση :
De Wittenkade 111 sous, Άμστερνταμ
και είναι ανοιχτό από Δευτέρα έως Τετάρτη από 19:00 έως 24:00.

Για περισσότερες πληροφορίες υπάρχει η ιστοσελίδα της κοινότητας:
http://www.ellines.nl/GGA/gr_wholepage.html
E BESTUUR@ELLINES.NL
T 020 686 33 22
F 020 686 33 22
Δείτε λίγο και τη διεύθυνση www.ellines.nl

Άμστερνταμ: Φωτογραφίες στο flickr.

Μόλις χθες δημιούργησα έναν λογαριασμό στο flickr και ανέβασα γύρω στις 500 φωτογραφίες. Δυστυχώς, όμως, το flickr στην ελεύθερή του έκδοση υποστηρίζει μόνο τις πιο πρόσφατες 200 φωτογραφίες που ανέβασα για αυτόν τον μήνα. Δεν πειράζει, και αυτές οι 200 καλές είναι. Θα προσπαθήσω να βρω και κάποια ακόμα υπηρεσία με σκοπό να τις ανεβάσω όλες.
Προς το παρόν μπορείτε να δείτε 200 φωτογραφίες σε slideshow. Κάποιες ρυθμίσεις στη μηχανή μου ήταν λάθος και μερικές φωτογραφίες κοκκινίζουν λίγο, αλλά δεν φαίνονται καθόλου άσχημα, δίνουν μια εντύπωση από παρελθόν.
Πολλά φιλιά από το Άμστερναμ παιδιά. Θα υπάρξουν περισσότερα νέα μου προσεχώς.

Γιώργος Σεφέρης - Ο Βασιλιάς της Ασίνης

Για τη βιογραφία του Γιώργου Σεφεριάδη υπάρχουν αρκετές ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, ένα μόνο μικρό δείγμα των οποίων είναι οι παρακάτω εξής:
http://www.mmb.org.gr/page/default.asp?id=1090&la=1
http://personnes.wordpress.com
http://el.wikipedia.org
http://durabond.ca/gdouridas/seferis.html
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/george_seferis/
http://www.bbc.co.uk/greek/seferis.shtml
Ο φωτογράφος Γιώργος Σεφέρης

Ακούστε και τη δήλωση κατά της χούντας που παραχώρησε τον Μάρτιο του 1969 στο BBC.

Ο Βασιλιάς της Ασίνης είναι από τα πιο χαρακτηριστικά και όμορφα ποιήματα του Σεφέρη. Σε αυτήν τη σελίδα γράφονται για το ποίημα:
Ο Γιώργος Σεφέρης, που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963, αποθανάτισε την Ασίνη, το αρχαίο λιμάνι κοντά στο Ναύπλιο, στο ποίημά του Ο Βασιλιάς της Ασίνης, από την συλλογή ποιημάτων του Deck Diaries B. Το ποίημα είναι ένα ελεγείο για τον χαμένο χρόνο, την ασημαντοσύνη της ανθρώπινης ύπαρξης και την ματαιότητα της δόξας. Ο Βασιλιάς της Ασίνης, που κυβερνούσε κατά την Μυκηναϊκή περίοδο, ο Σεφέρης λέει γι' αυτόν, ότι ήταν σίγουρα ένας παντοδύναμος άνδρας της εποχής του, και έπαιρνε αποφάσεις που επηρέαζαν τις ζωές των άλλων, έχει χαθεί, έχει εξαφανιστεί αλλά αναφέρεται στην Ιλιάδα. Τίποτα δεν έμεινε μακροπρόθεσμα, από το πέρασμα των ανθρώπων στον κόσμο, προειδοποιεί ο Σεφέρης.


Μια σύγχρονη εκδοχή του ποιήματος σε πιο απλή και κατανοητή μορφή για τον μέσο άνθρωπο φαίνεται μέσα στο ροκ μουσικό τραγούδι του συγκροτήματος "ξύλινα σπαθιά", "ο βασιλιάς της σκόνης".

Ὁ Βασιλιᾶς τῆς Ἀσίνης

Ἀσίνην τε...
ΙΛΙΑΔΑ

Κοιτάξαμε ὅλο τὸ πρωὶ γύρω-γύρω τὸ κάστρο
ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ μέρος τοῦ ἴσκιου ἐκεῖ ποὺ ἡ θάλασσα
πράσινη καὶ χωρὶς ἀναλαμπή, τὸ στῆθος σκοτωμένου παγονιοῦ
Μᾶς δέχτηκε ὅπως ὁ καιρὸς χωρὶς κανένα χάσμα.
Οἱ φλέβες τοῦ βράχου κατέβαιναν ἀπὸ ψηλὰ
στριμμένα κλήματα γυμνὰ πολύκλωνα ζωντανεύοντας
στ ἄγγιγμα τοῦ νεροῦ, καθὼς τὸ μάτι ἀκολουθώντας τις
πάλευε νὰ ξεφύγει τὸ κουραστικὸ λίκνισμα
χάνοντας δύναμη ὁλοένα.

Ἀπὸ τὸ μέρος τοῦ ἥλιου ἕνας μακρὺς γιαλὸς ὁλάνοιχτος
καὶ τὸ φῶς τρίβοντας διαμαντικὰ στὰ μεγάλα τείχη.
Κανένα πλάσμα ζωντανὸ τ᾿ ἀγριοπερίστερα φευγάτα
κι ὁ βασιλιὰς τῆς Ἀσίνης ποὺ τὸν γυρεύουμε δυὸ χρόνια τώρα
ἄγνωστος λησμονημένος ἀπ᾿ ὅλους κι ἀπὸ τὸν Ὅμηρο
μόνο μία λέξη στὴν Ἰλιάδα κι ἐκείνη ἀβέβαιη
ριγμένη ἐδῶ σὰν τὴν ἐντάφια χρυσὴ προσωπίδα.
Τὴν ἄγγιξες, θυμᾶσαι τὸν ἦχο της; κούφιο μέσα στὸ φῶς
σὰν τὸ στεγνὸ πιθάρι στὸ σκαμμένο χώμα-
κι ὁ ἴδιος ἦχος μὲς στὴ θάλασσα μὲ τὰ κουπιά μας.
Ὁ βασιλιὰς τῆς Ἀσίνης ἕνα κενὸ κάτω ἀπ᾿ τὴν προσωπίδα
παντοῦ μαζί μας παντοῦ μαζί μας, κάτω ἀπὸ ἕνα ὄνομα:
«Ἀσίνην τε... Ἀσίνην τε...»
καὶ τὰ παιδιά του ἀγάλματα
κι οἱ πόθοι του φτερουγίσματα πουλιῶν κι ὁ ἀγέρας
στὰ διαστήματα τῶν στοχασμῶν του καὶ τὰ καράβια του
ἀραγμένα σ᾿ ἄφαντο λιμάνι-
κάτω ἀπ᾿ τὴν προσωπίδα ἕνα κενό.

Πίσω ἀπὸ τὰ μεγάλα μάτια τὰ καμπύλα χείλια τοὺς βοστρύχους
ἀνάγλυφα στὸ μαλαματένιο σκέπασμα τῆς ὕπαρξής μας
ἕνα σημεῖο σκοτεινὸ ποὺ ταξιδεύει σὰν τὸ ψάρι
μέσα στὴν αὐγινὴ γαλήνη τοῦ πελάγου καὶ τὸ βλέπεις:
ἕνα κενὸ παντοῦ μαζί μας.
Καὶ τὸ πουλὶ ποὺ πέταξε τὸν ἄλλο χειμώνα
μὲ σπασμένη φτερούγα σκήνωμα ζωῆς,
κι ἡ νέα γυναίκα ποὺ ἔφυγε νὰ παίξει
μὲ τὰ σκυλόδοντα τοῦ καλοκαιριοῦ
κι ἡ ψυχὴ ποὺ γύρεψε τσιρίζοντας τὸν κάτω κόσμο ὁ χείμαρρος τοῦ ἥλιου
μὲ τ᾿ ἀρχαῖα μνημεῖα καὶ τὴ σύγχρονη θλίψη.

Κι ὁ ποιητὴς ἀργοπορεῖ κοιτάζοντας τὶς πέτρες κι ἀνάρωτιέται
ὑπάρχουν ἄραγε
ἀνάμεσα στὶς χαλασμένες τοῦτες γραμμὲς
τὶς ἀκμὲς τὶς αἰχμὲς τὰ κοῖλα καὶ τὶς καμπύλες
ὑπάρχουν ἄραγε
ἐδῶ ποὺ συναντιέται τὸ πέρασμα τῆς βροχῆς τοῦ ἀγέρα καὶ τῆς φθορᾶς
ὑπάρχουν, ἡ κίνηση τοῦ προσώπου τὸ σχῆμα τῆς στοργῆς
ἐκείνων ποὺ λιγόστεψαν τόσο παράξενα μὲς στὴ ζωή μας
αὐτῶν ποὺ ἀπόμειναν σκιὲς κυμάτων καὶ στοχασμοὶ μὲ τὴν ἀπεραντοσύνη τοῦ πελάγου
ἢ μήπως ὄχι δὲν ἀπομένει τίποτε παρὰ μόνο τὸ βάρος
ἡ νοσταλγία τοῦ βάρους μιᾶς ὕπαρξης ζωντανῆς
ἐκεῖ ποὺ μένουμε τώρα ἀνυπόστατοι λυγίζοντας
σὰν τὰ κλωνάρια τῆς φριχτῆς ἰτιᾶς σωριασμένα μέσα στὴ διάρκεια τῆς ἀπελπισίας
ἐνῶ τὸ ρέμα κίτρινο κατεβάζει ἀργὰ βοῦρλα ξεριζωμένα μὲς στὸ βοῦρκο
εἰκόνα μορφῆς ποὺ μαρμάρωσε μὲ τὴν ἀπόφαση μιᾶς πίκρας παντοτινῆς.
Ὁ ποιητὴς ἕνα κενό.

Ἀσπιδοφόρος ὁ ἥλιος ἀνέβαινε πολεμώντας
κι ἀπὸ τὸ βάθος τῆς σπηλιᾶς μία νυχτερίδα τρομαγμένη
χτύπησε πάνω στὸ φῶς σὰν τὴ σαΐτα πάνω στὸ σκουτάρι:
«Ἀσίνην τε Ἀσίνην τε...». Νἄ ῾ταν αὐτὴ ὁ βασιλιὰς τῆς Ἀσίνης
ποὺ τὸν γυρεύουμε τόσο προσεχτικὰ σὲ τούτη τὴν ἀκρόπόλη
ἀγγίζοντας κάποτε μὲ τὰ δάχτυλά μας τὴν ὑφή του πάνω στὶς πέτρες.

Ἀσίνη, καλοκαίρι ῾38 - Ἀθήνα, Γεν. ῾40

Μικρά σταθερά προσωπικά βήματα, πέρα από την "καταστροφή"

Σήμερα η εφημερίδα "τα νέα" είχε το παρακάτω άρθρο:

ΘΛΙΒΕΡΕΣ «επιδόσεις» στην Ευρωπαϊκή Ένωση- όπως στη φτώχεια, στην ανεργία, στις ασφαλιστικές εισφορές, στους μισθούς και τις συντάξεις- σημειώνει η Ελλάδα.

Το 50% των μισθωτών αμείβεται με μεικτές ακαθάριστες αποδοχές χαμηλότερες των 1.030 ευρώ. Η αγοραστική δύναμη των χαμηλόμισθων στην Ελλάδα βρίσκεται στα επίπεδα του 1984. Οι κατώτεροι μισθοί και τα ημερομίσθια στη χώρα είναι οι χαμηλότεροι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (50,5% των μισθών της Ε.Ε.), ενώ οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα αποτελούν το 55% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων των κρατών της ευρωζώνης.

Τoν υψηλότερο βαθμό παράνομης ευελιξίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζει η ελληνική αγορά εργασίας, στην οποία παρατηρείται εκτεταμένη παραβίαση των εργασιακών δικαιωμάτων σε όλο το φάσμα της εργατικής νομοθεσίας (ύψος μισθού, καταβολή δεδουλευμένων, ωράρια, πληρωμή υπερωριών, χορήγηση αδειών κ.ά.). Η χώρα μας παρουσιάζει τον υψηλότερο χρόνο πλήρους απασχόλησης με βάση το νόμιμο ετήσιο ωράριο εργασίας (1.820 ώρες, έναντι 1.690 στην Ε.Ε. των 15 και 1.760 στην Ε.Ε. των 27, συμπεριλαμβανομένων του συμβατικού χρόνου της εβδομαδιαίας εργασίας, των ετήσιων αδειών και των αργιών).

Κάτω από το όριο της φτώχειας
Κάτω από το όριο της φτώχειας βρίσκονται μεγάλα τμήματα του πληθυσμού (13% των εργαζομένων, 25% των συνταξιούχων, το 33% των ανέργων και το 41% των μονογονεϊκών νοικοκυριών με ένα τουλάχιστο εξαρτώμενο παιδί). Αυτό το ποσοστό του 21% εντάσσει την Ελλάδα, σύμφωνα και με τα στοιχεία της Εurostat, στις χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά φτώχειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 και στην τελευταία θέση, ως φτωχότερη χώρα, μεταξύ των «παλαιών» κρατών μελών της Ε.Ε.

Βόμβα φόρων χτύπησε τα εισοδήματα την πενταετία 2004-2008. Ο φόρος εισοδήματος της μέσης ελληνικής οικογένειας αυξήθηκε κατά 50%, ενώ ακόμη μεγαλύτερο χτύπημα δέχτηκαν οι χαμηλόμισθοι, οι οποίοι είδαν τον φόρο εισοδήματος που καταβάλλουν ακόμη και να τετραπλασιάζεται!

Ανεργία νέων, γυναικών
Η ανεργία στους νέους είναι υπερδιπλάσια από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, αφού πάνω από ένας στους τέσσερις νέους (ηλικίας έως 24 ετών) είναι άνεργος (ποσοστό 25,7%). Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση στην ανεργία των γυναικών και στην 11η όσον αφορά την απασχόλησή τους! Σήμερα, 4 στις 10 γυναίκες δεν έχουν ενταχθεί στην αγορά εργασίας, ενώ μία στις 5 γυναίκες είναι μακροχρόνια άνεργη και αναζητά εργασία για περισσότερα από δύο χρόνια.

Οι Έλληνες εργαζόμενοι καταβάλλουν από τις υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές στην Ευρώπη. Οι εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών στην κοινωνική ασφάλιση διαμορφώνονται στην Ελλάδα στο 34% του συνολικού κόστους εργασίας, έναντι 31% στην Ε.Ε. των 25.

Πηγή: «Τα Νέα», http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4517235&ct=3


Όλοι μας λίγο πολύ συλλογιζόμαστε, πώς είναι δυνατόν η χώρα μας να είναι σε αυτήν την κατάσταση; Πως είναι δυνατόν; Προφανώς, όχι εξαιτίας "της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης" ούτε "της γρίπης των χοίρων" ή από "τον δάκο της ελιάς", γιατί τον περασμένο Αύγουστο αυτά δεν υπήρχαν. Από την άλλη, όμως, όλοι μας λίγο πολύ έχουμε πέσει στην παγίδα της καταστροφολογίας, κυρίως λόγω της αγανάκτησης μας.

Θα ήθελα να θίξω το παρακάτω ζήτημα: Ενώ κατά καιρούς τα Μ.Μ.Ε. μας παρουσιάζουν πράγματα που ήδη τα έχουμε βιώσει και συνεχώς μας βομβαρδίζουν με παράθυρα κωμικό-πολιτικών συνεντεύξεων, λασπολογίας και απαξίωσης της κοινωνικής ζωής και του πολιτικού συστήματος του τόπου, γιατί κανένας δεν βγαίνει να μας πει κάτι θετικό και να μας προτείνει μια ιδέα που να μας κάνει να πιστέψουμε ότι τα πράγματα μπορούν να βελτιωθούν;

Δεν είναι περίεργο; Από τη μια πλευρά, δυστυχώς, τα πράγματα στην Ελλάδα μας εξελίσσονται από το κακό στο χειρότερο. Το γνωρίζουμε όλοι από πρώτο χέρι μέσα από την καθημερινότητά μας. Από την άλλη, όμως, έχουμε φτάσει στο σημείο τον μέσο Έλληνα να μην τον συγκλονίζει πλέον πιο θα είναι το επόμενο σκάνδαλο ή αν οι πολιτικοί είναι 98% ή 99% διεφθαρμένοι ή ποιος θα βγει στις ευρωεκλογές. Δυστυχώς, αυτά τα θεωρεί αυτονόητα και πιστεύει ότι δεν μπορεί να τα αλλάξει. Εκείνο που φαίνεται ότι τον ενδιαφέρει είναι να κάνει συντήρηση, οικονομία δυνάμεων και υπομονή. Γιατί πιστεύει πως τα πράγματα δεν εξελίσσονται καθόλου καλά για τη χώρα, καθημερινά χειροτερεύουν, και κάποια απρόσμενη στιγμή τα φράγματα που διατηρούν τη λεπτή εύθραυστη ισορροπία θα σπάσουν. Σκέφτεται πως σε λίγο θα έρθει το μεγάλο κύμα που όλα τα παρασύρει, και πως τότε θα πρέπει να έχει δύναμη, να γαντζωθεί από κάπου, να μην πνιγεί. Προφανώς, σκέφτεται, όχι από τους πολιτικούς ή τους τοπικούς άρχοντες. Αυτοί με την πρώτη δυσκολία θα ανέβουν στα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα και θα μετακομίσουν στα Παρίσια και στα μεγαλεία.

Αυτή η συντηρητική στάση του Έλληνα είναι καταστροφική. Τον έχουν πείσει ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει πια και ότι η καταστροφή ανά πάσα στιγμή πλησιάζει. Τον έχουν πείσει να θέσει τον εαυτό του σε κατάσταση αυτοσυντήρησης. Ότι ο γείτονάς του που τώρα λένε μια φιλική "καλημέρα", στην ουσία κοιτάζει και αυτός πως να αυτοσυντηρηθεί και ότι σε λίγο που η κατάσταση θα ξεφύγει και θα γίνουμε μια άναρχη ζούγκλα θα γίνει και αυτός ένα θηρίο και θα είναι απειλητικός. Σαν εκείνες τις ταινίες που ο πολιτισμός έχει καταστραφεί και κοιτάζει ο ένας να φάει τον άλλον. Έχει πειστεί ο σύγχρονος Έλληνας, ότι η λέξη "Έλληνας" ταυτίζεται με τον εγωκεντρισμό, την έλλειψη κοινωνικής συνείδησης, συνεργασίας και αλληλεγγύης, τον ρατσισμό και τη ξενοφοβία, τη διαφθορά, την παρανομία και ακόμα πολλά αρνητικά. Τα Μ.Μ.Ε., οι πολιτικοί και το "σύστημα" είναι συνένοχοι σ' αυτό το σκηνικό.

Κοιταχτείτε λίγο στον καθρέπτη και θέστε στον εαυτό σας το εξής ερώτημα: "Είμαι όλα αυτά που προσπαθούν να μου προσάψουν; Είμαι αυτός ο εγωκεντρικός, ο παράνομος, ο μη κοινωνικός και κατώτερος άνθρωπος που θέλουν να με πείσουν ότι είμαι;". Σίγουρα, όλοι μας έχουμε φερθεί κάποιες φορές εγωκεντρικά, ενώ κάποιες φορές λίγο ή πολύ, ηθελημένα ή ακούσια μέσα στο σύστημα που ζούμε έχουμε παραστρατήσει από το νόμο. Και πολλές άλλες φορές κοιτάξαμε την αυτοσυντήρησή μας. Αυτό, όμως, σε καμία περίπτωση δεν μας κάνει παράνομους, εγωκεντρικούς ή παλιανθρώπους. Είναι άλλο πράγμα η συμπεριφορά μας, όσο παράλογο κι αν ακούγεται αυτό, και άλλο η αξία μας ως άνθρωποι. Όλοι μας αξίζουμε ως ανθρώπινα όντα. Όλοι μας ως Έλληνες είμαστε άξιοι. Δεν είμαστε παλιάνθρωποι, δεν είμαστε ανάξιοι, ούτε καν στο χείλος του γκρεμού. Εκείνο που πρέπει να αλλάξει είναι η αρνητική μας συμπεριφορά και πίστη απέναντι στον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας στα πλαίσια της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.

Όλα τα ανθρώπινα όντα, ανάλογα με το κοινωνικό και πολιτικό κλίμα που επικρατεί προσαρμόζουν τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους. Δείτε το ως εξής: Αυτή τη στιγμή ο μέσος Γερμανός είναι ένας νομοταγής πολίτης που σέβεται τον γείτονά του, που πληρώνει φόρους, που δεν οδηγεί σαν παρανοϊκός, που είναι ενεργά πολιτικός πολίτης και πιστεύει ότι η ψήφος του έχει δύναμη και μπορεί να βελτιώσει τα πράγματα. Πάρτε αυτόν τον Γερμανό και αφήστε τον να ζήσει έναν χρόνο στην Ελλάδα. Σε πολύ λιγότερο χρονικό διάστημα από έναν χρόνο θα έχει μάθει πως να χρηματίζει, πως να οδηγάει χωρίς νόημα και αίσθηση σεβασμού, πως να προσπαθεί να επιβιώσει και να βγάλει χρήματα για να πληρώσει μετά βίας λογαριασμούς όπως της ΔΕΗ και του ΟΤΕ κλπ. Θα μάθει τέλεια τι πάει να πει ρουσφέτι, μισθός 700 ευρώ, ανασφάλιστη εργασία, μπλοκάκια, ελληνική καθημερινότητα και άλλα πολλά. Και σιγά σιγά θα αρχίσει να απεχθάνεται τον εαυτό του για αυτό που "έγινε". Παράλληλα, πάρτε και έναν Έλληνα και βάλτε τον στη θέση του Γερμανού. Μέσα σε λιγότερο από μερικούς μήνες, ούτε καν χρόνο, ο Έλληνας θα είναι και νομοταγής και θα σέβεται το κράτος και θα γνωρίζει όρους όπως κοινωνική αλληλεγγύη, πολιτική συνείδηση, ανακύκλωση και σεβασμός στο περιβάλλον, σωστή οδήγηση κλπ. Και πολύ περισσότερο θα αρχίσει να παίρνει τα πάνω του και να νιώθει πως δεν είναι σε εμπόλεμη ζώνη, θα αρχίζει να απολαμβάνει την ηρεμία και την ευημερία που θα του προσφέρει το καλό κοινωνικό και πολιτικό κλίμα. Παρατηρήστε τους ξένους του εσωτερικού, συμπεριφέρονται όπως στην Πατρίδα τους; Προσέξτε και τους Έλληνες του εξωτερικού και θα καταλάβετε.

Είναι η πραγματικότητα που σου λέει πως ανάλογα με το περιβάλλον που ζεις προσαρμόζεις αναλόγως και τη συμπεριφορά σου. Ούτε ο Γερμανός ούτε ο Έλληνας είναι διαφορετικοί ως άνθρωποι. Ίσως σε κάποια πράγματα λόγω ιδιοσυγκρασίας και αυτά λόγω της γλώσσας και της κουλτούρας που απόκτησαν από την αγωγή και την εκπαίδευση που είχαν από παιδιά. Στην πραγματικότητα δεν διαφέρουν. Ούτε ο Έλληνας ούτε ο Γερμανός ούτε ο Τζαμαϊκανός. Η συμπεριφορά και η αντίληψή μας απέναντι σε όλα αυτά που ζούμε είναι πρωτίστως θέμα παιδείας και κοινωνικού περιβάλλοντος.

Και έρχομαι εδώ να συμπληρώσω το αρχικό μου ερώτημα: Ποιους εξυπηρετεί να πιστεύουμε ότι είμαστε χαμένοι και ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και τι συμφέροντα αντιπροσωπεύουν; Μπορούμε να τους γυρίσουμε την πλάτη και να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε για τα πραγματικά ζητήματα που μας απασχολούν;

Προσωπικά, αντιλαμβάνομαι πως η αρνητική στάση του σύγχρονου Έλληνα για τη ζωή και τα δρώμενα του τόπου μπορεί να τον κρατήσει για αρκετό καιρό ακόμα εγκλωβισμένο σ' αυτό το άχαρο σκηνικό, ίσως και δεκαετίες. Και οποιαδήποτε φράγματα σπάσουν, θα σπάσουν προμελετημένα, τόσο όσο να τον βουλιάξουν ίσα ίσα στο χείλος της απελπισίας, αλλά και να τον κρατήσουν δέσμιο στον πάτο. Ίσα-ίσα να ξεπροβάλλει το στόμα του από το νερό για να ανασάνει και αυτό είναι όλο.

Εκείνο που μπορεί να σώσει τον κάθε Έλληνα είναι η συνειδητοποίηση πως μπορεί να αλλάξει τη ζωή και τον εαυτό του προς το καλύτερο από τη μια στιγμή στην άλλη αρκεί να το θελήσει. Να δει πως δεν είναι αυτό που προσπαθούν να τον πείσουν πως είναι και να πάψει να συμπεριφέρεται όπως του επιβάλλουν να συμπεριφέρεται. Να δει τον γείτονα του, όπως θα τον έβλεπε σε καιρούς ευημερίας. Να πάψει να ψηφίζει με βάση ξεπερασμένα ρουσφετολογικά κριτήρια, αλλά να ψηφίζει και για το παιδί του γείτονα του και για όλους τους άλλους. Να ψηφίζει ως "Έλληνες" και όχι σαν "Έλληνας". Να αρχίσει να συμπεριφέρεται όπως οι λαοί της βόρειας Ευρώπης, κι ας μην έχουμε τις ίδιες υποδομές με αυτούς. Και πόσα άλλα μπορεί να κάνει, αλλά δεν πιστεύει στη δύναμή τους. Όλα τους είναι απλές κινήσεις, πολύ απλές που όμως απαιτούν να ξεφύγουμε από τα παλιά μας αντανακλαστικά και να αρχίσουμε να συλλογιζόμαστε με θετικό τρόπο τις πράξεις μας.

Θα επαναλάβω εδώ πως ανάλογα με το πως σκεφτόμαστε κάθε στιγμή για τη ζωή μας, το "είναι" μας και τις πράξεις μας, αυτό εισπράττουμε στην καθημερινότητά μας, αυτό γινόμαστε, έτσι συμπεριφερόμαστε. Αν, αντί να σκεφτόμαστε αρνητικά, και να γινόμαστε έτσι υποχείρια αυτών που θέλουν να μας έχουν σε αυτήν την κατάσταση, αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε όλο και πιο πολύ θετικά και δημιουργικά, τότε και η ψυχολογία μας θα αλλάξει και θα γίνουμε περισσότερο θετικοί και δημιουργικοί απέναντι στον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας. Αν αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε για αυτά που κάνουν οι λαοί που ευημερούν, αν αυτά τα εισάγουμε στην προσωπική μας ζωή, αντί να περιμένουμε να τα ξεκινήσει κάποιος άλλος στη θέση μας, αν ανεβάσουμε τον εαυτό μας στα μάτια μας και πούμε ότι από αυτήν τη στιγμή, μέρα με τη μέρα θα γινόμαστε όλο και καλύτεροι, τότε σίγουρα θα προοδεύσουμε. Ακόμα και αν η κοινωνία ή ο γείτονάς μας αργήσει να μας ακολουθήσει, εμείς θα έχουμε την ευφυΐα να μην νιώθουμε "μόνοι μας" ή "αγανακτισμένοι" από αυτό, γιατί θα γνωρίζουμε πως τα πράγματα δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη, και πως με την ολοένα και καλύτερη σκέψη και τις πράξεις μας θα είμαστε ένα καλό φωτεινό παράδειγμα για τους γύρω μας. Και αν όλοι μας αρχίσουμε να παίρνουμε το φως του διπλανού μας και να προσπαθούμε να το δυναμώσουμε αντί να το σβήσουμε, όπως στην Ανάσταση το Πάσχα, τότε η κοινωνία μας σίγουρα θα βελτιωθεί.

Είναι ξεκάθαρο ότι η μεγαλύτερη δουλεία ενός λαού είναι να τον πείσουν ότι είναι στο χείλος της διαφθοράς, της καταστροφής, στο τέλμα. Για την ώρα, ας μην ψάχνουμε ενόχους και ας μη ρίχνουμε τα λάθη σε κάποιον. Είναι καιρός να επικεντρωθούμε σε αυτά που μπορούμε να βελτιώσουμε και ας παραμερίσουμε πλήρως τα αρνητικά από τη σκέψη και τις πράξεις μας. Ας μην χάψουμε το παραμύθι της καταστροφής, ούτε να πιπιλίσουμε την καραμέλα τους. Ας αντιμετωπίσουμε τα πράγματα με αξιοπρέπεια, συνέπεια χαρακτήρα, θετική στάση και δυναμισμό. Ούτε στο χείλος του γκρεμού είμαστε ούτε και τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν. Και παρακαλώ ας μην ακούσω ξανά κάποιο "Ναι, αλλά...".

Απλώς ευφυέστατο!

Απολαύστε ένα μουσικό βίντεο του Oren Lavie για το τραγούδι "Her Morning Elegance". Δημιουργήθηκε από μια σειρά 3235 φωτογραφιών χρησιμοποιώντας απλώς μια κάμερα κρεμασμένη στο ταβάνι.
Στην ουσία δεν απαιτούνται πάντα υπερβολικά χρήματα για να δημιουργηθεί κάτι έξυπνο και δημιουργικό. Απλά φαντασία, μεράκι και φυσικά δουλειά. Απλώς ευφυέστατο!



Μου άρεσε πολύ και το αφιερώνω με πολλή αγάπη στη Γιάννα.

Στέρεο Νόβα 3000 μέρες

Τι να πρωτοπεί κανείς για τους Στέρεο Νόβα; Όταν το 1992 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ φάνηκε ότι η μουσική τους ήταν χρόνια μπροστά, ακόμα και σήμερα. Εγώ άκουσα για πρώτη φορά το CD "Ασύρματος κόσμος" το 1997 και μέχρι σήμερα δεν το έχω καθόλου βαρεθεί.
Τι μου αρέσει στους ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ; Είναι αληθινοί, γεμάτοι οράματα για τον κόσμο, αξίες και ιδανικά. Μακριά από βία και ασχήμια, με λιτό και εύστοχο λόγο προσπαθούν να περιγράψουν την ομορφιά αυτού του κόσμου, χωρίς να ξεφεύγουν από την πραγματικότητα. Με δροσιά, αγάπη, ζωντάνια, φρεσκάδα, δυναμισμό, ψυχικό σθένος, πάθος και ειλικρίνεια!
Από τα λίγα εκείνα συγκροτήματα που όχι απλώς μιλούν κατευθείαν στην ψυχή των νέων ανθρώπων, αλλά και τη σμιλεύουν προς το καλύτερο. Ακούγοντάς τους ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ γαληνεύεις, εμπνέεσαι από τις αξίες και βλέπεις τον κόσμο αλλιώς.
Στον αντίποδα, τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί στην ελληνική μουσική σκηνή αρκετά συγκροτήματα τύπου χιπ χοπ με αντιδραστικούς στίχους γεμάτους βία, σκηνές έντασης, χλευασμό, κακόηχα συνθήματα, αλκοόλ, ναρκωτικά, χάσιμο ζωής και φιγούρα. Αυτά τα μουσικά συγκροτήματα, κακές αντιγραφές αντίστοιχων αμερικάνικων, στερούνται ουσίας και βάθους σκέψης. Η μουσική τους είναι σχεδόν πάντα η ίδια. Ένα μονότονο "μπουμ - μπουμ" για ρυθμό και με περιορισμένες ρίμες. Φυσικά υπάρχουν και υπέροχα συγκροτήματα όπως είναι οι ΡΟΔΕΣ και άλλα πολλά. Σαν τους Στέρεο Νόβα θα αργήσουν να εμφανιστεί άλλο συγκρότημα, αλλά με το ενεργό τους έργο εμπνέουν καθημερινά ολοένα και περισσότερους νέους που ασχολούνται με τη μουσική και σίγουρα κάποια μέρα κάτι καλό θα ξανακούσουμε.
Δεν μπορεί να εντάξει κάποιος τη μουσική των ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ σε ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής, είναι από μόνοι τους ένα είδος μουσικής.
Το συγκρότημα αν και έχει διαλυθεί εμφανίστηκε ξανά στο πάρτι γενεθλίων της Lifo, την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, στις παλιές εγκαταστάσεις Μπήτρου, Πέτρου Ράλλη 38 σε μια ξέφρενη συναυλία.

Δείτε οπωσδήποτε αυτήν τη συνέντευξη των ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ στην ΕΡΤ για να καταλάβετε επίπεδο ανθρώπων. Μου πήρε λίγη δουλειά, ωστόσο κάθισα και έγραψα το κείμενο από τη συνέντευξη για όλους εμάς τους φίλους των Στέρεο Νόβα:

Κωνσταντίνος Βήτα: Εμείς πιστεύουμε πως είμαστε μέρος του ροκ γιατί το ροκ αγκαλιάζει διάφορα φάσματα της μουσικής. Και πιστεύω και αυτό που παίζουμε και εμείς είναι ένα μέρος της ροκ κουλτούρας. Το αν παίζουμε με ηλεκτρονικά όργανα και όχι με φυσικά ή ηλεκτρικά δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάμε τη ροκ μουσική είμαστε έξω απ' αυτήν... Μπορεί στις προηγούμενες δουλειές να μην υπάρχαν τόσα ηλεκτρικά στοιχεία όσον αφορά σαν κιθάρες και σαν μπάσα κρουστά, αλλά στις επόμενες είναι πιο διαφορετικά τα πράγματα. Και γενικά μας αρέσει να πειραματιζόμαστε και να βγάζουμε πράγματα που υπάρχουν ήδη μέσα μας, και το ροκ είναι ήδη μέσα μας! Γιατί έχουμε ζήσει με αυτήν τη μουσική, δηλαδή η ηλεκτρονική μουσική έτσι όπως τέθηκε τα τελευταία χρόνια είναι θέμα σχεδόν οκτώ χρόνων που είναι σ' αυτή τη φάση, που έχει γίνει πια ένα εμπορικό είδος. Πριν δεν ήτανε και μέχρι εκείνα τα χρόνια ήμασταν επηρεασμένοι από τη ροκ σκηνή.

Ερώτηση: Οι μουσικοί σας πρόγονοι ποιοί είναι;

Κωνσταντίνος Βήτα: Τον Ντέιβιντ Μπάουι, τους Kraftwerk, τη Λόρι Άντερσον, τους κλασσικούς, εννοώ την κλασσική μουσική, μπαχ, Μπέλα Μπάρτοκ, σάτι,... τζαζ μουσικούς, Κολτρέιν, διάφορους...

Μιχάλης Δέλτα: Δεν ακούμε μόνο ένα είδος μουσικής. Για να φτάσουμε εδώ που είμαστε και να παίζουμε αυτήν τη μουσική, πιστεύω έχουμε αγκαλιάσει πάρα πολλά είδη και έχουμε ακούσει πάρα πολλά πράγματα.

Κωνσταντίνος Βήτα: Εγώ προσωπικά ακούω πολλή ροκ μουσική, πολλή soul μουσική, χάους, τζαζ μουσική, ελληνική μουσική... Ακούω τα πάντα, δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη μουσική, μ' αρέσουν όλα τα είδη.

Ερώτηση: Τα τραγούδια σας μοιάζουν να κρατούν κάποιες λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στον στίχο και στη μουσική. Αυτό είναι λιγάκι δύσκολο να γίνει. Τι όμως απ' αυτά έρχεται πρώτο; Ο στίχος ή η μουσική;

Κωνσταντίνος Βήτα: Και τα δύο είναι αλληλένδετα. Μπορεί να γράψω εγώ κάποιους στίχους, να τους πω κάποια στιγμή στα παιδιά και να φανταστούμε πως θα είναι η δομή του κομματιού αυτού, πως θα είναι το τοπίο, όλα αυτά τα στρώματα τα ηχητικά που θα φτιάξουμε. Άλλες φορές προκύπτουν και τα δύο μαζί, δηλαδή είναι έτοιμος ο στίχος, είναι έτοιμη η μουσική και απλά παντρεύονται.Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να το εξηγήσω γιατί είναι ένα πράγμα που είναι σαν τον κυκλώνα, σαν να είσαι ένα ψάρι στον βυθό, που είναι μαζί σου όλα αυτά τα πράγματα. Είναι δίπλα σου, δηλαδή περνάνε, βλέπεις τα φυτά... είναι παντρεμένα αυτά τα πράγματα.

Ερώτηση: Με βάση τη μουσική που παίζετε, πως και δεν ενδίδετε στον αγγλόφωνο πειρασμό; Η ελληνική γλώσσα είναι λιγάκι πιο κυματοειδής, έχει μια συνέχεια, ενώ ο αγγλόφωνος στίχος είναι λιγάκι πιο κοφτός, και ταιριάζει με τη μουσική που παίζετε. Πως και καταφέρνετε να βαδίσετε τον ελληνικό στίχο;

Κωνσταντίνος Βήτα: Πρώτον είμαστε Έλληνες, ζούμε εδώ και, κατέχω πολύ καλά την αγγλική γλώσσα, αλλά δεν θα με ενδιέφερε να μιλήσω καθόλου για αυτά που μου συμβαίνουν εδώ μέσα από τον αγγλικό στίχο. Αν ζούσα στην Αγγλία μπορεί να έφτιαχνα αυτά τα πράγματα, να έφτιαχνα αγγλικό στίχο.Κατά τη γνώμη μου, χωρίς να επιτίθεμαι στα άλλα groups, κατά τη γνώμη μου ο καθένας διαλέγει έναν τρόπο έκφρασης και καλά κάνει, αλλά τουλάχιστον για μένα θα ήταν πολύ δύσκολο να γράψω στίχους στα αγγλικά, ήταν κάτι που το έκανα πιο παλιά στην εφηβεία μου να τραγουδάω αγγλικά, τώρα δεν μου λέει τίποτα πια, δεν με εκφράζει καθόλου. Λατρεύω την ελληνική γλώσσα και γράφοντας ταυτόχρονα τη μαθαίνω και εγώ ο ίδιος.

Παραθέτω εδώ μια περιγραφή από το mic.gr για τους στίχους τους συγκροτήματος:

ΣΤΙΧΟΙ
Η ιστορία έδειξε ότι πρώτα έγιναν αποδεκτοί οι στίχοι του γκρουπ και μετά σταδιακά η μουσική τους. Ο Κωνσταντίνος Βήτα (που για κάποιο λόγο πάντα θα συνδέω στιχουργικά με τον Morrissey) ήταν έξυπνος και ταλαντούχος ώστε να αποφύγει τα στιχουργικά και υφολογικά κλισέ που ακόμη και τώρα κατατρέχουν τα σχήματα της ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής. Με λέξεις απλές και ουσιαστικές έπλασε ιστορίες και ήρωες χαρτογραφώντας τις αγωνίες και τις αναζητήσεις των νέων στο τέλος της δεκαετίας που τέλειωσε. Τις πλαισίωσε με το ρομαντισμό και τον λυρισμό ενός ανθρώπου που πασχίζει να κρατηθεί γνήσιος σε έναν "κόσμο παράλογο". Τα πρόσωπα στα τραγούδια των ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ μοιάζουν να ακροβατούν μόνιμα στην κόψη του ξυραφιού, ανάμεσα στον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό, μέχρι που αυτά τα δύο πλέκονται και γίνονται ένα. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό των στίχων του γκρουπ ήταν το γεγονός ότι ξέφυγαν από την νοοτροπία του "περιγράφω μια ιστορία ".
Οι στίχοι ήταν περισσότερο σαν μια βόλτα στην πόλη, με διαδοχικές εικόνες σαν Polaroid και αυτό δεν είναι τυχαίο. Και τα τρία μέλη του γκρουπ κατά καιρούς ασχολήθηκαν με τη ζωγραφική και τη γραφιστική.

(Γιώργος Ανδρονικίδης, μέρος άρθρου από το mic.gr)

Το όνομα του Blog είναι ένας φόρος τιμής στους ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ. Έψαχνα έναν τίτλο που να εκφράζει αυτά που νιώθω για τον κόσμο, ώσπου συνειδητοποίησα ότι οι ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ είναι από μόνοι τους ένα σύμβολο, αντιπροσωπεύουν πολλές θετικές έννοιες και κατά συνέπεια όλα αυτά που θέλω να γράψω σε αυτό το blog. Έτσι απλά, λοιπόν, επέλεξα τον τίτλο "3000 μέρες" από το παρακάτω μουσικό κομμάτι τους, χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι ιδιαίτερο σε σχέση με τις άλλες μουσικές τους δημιουργίες. Απλώς, αυτό ταίριαξε καλύτερα με το ημερολόγιο.



Τα παιδιά του συγκροτήματος συνεχίζουν ενεργά να δημιουργούν καινούργια και αξιόλογα μουσικά κομμάτια. Ακούστε τον Κωνσταντίνο Βήτα σε μια πρόβα για να καταλάβετε τι εννοώ.



Τι να πει και κανείς για τον Μιχάλη Δέλτα και τη μουσική του; Ακούστε μόνο.



Στα παρακάτω link μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τους Στέρεο Νόβα. Υπάρχουν και άλλα που μπορείτε να τα ψάξετε στο google εδώ.

spacepuke.wordpress.com
users.otenet.gr/~moskuito/docs/stereo_voba/stereo_voba_index.htm
www.mic.gr
el.wikipedia.org
www.geocities.com

Εναλλακτικές Μηχανές Αναζήτησης που βρίσκουν ό,τι το Google δεν μπορεί.

Σήμερα το Google έχει γίνει συνώνυμο της αναζήτησης. Δεν μπορεί όμως να τα βρίσκει όλα. Ανάλογα με το τι ψάχνουμε, υπάρχουν μηχανές αναζήτησης που είναι καλύτερες και πιο αποδοτικές. Ελέχξτε τις παρακάτω και πείτε μου τη γνώμη σας.

Αναζήτηση Μουσικής και Βίντεο

MP3Realm

Για αυτούς που διαχειρίζονται και αναζητούν ψηφιακή μουσική, κυρίως mp3, το MP3Realm είναι η καλύτερη επιλογή. Αυτή η μηχανή προσφέρει βασική αναζήτηση για mp3, όπως και για στίχους μουσικών κομματιών.

Μπορείτε απλώς να ακούσετε τα κομμάτια ή και να τα κατεβάσετε. Υπάρχει και πιο σύνθετη αναζήτηση.

TuneFind

Σίγουρα κάποια στιγμή της ζωής μας καθώς βλέπαμε την αγαπημένη μας σειρά ή ταινία σκεφτήκαμε να αναζητήσουμε ποιος έγραψε τη μουσική. Αυτό κάνει και το TuneFind. Βρίσκει τα ονόματα των καλλιτεχνών και τους τίτλους μουσικής για πολλά δημοφιλή, κυρίως ξενόγλωσσα, σώου και σειρές, ακόμα και για ταινίες.

Υπάρχει και ανάστροφη αναζήτηση. Δηλώνοντας τον καλλιτέχνη μπορούμε να βρούμε τις σειρές κλπ.

MuviBee

Το MuviBee συνδυάζει αναζήτηση μουσικής τόσο σε ήχο όσο και σε βίντεο (Youtube). Έχει τα 10 δημοφιλέστερα μουσικά κομμάτια της εβδομάδας από Αμερική, Αγγλία και Γερμανία και άλλα καινοτόμα χαρακτηριστικά.

ClipBlast

Το ClipBlast προσφέρει μικρά βίντεο από μια μεγάλη ποικιλία πηγών, όπως Hulu, TBS, BBC και άλλα. Είναι εύχρηστο και έχει πολύ υλικό για να σας απασχολήσει ευχάριστα για ώρες.

Blinkx

Το Blinkx είναι ακόμα μια ποιοτική αναζήτηση βίντεο, η οποία συλλέγει αποτελέσματα από εκατοντάδες κανάλια βίντεο και ψηφιακής τηλεόρασης και τα ενσωματώνει στην αναζήτηση. Το site σου επιτρέπει να δεις βίντεο με εκατοντάδες θεματικές ενότητες.


Αναζήτηση Αρχείων

Rapidshare1

Το Rapidshare έχει γίνει ένα πολύτιμο site για το ανέβασμα και την αποθήκευση εκατοντάδων αρχείων για χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου. Είναι επομένως φυσιολογικό να υπάρχει μια μηχανή αναζήτηση για αυτό, κάτι που το έχει αναλάβει το Rapidshare1. Η μηχανή είναι πολύ απλή στη χρήση της.

Filestube

Το Filestube ανεβάζει το Rapidshare1 σε άλλο επίπεδο, ενσωματώνοντας στις αναζητήσεις και αποτελέσματα από άλλα δίκτυα όπως είναι τα MegaUpload, YouSendIt, Filefront και άλλα πολλα. Υπάρχουν φίλτρα αναζήτησης και πολλές άλλες διευκολύνσεις.

FileSnatcher

Μια ακόμη καλή μηχανή αναζήτησης, το FileSnatcher επιτρέπει την αναζήτηση αρχείων και από άλλα δίκτυα, όπως τα Badongo, Mediafire και 4shared.


Άλλες αναζητήσεις

Tickex

Προσπαθείτε να αγοράσετε εισιτήρια online; Αυτή η μηχανή συλλέγει αποτελέσματα από πολλούς παρόχους εισιτηρίων για κονσέρτα, αθλητικά γεγονότα και θέατρο. Τα αποτελέσμα διαχωρίζονται ανάλογα με τη χώρα, το γεγονός, την πόλη κλπ. Υπάρχουν, επίσης, απευθείας link στους πωλητές για την αγορά των εισιτηρίων.

Quotiki

Το Quotiki είναι μια μηχανή εύρεσης γνωμικών, ρητών και αποφεγμάτων. Περιλαμβάνει μερικά από τα σοφότερα και ευφυέστερα από όλον τον κόσμο.


Ελληνικές σειρές και ταινίες

Για τις ελληνικές σειρές και ταινίες υπάρχουν τα παρακάτω sites. Σε πολλά από αυτά τα αποτελέσματα είναι από το youtube ή το blogger.

Για την αποθήκευση βίντεο από τα παραπάνω επισκεφτείτε το keepvid.net. Με μερικά βήματα μπορείτε να αποθήκευσετε οποιοδήποτε βίντεο θέλετε.

Greek-movies.com
Greek-movies.eu
Greek-movies.gr
Greektube

Reblog this post [with Zemanta]

Θέλεις να προοδεύσεις; Κοιμήσου!

Εσείς τι τύπος είστε: Πρωινός ή απογευματινός; Σύμφωνα με νέες έρευνες κάποιοι από εμάς δεν είναι πλασμένοι να σηκώνονται νωρίς το πρωί. Αποδίδουν πολύ καλύτερα το απόγευμα και το βράδυ, ενώ όταν σηκώνονται νωρίς το πρωί είναι συνήθως σαν χαμένοι. Νομίζω, πως όλοι μας πρέπει να πειραματιστούμε λίγο με τον εαυτό μας, να διαπιστώσουμε σε ποια κατηγορία ανήκουμε και να προσαρμόσουμε το εβδομαδιαίο πρόγραμμά μας στο πραγματικό μας βιολογικό ρολόι. Είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε στη ζωή μας.

Παρακάτω, παραθέτω μια είδηση για μια μελέτη σχετικά με αυτό το ζήτημα.

Αρχική πηγή:
MARINA JIMÉNEZ and KATE HAMMER
From Friday's Globe and Mail April 23, 2009 at 10:55 PM EDT
http://www.theglobeandmail.com/servlet/story/RTGAM.20090423.wsleep0423/BNStory/Science/

Μετάφραση και προσαρμογή από τα αγγλικά: Σωκράτης Π. Κουρτσίδης


Οι κουκουβάγιες ως νυκτόβια πουλιά έχουν πραγματικά περισσότερη διανοητική δύναμη σε σχέση με τα πουλιά που ξυπνούν τα χαράματα, σύμφωνα με μια νέα έρευνα.

Τα πουλιά που ξυπνάνε αργά είναι και αυτά που έχουν το πλεονέκτημα και μπορούν να ξεπεράσουν στις επιδόσεις πουλιά που ξυπνούν νωρίς, ισχυρίζεται ο Philippe Peigneux, ένας καθηγητής της κλινικής νευροψυχολογίας στο ελεύθερο πανεπιστήμιο των Βρυξελλών στο Βέλγιο, ο οποίος μαζί με τη συνεργάτιδά του Χριστίνα Schmidt δημοσίευσαν τα μη αναμενόμενα συμπεράσματά τους σε πρόσφατο άρθρο στο περιοδικό Jurnal Science.

Χρησιμοποιώντας Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού ή αλλιώς Μαγνητική Τομογραφία (MRI), η ομάδα διεξήγαγε ένα πείραμα το οποίο μετρούσε την εγρήγορση και την ικανότητα συγκέντρωσης της προσοχής πάνω σε 30 αντικείμενα εξέτασης τα οποία ήταν από τη φύση τους είτε ακραίου πρωινού ξυπνήματος είτε ακραίου αργοπορημένου ξυπνήματος. Τα πρώτα εγείρονταν μεταξύ 5 και 6 π.μ., ενώ τα δεύτερα ξυπνούσαν αργά το απόγευμα.

Μεταβάλλοντας τον φυσιολογικό βιολογικό ρυθμό τους, οι εθελοντές πέρασαν δύο συνεχόμενα βράδια στα εργαστήρια ύπνου. Μετά από 10 ώρες ξαγρύπνιας, τα πρωινά πουλιά σημείωσαν μειωμένη δραστηριότητα στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη διάρκεια της προσοχής, σε σύγκριση με τις νυκτόβιες κουκουβάγιες. Επίσης, η μέτρηση των επιπέδων εγρήγορσης έδειξε ότι τα πρωινά πουλιά ένιωθαν περισσότερη νύστα και έτειναν να διεκπεραιώσουν δραστηριότητες πιο αργά, συγκρινόμενα με τις νυκτόβιες κουκουβάγιες.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι νυκτόβιες κουκουβάγιες υπερτερούν των πρωινών πουλιών ως προς τη διάρκεια του χρόνου που μπορούν να παραμείνουν ξάγρυπνες χωρίς να υποστούν πνευματική επιβράδυνση στις δραστηριότητές τους.

Ο Dan Reynish, εκφωνητής και παραγωγός του ραδιοφωνικού σώου Saskatchewan Weekend, σηκώνεται καθημερινά τις περισσότερες μέρες στις 3 και μισή τα μεσάνυχτα. Ποτέ δεν χρησιμοποιεί το κουμπί snooze του ξυπνητηριού του και απολαμβάνει το ξεκίνημα της ημέρας του παρέα με τους συναδέρφους του.

Όμως, παραδέχεται πως η ενέργειά του εξαντλείται κάποια απογεύματα.

"Υπάρχουν σίγουρα στιγμές που συνειδητοποιώ ότι δεν κάνω κάτι συγκεκριμένο ή ότι απλώς κάθομαι... Βρίσκω τον ευατό μου λίγο πεσμένο," παραδέχεται.

Ο Thierry Busset, σεφ ζαχαροπλαστικής στο CinCin, ένα ιταλικό εστιατόριο στο Vancouver, ξυπνάει τις περισσότερες μέρες το απόγευμα. Όπως λέει, πάντα νιώθει ξεκούραστος και απολαμβάνει να δουλεύει αργά τη νύχτα όταν το εστιατόριο έχει κλείσει και το μυαλό του είναι καθαρό.

"Είμαι τυχερός, γιατί χρειάζομαι πολύ λίγο ύπνο και όταν ξυπνάω είναι έτοιμος για δουλειά", ισχυρίζεται.

Ακόμα δεν υπάρχουν ειδικές εκφράσεις για τους νυκτόβιους τύπους, όπως π.χ. "το νυχτερινό πουλί πιάνει το σκουλήκι". Κι αυτό λόγω των κοινωνικών πιέσεων, λέει ο καθηγητής Peigneux, συνεργάτης της έρευνας. Αυτοί που είναι πλασμένοι να αποδίδουν το μέγιστό τους τα μεσάνυχτα, συνήθως απαιτείται να σηκώνονται νωρίς το πρωί για εργασία ή σχολείο. Μοιάζουν σαν να είναι τεμπέληδες ή χωρίς κίνητρα, στην πραγματικότητα όμως είναι στερημένοι από τον κανονικό τους ύπνο.

"Αν τους επιτραπεί να ζήσουν το δικό τους πρόγραμμα σύμφωνα με τους δικούς τους βιολογικούς ρυθμούς, μπορούν να ξεπεράσουν τους πρωινούς τύπους".

Η έρευνα μέτρησε το μέρος του εγκεφάλου που είναι το κέντρο του κιρκαδιανού ρολογιού και που λειτουργεί σύμφωνα με έναν κύκλο ημέρας-νύχτας. Η πίεση για ύπνο αμβλύνει το κιρκαδιανό σήμα και η δραστηριότητα σε αυτήν την περιοχή μειώνεται όσο περισσότερο το άτομο είναι ξύπνιο. Οι νυκτόβιες κουκουβάγιες ήταν πιο ανθεκτικές στην πίεση ύπνου.

Η γενετική μπορεί να μας απαντήσει αν ένας άνθρωπος είναι πρωινός ή αργός τύπος, λέει ο καθηγητής Peigneux, σημειώνοντας ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι "ουδέτεροι". Αλλά ένα 15% του συνολικού πληθυσμού είναι άκρως πρωινοί ή αργού ξυπνήματος τύποι ενώ ένα ακόμα 15% είναι μέτρια πρωινοί ή απογευματινοί τύποι.

Άμστερνταμ: Η Νέα Υόρκη της Ευρώπης!

Κάτω είναι μια τελευταία φωτογραφία από ένα δειλινό στο Markgroeningen. Είχε αρκετή ζέστη τις τελευταίες μέρες πριν φύγω.

Την Τρίτη 28 Απριλίου ανέβηκα τελικά στις Κάτω Χώρες. Έφυγα πρωί και το απόγευμα ήμουν στον κεντρικό σταθμό του Άμστερνταμ. Η μεθεπόμενη μέρα ήταν εθνική γιορτή, η μέρα της Βασίλισσας (Queen's Day). Στην πόλη γινόταν ένας χαμός από επισκέπτες και γιορτές στους δρόμους. Τα ξενοδοχεία ήταν όλα γεμάτα. Προχωρώντας πιο κάτω βρήκα στην κεντρική πλατεία Dam ένα λούνα παρκ.



Ένα από τα κτίρια που βλέπουν στην πλατεία είναι και το μουσείο της Madame Tussauds με τις κούκλες. Είχε πάρα πολύ κόσμο. Το εισιτήριο είναι 20 ευρώ. Κάποια μέρα θα το επισκεφτώ και από μέσα.


Η πόλη έχει πολύ καλή συγκοινωνία. Έχει τρένα, λεωφορεία, τραμ και μετρό. Οι περιοχές χωρίζονται σε ζώνες με την κεντρική να είναι το κέντρο της πόλης (κωδικός 5700). Οι τιμές είναι πιο ακριβές σε σχέση με την Ελλάδα. Συνήθως το εισιτήριο κοστίζει 2.40 ευρώ. Εγώ έβγαλα μια μηνιαία κάρτα με 98 ευρώ και μπορώ να μπω απεριόριστα όπου θέλω για έναν μήνα σε όλες τις ζώνες. Περισσότερες πληροφορίες για τις τιμές υπάρχουν εδώ.
Η τιμή μπορεί να φαίνεται τσουχτερή, όμως έχει αντίκρυσμα. Πρώτα από όλα, αν κάποιος κινείται σε συγκεκριμένη διαδρομή καθημερινά, συνήθως πληρώνει λιγότερα χρήματα για μια μηνιαία κάρτα. Δεύτερον, για κοντινές διαδρομές υπάρχει η λύση του ποδηλάτου. Τρίτον, δείτε αυτόν τον σταθμό τραμ και μετρό. Έχει πίνακα για την ακριβή ώρα που θα έρθει το τραμ και το μετρό αντίστοιχα. Τα δρομολόγια είναι ακριβή και δεν υπάρχει καθυστέρηση. Έχει ακριβώς δίπλα ένα τηλέφωνο επείγουσας ανάγκης SOS. Έχει ειδική ράμπα για τους ανθρώπους με αναπηρία, τις μητέρες με τα καροτσάκια και για τους ποδηλάτες. Πιο κάτω υπάρχει υπόστεγο. Μέσα σε αυτό υπάρχει χάρτης με το σημείο που βρίσκεται η στάση και το πλήρες χρονοδιάγραμμα των δρομολογίων για τις γραμμές αυτής της στάσης. Τέλος, το δίκτυο συγκοινωνιών είναι πυκνό με συχνότατα δρομολόγια, έχει πολλές αλληλοκαλύψεις των διαφόρων μέσων μεταξύ τους και καλύπτει όλες τις περιοχές της πόλης.

Στο κέντρο-κέντρο της πόλης οι στάσεις είναι σαν την παρακάτω.

Οι Ολλανδοί σέβονται πάρα πολύ τους συνανθρώπους τους που έχουν αναπηρία και αυτό φαίνεται παντού στην πόλη, στους δρόμους, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα κτίρια και στις δημόσιες υπηρεσίες. Μάλιστα, μπορεί να δει κανείς στους δρόμους κατά τη διάρκεια της ημέρας πολλούς ανθρώπους πάνω σε αναπηρικό καροτσάκι. Η πρώτη σκέψη θα ήταν πως σε σχέση με την Ελλάδα εδώ υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό αναπηριών. Η αλήθεια είναι πως και στην Ελλάδα το ίδιο περίπου ποσοστό είναι, απλώς οι άνθρωποι εκεί δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν πουθενά στον δρόμο και βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα σπίτια τους. Αν κάποιος έχει κάποια αναπηρία, η Ολλανδία είναι η χώρα που θα έπρεπε να ζει.


Έφυγα από την πόλη και έμεινα λίγες μέρες στο Eindhoven στο σπίτι μιας πολύ καλής φίλης. Επέστρεψα τη Δευτέρα 4 Μαϊου για να εγκατασταθώ στην πόλη. Αυτή η μέρα ήταν εθνική γιορτή, η ημέρα ανεξαρτησίας της χώρας. Στην κεντρική πλατεία μίλησε η Βασίλισσα, που είναι αρκετά δημοφιλής και αγαπητή από τον λαό, και έγιναν εκδηλώσεις μνήμης για τους νεκρούς από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, στις οποίες υπήρχαν συγκεντρωμένοι άνθρωποι κάθε ηλικίας, από μικρά παιδάκια μέχρι παππούδες στα βαθιά γεράματα.



Παρακάτω μερικές φωτογραφίες από μερικά σημεία της πόλης.













Ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατήρησα στην πόλη είναι οι άνθρωποί της. Το Άμστερνταμ είναι κοσμοπολίτικο. Υπάρχουν πάνω από 200 εθνότητες εδώ και όλοι ζουν ήρεμα και αρμονικά. Με εντυπωσίασε ευχάριστα αυτή το πολιτισμικό μωσαϊκό. Παντού, όπου και να κοιτάξεις βλέπεις ανθρώπους όλων των φυλών και όλοι νιώθουν αυτήν την πόλη πατρίδα τους. Δεν υπάρχει διάκριση ή προκατάληψη. Όλοι είναι κανονικά δηλωμένοι στο κράτος που τους σέβεται, εργάζονται και ζουν εδώ ισόνομα και ισότιμα.
Ένα άλλο πράγμα που μου άρεσε στους ανθρώπους εδώ, είναι η ποιότητα ζωής τους. Δεν υπάρχει πανικός, θόρυβος, βαβούρα, άγχος, καυσαέρια και νέφος. Καμιά σχέση με την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη. Εδώ είναι "χαλαρρρά" από μόνο του!
Δείτε αυτές τις φωτογραφίες από "ώρες αιχμής" για να καταλάβετε τι εννοώ.










Υπάρχουν, βέβαια, και μέρη με πολύ κίνηση, όπως η κεντρική αγορά και η υπαίθρια λαϊκή αγορά.









Δεν υπάρχει δρόμος στην πόλη που να μην έχει ζώνη ποδηλατόδρομου. Στην πραγματικότητα, όλοι οι δρόμοι της πόλης είναι πρωτίστως ποδηλατόδρομοι και κάποιοι από αυτούς είναι και για τα αυτοκίνητα, τα τραμ, τα ταξί και τα λεωφορεία. Πραγματική ποδηλατούπολη! Οι Ολλανδοί γνωρίζουν τέλειο ποδήλατο και μάλλον περισσότερο είναι πάνω σε αυτό, παρά περπατούν.














Μερικές ακόμα φωτογραφίες από την πόλη και τους ανθρώπους της.






Αυτή η πινακίδα ζητάει από τους κατοίκους να μαζεύουν από τον δρόμο σε ειδικές σακκούλες τις ακαθραρσίες από τα αγαπημένα τους κατοικίδια, έτσι ώστε να υπάρχει καθαριότητα. Πράγματι, δεν είδα ακόμα πουθενά στον δρόμο ακαθαρσίες.

Και μια φωτογραφία από το προαύλειο του Πανεπιστημίου της πόλης.

Ένα από τα αγαπημένα μου βιβλιοπωλεία. Τέσσερεις όροφοι με βιβλία όλων των ειδών γραμμένα στην αμερικάνικη γλώσσα με φανταστική ποικιλία και τιμές πιο καλές από τις αντίστοιχες στην Ελλάδα!

Εδώ, είμαι σε ένα καφέ και βλέπω από το παράθυρο τον κόσμο να περνάει. Γενικά, ο καφές και το ποτό είναι πολύ πιο φθηνά εδώ σε σχέση με την Ελλάδα.

Πριν κλείσω θα αναφέρω μερικά αξιοπρόσεκτα στοιχεία που παρατήρησα για την Ολλανδία και το Άμστερνταμ. Περισσότερες πληροφορίες για την Ολλανδία (στην αγγλική γλώσσα) ειδικά για εμάς τους Έλληνες θα βρείτε στο φανταστικό site των greek-expats.nl. Ευχαριστώ την Όλγα που με σκέφτηκε και μου έστειλε τη διέθυνση.
  • Οι Ολλανδοί είναι άνθρωποι χαμηλών τόνων και σέβονται όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από την καταγωγή, την εργασία ή την οικονομική τους κατάσταση. Θυμάμαι, στην τουαλέτα του αεροδρομίου έπεσε η σκούπα μιας μαύρης καθαρίστριας. Αμέσως, ο πρώτος κύριος που ήταν εκεί, ένας κουστουμαρισμένος με δερμάτινη τσάντα εργασίας, σήκωσε τη σκούπα της κυρίας και της υποκλήθηκε στο ευχαριστώ της. Τέτοια περιστατικά είναι ο κανόνας στην καθημερινότητα των ανθρώπων εδώ.
  • Τα περισσότερα παράθυρα σπιτιών δεν έχουν παντζούρια και συνήθως ούτε καν κουρτίνα. Μπορείς καθώς περπατάς να βλέπεις τη ζωή των ανθρώπων μέσα στο σπίτι τους και αυτοί να μην νιώθουν άβολα. Μη με ρωτάτε, σεξ δεν έχω δει ακόμα... Οι Ολλανδοί λένε από παλιά πως αν κάποιο σπίτι έχει κλειστές κουρτίνες, τότε κάτι κακό συμβαίνει σ' αυτό.
  • Οι άνθρωποι είναι ευγενικοί και πρόσφιλοι. Όλοι γνωρίζουν αγγλικά, θέλουν να σε βοηθήσουν και σου λένε πάντα "Welcome!".
  • Στην τηλεόραση οι ταινίες δεν είναι μεταγλωττισμένες στα ολλανδικά, αλλά με υπότιτλους. Έτσι, μπορώ και βλέπω ταινίες και παράλληλα μαθαίνω ολλανδικές λέξεις με τη βοήθεια των υποτίτλων.
  • Για να αγοράσεις κάρτα καρτοκινητού τηλεφώνου υπάρχουν αρκετές εταιρείες. Δεν χρειάζεται ταυτότητα και στοιχεία κατοικίας, όπως στη Γερμανία.
  • Στα σπίτια οι κλειδαριές και οι τζαμαρίες είναι σαν να ήταν ψεύτικες ως προς την ασφάλεια. Δεν έχω δει ακόμα πόρτες ασφαλείας στα ισόγεια διαμερίσματα. Οι άνθρωποι δεν φοβούνται μην τους ληστέψουν, όλα είναι απλά. Το βράδυ μπορείς να περπατήσεις ακόμα και στο πιο σκοτεινό δρομάκι χωρίς να φοβάσαι. Σ' αυτήν τη χώρα, όταν είσαι δηλωμένος είναι ανόητο να κάνεις παρανομία, παρά μόνο αν είσαι σχιζοφρενής. Αυτό που αποτελεί εξαίρεση είναι οι κλοπές ποδηλάτων.
  • Οι τιμές των σουπερ μάρκετ γενικά είναι πιο ακριβές από τη Γερμανία και πολύ πιο φθηνές από την Ελλάδα. Είναι και πολύ πιο προσεγμένα ως καταστήματα. Το ψωμί είναι πιο φθηνό από τη Γερμανία, γύρω στο 1 ευρώ το κιλό. Το φρέσκο γάλα έχει κατά μέσο όρο 70-75 λεπτά το λίτρο, με το φθηνότερο στα 50 λεπτά και καλής ποιότητας μάλιστα. Υπάρχουν και εδώ τα αντίστοιχα Lindl και Aldi με γερμανικά προϊόντα. Και στην κεντρική και την υπαίθρια αγορά βρίσκεις πολύ φθηνά προϊόντα. Οι μπύρες Amstel και Heineken υπάρχουν εδώ σε μορφή Pilsner και πολλές άλλες ποικιλίες και κοστίζουν γύρω στα 80 λεπτά το μεγάλο μπουκάλι. Η Duvel κοστίζει γύρω στο 1 ευρώ.
  • Υπάρχει απίστευτη ποικιλία τυριών. Η Gouda στα ολλανδικά προφέρεται "χάουντα" και όχι "γκούντα" που τη λέμε εμείς λανθασμένα.
  • Από τα αρνητικά της πόλης είναι το βράδυ δεν υπάρχει κάποια δημόσια τουαλέττα. Δεν ξέρω, αν βρω θα το αναφέρω.
  • Η περιοχή με τα κόκκινα φανάρια και τα Coffee shop είναι παραπάνω τονισμένα από ότι είναι στην πραγματικότητα. Μερικές μέρες εδώ και έχω ξεχάσει την παρουσία τους, η οποία είναι πολύ διακριτική. Το Άμστερνταμ δεν δίνει καν εντύπωση πορνείας ούτε ναρκωτικών. Οι νόμοι μάλιστα είναι πολύ αυστηροί εδώ. Αν σε πιάσουν να έχεις ναρκωτικά, πας σίγουρα φυλακή.
  • Μερικά πράγματα που είναι προσβλητικά για τους Ολλανδούς: Ποτέ δεν ρωτάμε έναν Ολλανδό την οικονομική του κατάσταση. Ποτέ δεν λέμε σε έναν υπάλληλο ότι είμαστε το αφεντικό. Στο εστιατόριο δεν αντιμετωπίζουμε έναν σερβιτόρο σαν υπηρέτη, αλλά με σεβασμό.
  • Οι Ολλανδοί είναι ευθείς άνθρωποι. Μπαίνουν κατευθείαν στο ψητό και δεν σπαταλούν χρόνο για τους τύπους και τα τυπικά. Στην εργασία μετά την πρώτη φορά που θα συστηθούν, χρησιμοποιούν τα μικρά τους ονόματα ακόμα και οι διευθυντές των μεγάλων εταιρειών.
  • Ένα προσωπικό δώρο που να σχετίζεται με τον άνθρωπο εκτιμάται πολύ περισσότερο από ένα αντίστοιχο ακριβό.
  • Όλη η χώρα είναι ένα απέραντο επίπεδο. Βουνό ούτε για δείγμα. Στο τρένο έβλεπα πάντα το ίδιο θέαμα. Παντού μα παντού πράσινο. Δέντρα, σπιτάκια, αγελάδες και πρόβατα να βόσκουν, άλογα και άλλα.
Μεταφράζω παρακάτω και μερικά στοιχεία από την ιστοσελίδα των greek-expats.nl για την Ολλανδία.
  • Η Ολλανδία είναι η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο. Ακολουθούν το Βέλγιο και η Ιαπωνία.
  • Αν και η πρωτεύουσα είναι το Άμστερνταμ, εντούτοις η έδρα της κυβέρνησης είναι στη Χάγη, ενώ η πρωτεύουσα της περιφέρειας του είναι το Χάαρλεμ. Πραγματική αποκέντρωση!
  • Η σημαία είναι κόκκινη, λευκή και μπλέ. Απλώς περιστρέψτε την αντίστοιχη γαλλική 90 μοίρες προς τα αριστερά.
  • Το εθνικό χρώμα είναι το πορτοκαλί.
  • Σύμφωνα με την Unicef (2007) και μελέτη αγγλικού πανεπιστημίου (2009) είναι η καλύτερη χώρα για ζήσει ένα παιδί.
  • Η χώρα έχει τα περισσότερα μουσεία αναλογικά ως προς κάτοικο στον κόσμο. Μερικά από αυτά είναι για μεγάλους ολλανδούς ζωγράφους, όπως ο Rembrandt, ο Vermeer, o Steen, ο Van Gogh, ο Mondrian και άλλοι.
  • Η χώρα ονομάζεται "Κάτω Χώρες". Ο όρος "Ολλανδία" αναφέρεται σε δύο περιφέρειες δυτικά της χώρας, τη "Νότια Ολλανδία" και τη "Βόρεια Ολλανδία".
  • Το Άμστερνταμ έχει 1281 γέφυρες και είναι πλήρως χτισμένο πάνω σε κολώνες και πασσάλους. "Ο Θεός έφτιαξε τον κόσμο, αλλά οι Ολλανδοί την Ολλανδία", λένε εδώ.
  • Όταν προσγειώνεσαι στο αεροδρόμιο (Schiphol) είσαι ήδη 4 και μισό μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
  • Το ψηλότερο σημείο βρίσκεται 322.7 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και οι ολλανδοί το αποκαλούν "βουνό".
  • Γύρω στο 25% της χώρας είναι κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Το χαμηλότερο σημείο είναι στα -7 μέτρα. Χωρίς τα φράγματα το 65% της χώρας θα πλημμύριζε καθημερινά.
  • Μέχρι πριν 100 χρόνια το κεντρικό τμήμα της χώρας είχε ερήμους άμμου.
  • Υπάρχουν διπλάσια ποδήλατα σε σχέση με αυτοκίνητα που να έχουν στο ενεργητικό τους πάνω απο 15000 χιλιόμετρα.
  • Σχεδόν όλοι οι Ολλανδοί γνωρίζουν κολύμπι και skateboard. Είναι οι δεύτεροι στον κόσμο σε κατανάλωση καφέ. Ένας στους τρεις είναι γραμμένος σε αθλητικό σωματείο. Στατιστικά είναι οι πιο ψηλοί άνθρωποι στον κόσμο. Όλοι τους οργανωτικοί, χρησιμοποιούν πολύ την ατζέντα τους.
  • Γύρω στο 30% των παιδιών γεννιούνται στο σπίτι με φυσικό τοκέτο, απλώς με τη βοήθεια μιας μαμμής.
  • Η μερική απασχόληση κυμαίνεται στο 40%.
  • Το Rotterdam είναι το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι στον κόσμο μετά την Singapore.
  • Η Ολλανδία είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος επενδυτής στις Η.Π.Α.
  • Το 1667 οι Ολλανδοί αντάλαξαν το Νέο Άμστερνταμ (μετέπειτα Νέα Υόρκη) με τη νότια αμερικάνικη αποικία του Suriname.
  • Η Ολλανδία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας τουλιπών παγκοσμίως. Επίσης, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγός αγροτικών προϊόντων παγκοσμίως. Είναι ο κύριος εξαγωγός τοματών, αγγουριών και πιπεριών.
  • Οι γάμοι μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και η ευθανασία είναι νόμιμα από το 2001 και το 2002 αντίστοιχα.
Προσωπικά, την αγάπησα αμέσως αυτήν την πόλη με το πράσινό της, τους ανοικτούς χώρους, τα ποδήλατα, την πολυπολιτισμικότητά της, τα πολλά μικρά καφέ, τα κανάλια και τα κτίρια της και κάθετι που καθημερινά ανακαλύπτω και με εκπλήσει ευχάριστα. Είμαι ενθουσιασμένος γιατί αυτήν την πόλη έψαχνα για να ζήσω και δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο όμορφη. Σίγουρα θα έχει και αυτή τα προβλήματά της, αλλά αυτό που παρατηρώ αυτήν τη στιγμή μου αρέσει και το χαίρομαι!

Blog Archive

Πρώτη ενημέρωση!

Νέα & ψυχαγωγία!

Τεχνολογικά blogs

Χαμόγελο

Χαμόγελο
Στηρίξτε το Χαμόγελο του παιδιού!

Socrates

Socrates
From Düsseldorf with love!
Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω, τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο... Κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία. Μην γυρνάς την πλάτη, μην ζεις στο ψέμα. Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία. Σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία...
(ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ)

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Ενδιαφέροντα Blogs

Αξιόλογα Blogs & Sites!