3000 μέρες

Conceptions, Experiences and Explorations to relive the heady days of Life and ameliorate the World!

Skhizein (Jérémy Clapin, 2008)

Skhizein (Jérémy Clapin,2008) from Bertie on Vimeo.

Δημήτρης Φιλοκώστας: Η νεραϊδοφωνή


Ήταν κάποτε στα χρόνια τα παλιά, ένα μικρό παιδί που το έλεγαν Τι;
– Τι Τι;
– Ναι Τι;. Το όνομά του ήταν πολύ περίεργο ?άκου Τι;? επειδή έγινε ένα μικρό λάθος στην εκκλησία. Ο παπάς ρώτησε το νονό «Και το όνομα αυτού;» Κι ο νονός που δεν είχε ξυπνήσει καλά εκείνο το πρωί είπε «Τι;» Κι ο παπάς κοκάλωσε. Οι καλεσμένοι είπαν «Ααα!» κι άρχισαν να σιγομουρμουρίζουν. Ο παπάς ξαφνιασμένος κοίταξε με προσμονή τον ψάλτη. Ο ψάλτης σήκωσε τους ώμους και κοίταξε τον επίτροπο της εκκλησίας. Ο επίτροπος της εκκλησίας ήταν ένας καλοσυνάτος παππούς που δεν άκουγε καλά –εδώ που τα λέμε κοιμόταν όρθιος. Οπότε ανασηκώθηκε, έτριψε τα μάτια του και είπε αινιγματικά: «Είναι Το Θέλημα Του Θεού».
Το βρέφος στην αγκαλιά του νονού κοίταζε αριστερά και δεξιά και δεν καταλάβαινε καλά, κι αν μπορούσε να μιλήσει θα έλεγε «Mα εγώ θέλω ένα κανονικό όνομα όπως όλα τα άλλα μωράκια». Ο μπαμπάς κι η μαμά είχανε γίνει κατακόκκινοι από ντροπή και δεν ήξεραν τι να πουν. Αλλά ο κανόνας της εκκλησίας ήταν αυστηρός και έπρεπε να τηρηθεί κατά γράμμα. Έτσι, βαφτίστηκε ο δούλος του θεού Τι;.

Διαβάσαμε το βιβλίο του Δημήτρη πριν δύο χρόνια και ήταν μαγευτικό. Εύχομαι σε όλους όσοι είναι τυχεροί και το προλάβουν να το απολαύσουν όπως και εμείς τότε.
Συγχαρητήρια στον Δημήτρη και του εύχομαι να εκδώσει και άλλες πολύ ενδιαφέρουσες δημιουργίες του.

Γιώργος Σκαρογιάννης: Alcyone (Original fingerstyle)



A new piece that I've been working on for the last month. It was inspired by Antoine Dyfour's playing and the beautiful little bird Alcyone (kingfisher). I didn't play it perfectly but it was close to what I wanted. I don't play very often lately and my hands are a little stiff. Anyway hope you like it
George

Ο Γιώργος μαζί με την Χριστίνα ήταν οι δάσκαλοί μου στο τμήμα Φωτογραφίας του Φ.Ο.Α.Π.Θ. πριν κάποια χρόνια, όταν σπουδάζαμε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εκτός από πολύ καλός δάσκαλος είναι και πολύ καλός μουσικός. Μαζευόμασταν πάρα πολλές φορές αρκετές παρέες και χανόμασταν στην ταξιδιάρικη μουσική του. Υπέροχα εκείνα τα χρόνια!
Παρόλο που στο βίντεο φαίνεται σοβαρός, είναι από τους πιο χαμογελαστούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει, το γέλιο του είναι γέλιο ψυχής και σε συνεπαίρνει όπως ακριβώς και η μουσική του. Εύχομαι να είναι καλά αυτός και η οικογένειά του, όπως και πόσα άλλα άξια παιδιά του Φωτογραφικού Ομίλου.
Ακούστε τη μουσική του και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Pranav Mistry: The thrilling potential of SixthSense technology

Ένας από τους πιο ωραίους νέους εφευρέτες της εποχής μας είναι και ο Pranav Mistry. Δείτε τη συλλογιστική του, τις φευγάτες ιδέες του και που καταλήγει.



Προσέξτε ότι στο τέλος, αντί να πουλήσει την εφεύρεσή του σε μεγάλες εταιρίες, σκέφτεται πώς όλοι θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα στην πρόσβαση σε αυτήν και προτίθεται να τη διαθέσει ως open-source!
Τα λόγια είναι περιττά.

Φέρτε μου ένα τραμπολίνο!

Για έναν καλύτερο κόσμο! (Λήψη Νο 1)

Η εισπρακτική πολιτική στη χώρα μας δεν έχει αποτέλεσμα. Δείτε τι σκέφτηκαν στην Κοπεγχάγη. Ένα πραγματικό βίντεο με αληθινούς αστυνομικούς να...

Ενδιαφέροντα Web links

Μέκιερς πολύ κλαές σλεεδίς που αίζεξι να εκτίισφπετεε:

Word letter mixer (disorganizer)

26 Reasons What You Think is Right is Wrong

Best Of National Geographic Photography 2009

50 Photos to Inspire Life as a Digital Nomad

70 Most Beautiful CG Girl Artworks

Wonderful Illustrations of the Wizard of Oz

Creative and Colorful Artworks from Glennz

25 Unique and Outstanding Website Designs

Astonishing face figures made out of clothes


The Murals of Alexandros Vasmoulakis —Updated

40 Stunning and Creative Graffiti Artworks

Algebraic Surfaces

(The costumer) is not always right!

Reboooooot!

Πάνε μερικοί μήνες που είτε λόγω δουλειάς είτε συνειδητά έχω σταματήσει να γράφω στο blog. Χρειάζεται αυτό το στάδιο. Είναι όπως όταν αναδεύεις κάποιο υγρό και πρέπει να το αφήσεις ήρεμο για κάποιο χρονικό διάστημα έτσι ώστε ότι ίζημα υπάρχει να κατακαθίσει στον πάτο.
Οι περισσότεροι φίλοι με έχουν χάσει. Είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους μας. Εκείνα τα διαστήματα στη ζωή μας που αποτραβιόμαστε από τη σκηνή και επιλέγουμε τη σιωπή για να μπορέσουμε να ακούσουμε κάτι αλλιώτικο.
Όλον αυτόν τον καιρό, αν και είμαι πάρα πολύ μπλεγμένος με την καινούρια μου δουλειά και την προσαρμογή μου στην Ουτρέχτη, βρήκα κάποιον χρόνο και τον αφιέρωσα στο να σκεφτώ τι ουσία υπάρχει και τι μπορεί να αναχθεί από κάποιο blog, όχι αποκλειστικά μόνο από το παρόν.
Τι είναι αυτό που μας κάνει να γράφουμε; Δύο λόγια θα πω μόνο:
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι γράφουμε από ευχαρίστηση, από ανάγκη ή και από συνήθεια. Σκορπάμε τις σκέψεις μας πάνω σε ξενυχτισμένα πληκτρολόγια, και όντες μεθυσμένοι ταξιδεύοντας τον ξέφρενο ειρμό τους μέσα από τα ηλεκτρονικά κύματα, μαθαίνουμε ξανά να παίζουμε, να πλάθουμε, να πειραματιζόμαστε και να παλλόμαστε σαν τα αρχαία πάλσαρ, αναζητώντας μια αλήθεια μέσα στο ψέμα της εποχής μας, ένα σκίρτημα μέσα στην αδράνεια των συνηθισμένων μέσων και ίσως κάπου κάπου και τον μίτο της γριάς πια Αριάδνης. Τι κι αν αυτός ενίοτε βρίσκεται μπερδεμένος στα πόδια μας, τι κι αν τα χέρια μας ψηλαφίζουν μέσα στο σκοτάδι το πρόσωπο κάποιου Μινώταυρου να χαμογελάει με την άγνοιά μας, εμείς εκεί! Συνεχίζουμε να γράφουμε, συνεχίζουμε να αφοσιωνόμαστε, γιατί έτσι μας αρέσει! Δεν υπάρχει προφανής αιτία. Είναι απλό: Μαρσάρουμε και μπλοκάρουμε!
Και το νόημα, ο σκοπός; Όπως έλεγε και ο ποιητής, "σημασία έχει το ταξίδι!".
Καιρός λοιπόν για μια επανεκκίνηση! Έτσι απλά.

Ουτρέχτη!

Μετά από αρκετούς μήνες περιπλάνησης και συστηματικής προσπάθειας, αισθάνομαι πανευτυχής:
Επιτέλους, βρήκα μια πολύ καλή εργασία, η οποία μου αρέσει και με ικανοποιεί!


Έχουν περάσει έξι μήνες από τότε που έφυγα από την Ελλάδα και αυτήν τη στιγμή εργάζομαι σε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία στο τμήμα τεχνικής υποστήριξης. Πάρα πολύ καλές συνθήκες εργασίας με πολύ καλούς συναδέρφους, όλοι τους επαγγελματίες και άψογοι στους τρόπους και τη συμπεριφορά. Ο διεύθυντης του τμήματος και ο μάνατζερ είναι πολύ καλοί άνθρωποι και σου συμπεριφέρονται όπως θα έπρεπε: Σαν συνάδερφοι. Απευθύνεσαι σε αυτούς με το μικρό τους όνομα, μπορείς να μιλήσεις με άνεση για οτιδήποτε. Αυτό που μετράει είναι να κάνεις τη δουλειά σου σωστά και επαγγελματικά. Εξάλλου η εταιρεία έχει κατεύθυνση σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες και μπορώ να πω ότι μου αρέσει πάρα πολύ αυτό.

Όταν έφυγα από την Ελλάδα ακριβώς αυτήν την εργασία ήθελα να κάνω. Δεν ξέρω αν είναι τύχη, γνωρίζω όμως πως πάλεψα και προετοιμάστηκα πάρα πολύ έτσι, ώστε να μπορώ να παρουσιάσω σε αυτούς τους ανθρώπους τον ευατό μου και τις μελλοντικές μου δυνατότητες. Χαίρομαι που μπορέσαν να συνειδητοποιήσουν την αξία μου και τον επόμενο καιρό θα στρωθώ δυναμικά στη δουλειά για να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης τους.

Αισθάνομαι πολύ τυχερός!

Τυχερός είμαι και στο θέμα του δωματίου. Μετά από κάποιες εβδομάδες βρήκα ένα δωμάτιο στην Ουτρέχτη και με το καλό θα μετακομίσω αυτό το σαββατοκύριακο. Είναι περίπου μισή ώρα περπάτημα από τη δουλειά, πολύ καλή περίπτωση!

Τι άλλο να πω; Νομίζω, ότι όταν έχουμε αξία και πιστεύουμε στους εαυτούς μας μπορούμε σιγά-σιγά να πετύχουμε σημαντικά πράγματα σε τομείς, όπως η εργασία. Θα ιδρώσουμε, θα κοπιάσουμε, θα αγωνιστούμε και στο τέλος όλα θα πάνε καλά.

Εργασία στην Ολλανδία: 6 μηχανές αναζήτησης θέσεων εργασίας.

Από τότε που ήμουν στην Ελλάδα μέχρι και σήμερα προσπαθώ να βάλω μια άκρη στο χάος που ονομάζεται "εύρεση αγγελιών εργασίας στην Ολλανδία μέσω του διαδικτύου". Η λέξη "χάος" δεν είναι καθόλου υπερβολή. Μέσα σε τόσους μήνες έχω δοκιμάσει τις περισσότερες ιστοσελίδες για εύρεση εργασίας και τα αποτελέσματα δεν ήταν πάντα τα προσδοκώμενα. Π.χ. η ιστοσελίδα Undutchables (http://www.undutchables.nl/) είναι σχεδόν η πρώτη που θα σου προτείνουν να ψάξεις για αγγελίες. Στην πραγματικότητα είναι χάλια! Ίσως να βρεις κάτι εκεί, αλλά αν κάνεις μια αναζήτηση στο monster θα διαπιστώσεις του λόγου το αληθές. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις αξιόπιστες πηγές, θέλει να πάθεις και να μάθεις!

Παρακάτω ξεχώρισα 6 μηχανές για αναζήτηση αγγελιών. Όποιος φίλος θέλει μπορεί να τις δοκιμάσει και να σχολιάσει την αποδοτικότητά τους.


1. MONSTER

www.monster.com
Εξαιρετική μηχανή με πάρα πολλές αγγελίες και δυνατότητα δημιουργίας λογαριασμού χρήστη. Αποδελτιώνει επιλεγμένες αγγελίες και τις στέλνει με e-mail.

Αξιολόγηση: Πολύ καλό
Γλώσσα: Αγγλικά, Ολλανδικά
Σύνδεσμοι απευθείας στις αγγελίες: Ναι
Πληρότητα αγγελιών: Πολύ μεγάλη
Ποιότητα αγγελιών: Πολύ καλή
Κατηγορίες επαγγελμάτων: Πτυχιούχοι / όλα τα επαγγέλματα
Δυνατότητα δημιουργίας user account: Ναι
Αποδελτίωση επιλεγμένων κατηγοριών αγγελιών και αποστολή τους με e-mail: Ναι


2. INDEED
http://www.indeed.nl/
Εξαιρετική μηχανή με πάρα πολλές αγγελίες. Δέχεται λέξεις κλειδιά και δίνει αποτελέσματα διατεταγμένα ανά ημερομηνία ή ανά σχετικότητα αγγελιών. Απαιτεί λίγα ολλανδικά για την περιήγηση μέσα σε αυτό.

Αξιολόγηση: Πολύ καλή μηχανή
Γλώσσα: Αγγλικά, Ολλανδικά
Σύνδεσμοι απευθείας στις αγγελίες: Ναι
Πληρότητα αγγελιών: Πολύ μεγάλη
Ποιότητα αγγελιών: Πολύ καλή
Κατηγορίες επαγγελμάτων: Όλα τα επαγγέλματα
Δυνατότητα δημιουργίας user account: Όχι


3. XPAT-JOBS
http://www.xpatjobs.com/
Πολύ καλή μηχανή με πάρα πολλές αγγελίες και δυνατότητα δημιουργίας λογαριασμού χρήστη. Μειονέκτημά της είναι ότι δεν επιτρέπει άμεση πρόσβαση στα website των αγγελιών. Κάνεις αίτηση μέσα από το ίδιο το website.


Αξιολόγηση: Πολύ καλή
Γλώσσα: Ολλανδικά
Σύνδεσμοι απευθείας στις αγγελίες: Όχι
Πληρότητα αγγελιών: Μεγάλη
Ποιότητα αγγελιών: Αρκετά καλή
Κατηγορίες επαγγελμάτων: Πτυχιούχοι
Δυνατότητα δημιουργίας user account: Ναι


4. TROVIT NL
http://vacatures.trovit.nl/
Καλή μηχανή, σαν την IDEED, αλλά με λιγότερα αποτελέσματα.

Αξιολόγηση: Αρκετά καλή
Γλώσσα: Αγγλικά
Σύνδεσμοι απευθείας στις αγγελίες: Ναι
Πληρότητα αγγελιών: Μεγάλη
Ποιότητα αγγελιών: Αρκετά καλή
Κατηγορίες επαγγελμάτων: Όλα τα επαγγέλματα
Δυνατότητα δημιουργίας user account: Όχι


5. SIMPLY HIRED
http://www.simplyhired.nl
Καλή μηχανή, σαν την IDEED, αλλά με λιγότερα αποτελέσματα.

Αξιολόγηση: Αρκετά καλή
Γλώσσα: Ολλανδικά
Σύνδεσμοι απευθείας στις αγγελίες: Ναι
Πληρότητα αγγελιών: Μεγάλη
Ποιότητα αγγελιών: Αρκετά καλή
Κατηγορίες επαγγελμάτων: Όλα τα επαγγέλματα
Δυνατότητα δημιουργίας user account: Όχι


6. JOB RAPIDO
http://www.jobrapido.nl
Καλή μηχανή, σαν την IDEED, αλλά με λιγότερα αποτελέσματα.

Αξιολόγηση: Αρκετά καλή
Γλώσσα: Ολλανδικά
Σύνδεσμοι απευθείας στις αγγελίες: Ναι
Πληρότητα αγγελιών: Μεγάλη
Ποιότητα αγγελιών: Αρκετά καλή
Κατηγορίες επαγγελμάτων: Όλα τα επαγγέλματα
Δυνατότητα δημιουργίας user account: Όχι


Σε λίγο θα κλείσω τρεις μήνες στην Ολλανδία και σιγά-σιγά αποκτώ μια πρώτη μικρή πείρα σχετικά με το τι ισχύει για την αγορά εργασίας σε αυτήν τη χώρα. Το να βρεις μια εργασία ως πτυχιούχος στην Ολλανδία αυτόν τον καιρό είναι θέμα προσόντων, καλής προετοιμασίας, υπομονής, επιμονής και τύχης.
Ως προς τα προσόντα, πέραν του πτυχίου απαιτείται μια καλή προϋπηρεσία πάνω στο αντικείμενο και να είναι και πρόσφατη. Επίσης, θα πρέπει να έχεις τα προσόντα που αναγράφονται στην αγγελία και να μη σου λείπει κάποιο, αλλιώς δεν μπαίνουν στον κόπο να κοιτάξουν την αίτησή σου.
Ως προς την καλή προετοιμασία, θέλει πολύ καλή συλλογή στοιχείων, πολύ καλή έρευνα της αγοράς, κοινωνική δικτύωση με όσον το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους που ήδη ζουν και εργάζονται στην Ολλανδία, εκμάθηση ολλανδικών σε ένα επίπεδο τύπου lower, τις περισσότερες φορές εγκατάσταση στη χώρα ως πολίτης με όλα τα χαρτιά (δηλωμένη διεύθυνση, BSN, τραπεζικός λογαριασμός κλπ.), συνεχή αποστολή αιτήσεων, επίσκεψη των γραφείων εργασίας (uitzendbureau) και συνεχή προσπάθεια.
Μαζί με τη συνεχή προσπάθεια απαιτείται και υπομονή, επιμονή και τύχη, γιατί αυτόν τον καιρό οι εταιρείες είναι πιο συγκρατημένες. Σίγουρα κάποια στιγμή θα υπάρξει ανάκαμψη και η αγορά θα αρχίσει να ξανανεβαίνει, αλλά προς το παρόν η δεξαμενή των επαγγελματιών είναι μεγάλη ως προς τον αριθμό των αγγελιών, οι οποίες δεν είναι καθόλου λίγες. Είναι θέμα συνεχούς προσπάθειας, επιμονής και τύχης να πάνε όλα καλά. Ανάλογα με την προϋπηρεσία και τα προσόντα αυτή η διαδικασία ίσως να πάρει αρκετούς μήνες, οπότε όποιος θέλει να μετακινηθεί στην Ολλανδία, θα πρέπει να το έχει καλά στο μυαλό του αυτό. Ωστόσο, ευκαιρίες πάντα υπάρχουν και στο τέλος το αποτέλεσμα αξίζει.

Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και μέτρα προστασίας, μέρος 1ο

Ο καθηγητής στον οποίον έκανα διπλωματική εργασία είναι ο κύριος Θωμάς Ξένος. Τον είδα σε μια εκπομπή της ΕΤ-3 για τις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην υγεία.



Μια εβδομάδα πριν φύγω από την Ελλάδα, τον συνάντησα στο γραφείο του για να του ζητήσω κάποιες συστατικές επιστολές. Χαλαρός και ευδιάθετος, μου μίλησε πολύ ευγενικά και θερμά και προσφέρθηκε αμέσως να μου ετοιμάσει τις επιστολές για την άλλη μέρα. Μάλιστα, μου έστειλε και e-mail για να με ειδοποιήσει ότι έχουν ετοιμαστεί. Θα ήθελα πολύ να τον ευχαριστήσω δημοσίως για όλα. Η σχολή μου δεν μου έδωσε απλώς τεχνικές γνώσεις και κατάρτιση. Μου προσέφερε και μαθήματα ήθους, σωστής διαπροσωπικής επικοινωνίας και ομαδικότητας.

Σε κάποια νεότερη ανάρτηση θα αναφέρω τα απαραίτητα μέτρα προστασίας από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Το σημαντικό είναι να μην βρισκόμαστε σε επαφή ή σε μικρή απόσταση από συσκευές που την παράγουν. Π.χ. τα κινητά μας θα πρέπει να μη βρίσκονται σε επαφή με το σώμα μας, και αν αυτό είναι αδύνατο καλό είναι να τοποθετούνται μακριά από ζωτικά όργανα. Επίσης, τα laptop δεν πρέπει να τοποθετούνται σε καμία περίπτωση πάνω στο σώμα, π.χ. στην κοιλιά ή στα γόνατα.

Πως ξεκίνησε η οικονομική ύφεση


Στο παραπάνω βίντεο, το οποίο είναι στα αγγλικά, μπορεί κανείς να πληροφορηθεί για τα αίτια της οικονομικής ύφεσης που ζούμε αυτόν τον καιρό. Παρακάτω, έχω ένα άρθρο από την Καθημερινή του Νοέμβρη 2008.

Οικονομική κρίση: Πώς φτάσαμε ως εδώ

Της Ελένης Στεργίου
hstergiou@kathimerini.gr

Στην πρώτη της ύφεση εισήλθε η οικονομία της Ευρώπης, μετά από δύο τρίμηνα αρνητικής ανάπτυξης. Tα διεθνή χρηματιστήρια έχουν απωλέσει πάνω των 29 τρισ. δολαρίων από την αρχή του έτους, ενώ οι συνολικές διαγραφές και οι ζημιές ανέρχονται στα 927 δισ. δολάρια, αναδεικνύοντας τη σημερινή κρίση ως τη χειρότερη μετά τη Μεγάλη Υφεση.

Τα ερωτήματα που συνεχώς βασανίζουν αναλυτές και μη είναι: Πως φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση και πότε θα τελειώσει. Τα μέχρι στιγμής στοιχεία, δείχνουν ότι η ανάκαμψη σε Ευρωζώνη και ΗΠΑ θα ξεκινήσει από τα μέσα του 2009, ενώ για την Ιαπωνία από τις αρχές του νέου έτους. Ωστόσο, οι παρενέργειες στις οικονομίες από την κρίση θα είναι αισθητές και το 2010.

Πώς ξεκίνησε, όμως η σημερινή κρίση που έρχεται 78 χρόνια μετά το κραχ του 1929; Προέκυψε μετά το ξέσπασμα των προβλημάτων στην αγορά στεγαστικών δανείων χαμηλής εξασφάλισης της Αμερικής, το οποίο προκάλεσε ένα «ντόμινο» αντιδράσεων στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Ως αποτέλεσμα αυτών η παγκόσμια οικονομία έχει πληρώνει με επιβράδυνση και οι ανεπτυγμένες οικονομίες, βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση. Από το 2007 μέχρι σήμερα, η κρίση απαριθμεί πάνω από 700.000 αστέγους και 860.000 απολυμένα στελέχη μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ενώ 1,5 εκατομμύριο κατοικίες είναι στη διαδικασία της κατάσχεσης. Σύμφωνα με αναλυτές, από τις 8.500 αμερικανικές τράπεζες αναμένεται να μείνουν οι μισές.

Αλλά, μία κρίση δεν έρχεται ξαφνικά. Κατά την περίοδο 2004 - 2006 εμφανίζονται τα πρώτα προβλήματα στα δάνεια υψηλού κινδύνου. Το 2007 παρουσιάστηκαν και τα πρώτα προβλήματα σε κάποιους τραπεζικούς ομίλους και άρχισε να ακούγεται για πρώτη φορά ο όρος subprime. Κανείς δεν περίμενε τι θα ακολουθούσε. Αναλυτές και ακαδημαϊκοί εξέφραζαν, τότε, σε στήλες του οικονομικού Τύπου την ανησυχία τους για μια επερχόμενη κρίση. Κανείς δεν τους άκουσε.

Τι είναι όμως τα subprime; Επινοήθηκαν από το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ για να χορηγούνται στεγαστικά δάνεια σε πολίτες με κακό πιστοληπτικό ιστορικό ή με χαμηλά εισοδήματα. Τα δάνεια αυτά είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο, αλλά προσέφεραν στις τράπεζες μεγαλύτερες αποδόσεις.

Οι αποδόσεις αυτές γίνονταν μεγαλύτερες όταν οι τράπεζες τα τιτλοποιούσαν. Η μία τράπεζα πουλούσε τα τιτλοποιημένα δάνεια στην άλλη και με αυτόν τον τρόπο μετέθετε τον κίνδυνο και ταυτόχρονα καρπωνόταν το κέρδος. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκε μία αγορά παραγώγων εξασφάλισης πιστωτικού κινδύνου. Τα προϊόντα αυτά προστέθηκαν σε μία αγορά 62 τρισ. δολαρίων με στόχο να προστατεύουν τις τράπεζες από το ενδεχόμενο επισφαλειών. Tα προϊόντα αυτά σιγά σιγά αντί να χρησιμοποιούνται ως μέσο αντιστάθμισης κινδύνου, μετατράπηκαν σε χρυσοφόρες επενδύσεις. Όλα έδειχναν να λειτουργούν σαν μια καλορυθμισμένη μηχανή. Υψηλά κέρδη, μεγάλη ρευστότητα και εξασφάλιση κινδύνου.

Κάτι, όμως, δεν πήγε καλά. Τον Αύγουστο του 2007 η κρίση είναι γεγονός. Η περίοδος χάριτος για την αποπληρωμή των δανείων subprime πέρασε. Πολλοί δανειολήπτες που είχαν πάρει τέτοια δάνεια s δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις δόσεις τους. Οι κατασχέσεις ακινήτων και οι πλειστηριασμοί διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον και αρκετοί έχασαν τα σπίτια τους. Οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί ενέτειναν την πτώση των τιμών ακινήτων. Η αξία των ακινήτων μειώθηκε και μαζί οι εξασφαλίσεις των τραπεζών και η περιουσία των δανειοληπτών.

Τον Σεπτέμβριο του 2007, η Nothern Rock, η πέμπτη μεγαλύτερη βρετανική στεγαστική τράπεζα ζήτησε επείγουσα ρευστότητα από την Τράπεζα της Αγγλίας. Η κατάρρευση της τράπεζας είχε ήδη επέλθει και τρεις μήνες μετά κρατικοποιήθηκε. Ακολούθησε η κατάρρευση και κρατικοποίηση τραπεζικών κολοσσών σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Lehman, AIG, Fannie Mae, Freddie Mac, Merrill Lynch, Fortis, Dexia, Bear Stearns ήταν μερικοί από τους τραπεζικούς γίγαντες που έπεσαν εν μία νυκτί. Οι περισσότεροι διασώθηκαν.

Η κρίση συνέχισε να παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις. Από τις πτωχεύσεις τραπεζών περάσαμε στον κίνδυνο πτώχευσης χωρών. Πρώτο θύμα η Ισλανδία. Πιο πρόσφατο η Ουγγαρία. Και οι δύο ζήτησαν τη βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Τους τελευταίους μήνες οι ηγέτες σε παγκόσμιο επίπεδο συνειδητοποίησαν ότι χρειάζεται ένα διεθνές σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης. Τον Οκτώβριο, εγκρίνεται το σχέδιο διάσωσης του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού κλάδου 700 δισ. δολαρίων. Επίσης, πραγματοποιούνται συμβούλια κορυφής και συναντήσεις στην ΕΕ για την αντιμετώπιση της κρίσης.

(πηγή: http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathbreak_1_16/11/2008_256281)

Περί φυλακών, μέρος 1ο

Αν θα έπρεπε με μια λέξη να χαρακτηρίσουμε το κύριο έργο του πολιτισμού του εικοστού πρώτου αιώνα, αυτή θα ήταν "σκουπίδια". Η τεχνολογία και η γνώση είναι απλώς τα εργαλεία για την παραγωγή αυτού του "έργου". Δυστυχώς, όμως, ο σύγχρονος πολιτισμός μας δεν αρκείται στην παραγωγή. Πολλές φορές επεκτείνει την έννοια των σκουπιδιών και μέσα σ' αυτά συγκαταλέγει και ανθρώπους που δεν είναι "χρήσιμοι" για την κοινωνία.
Οι μεγαλύτερες "χωματερές" αυτής της λογικής είναι οι φυλακές. Όταν θέλουμε να κρύψουμε ή να ξεφορτωθούμε άλλους ανθρώπους που δεν ταιριάζουν στην κοινωνία ή τους νόμους μας, τότε τους πετάμε εκεί. Αυτό βέβαια γινόταν από την αρχαιότητα.
Ας μου επιτραπεί σε αυτό το σημείο να επισημάνω τη συνένοχη σε αυτή μας την τακτική λέξη "εγκληματίας".
Ποιοι πρέπει να πάνε φυλακή, και γιατί; Είναι οι νόμοι τέλειοι;
Ήδη στην Αμερική το σύστημα φυλακών έχει γίνει μια τεράστια βιομηχανία με απίστευτα κέρδη. Δεν συμφέρει το κεφάλαιο και την κυβέρνηση να μειωθεί η εγκληματικότητα, γιατί έτσι θα χάσουν "πελάτες", άρα και κέρδος.
Στην Ελλάδα ολόκληροι νομοί πανηγυρίζουν όταν χτίζονται φυλακές εκεί, γιατί θα ανοίξουν δουλειές, καινούριες θέσεις εργασίας. Πόσο παράλογοι μπορούμε να γίνουμε;
Ότι και να έχουν κάνει οι φυλακισμένοι, παραμένουν άνθρωποι και έχουν έστω και στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα σωστής μεταχείρισης. Ακόμα και ο φονιάς πληρώνει με τη στέρηση της ελευθερίας του για πολλά χρόνια, ακόμα και ισόβια, που είναι αφάνταστα μεγάλη τιμωρία. Είναι σημαντικό να αντιμετωπίζεται ως άνθρωπος με στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί εκεί φαίνεται το πραγματικό επίπεδο μιας πολιτισμένης κοινωνίας.
Κανείς μας δεν είναι τέλειος, όλοι μας κρύβουμε μέσα μας μια πρωτόγονη θηριώδη φύση. Όλοι μας κάτω από πολύ έντονες, πιεστικές και εκρηκτικές καταστάσεις ή και από κάποια κακιά συγκυρία μπορεί να φτάσουμε σε παράβαση του νόμου και πιθανότατα στη φυλακή. Όλοι μας ανεξαιρέτως! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε ανθρώπινη αξία. Δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να φερθούν σαν ζώα. Οι ίδιοι άνθρωποι που είμαστε αυτήν τη στιγμή θα είμαστε και μέσα στη φυλακή. Αξίζουμε μια τέτοια μεταχείριση;
Υπάρχουν και οι δολοφόνοι, κατά συρροήν ή εν βρασμώ ψυχής, όμως αυτοί είναι ψυχοπαθείς και θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν ως ψυχικά ασθενείς και όχι να κλείνονται χωρίς προσπάθεια θεραπείας σε κάποιο κελί.
Ασθενείς είναι, επίσης, και οι τοξικομανείς. Είναι άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια και φροντίδα, κι όμως, τους συμπεριφερόμαστε σαν τα χειρότερα σκουπίδια. Αυτό είναι το πραγματικό επίπεδο του πολιτισμού μας και όχι οι ψεύτικες, φανταχτερές ολυμπιάδες!

Θα αναφέρω εδώ την περίπτωση της Κατερίνας Γκουλιώνης, μιας τοξικομανούς που ήταν για αυτόν τον λόγο στη φυλακή. Διαβάστε την συγκλονιστική μαρτυρία της λίγο πριν πεθάνει για "αδιευκρίνιστους" λόγους κατά τη μεταφορά της σε άλλες φυλακές. Οι φρουροί την υποχρέωσαν να κάτσει μόνη της, 15 θέσεις πίσω από τους υπόλοιπους, δεμένη πισθάγκωνα. Στις 6:00 τα ξημερώματα βρέθηκε νεκρή και σύμφωνα με μαρτυρίες συγκρατουμένων της ήταν χτυπημένη στο πρόσωπο.

"18 Μαρτίου 2009. Η Κατερίνα Γκουλιώνη, η οποία είχε πρωτοστατήσει στον αγώνα κατά της κολπικής εξέτασης στις κρατούμενες, βρέθηκε νεκρή τα ξημερώματα στο πλοίο που τη μετέφερε σε φυλακές της Κρήτης". Μόνο που το διαβάζω, ντρέπομαι πολύ, νοιώθω να είμαι εγώ το πραγματικό σκουπίδι και όχι αυτός ο άνθρωπος που έπεσε στην παγίδα των ναρκωτικών και που θα έπρεπε να τον βοηθήσω να θεραπευτεί και όχι να του φερθώ τόσο ατιμωτικά.
Μια μέρα όλα αυτά θα γυρίσουν εναντίων μας.

Διαβάστε περισσότερα στους παρακάτω συνδέσμους:

http://www.tvxs.gr/v7641
http://indy.gr/newswire/pethane-i-gkoylini-3c7typthike-o-dimitrakis
http://www.keli.gr/

Διαβάστε και την καταγγελία της Κατερίνας προς τον συνήγορο του πολίτη:
Καταγγελία προς τον συνήγορο του πολίτη

της κρατούμενης Γκουλιώνη Αικατερίνης

Ελεώνας Θηβών (20-02-09),


Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου. Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστών, για να μπορέσω να ζήσω.

Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.

Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.

Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:

Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.

Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να…αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.

Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους…

Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που τελεί χρέη…νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.

Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση. Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.

Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.

Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.

Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι, εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.

Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.

Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου Χαρίκλεια ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελέας Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.

Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.

Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν…

Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση –ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.

Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.

Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε…

Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.

Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.

Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.

Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.


Γκουλιώνη Κατερίνα


Update: Από την εκπομπή "οι φάκελοι" του Αλέξη Παπαχελά. http://folders.skai.gr/main/theme?locale=el&id=89

null



Καλό ταξίδι Κατερίνα. Λυπάμαι για ότι σου συνέβη και ελπίζω η ψυχή σου να μας συγχωρέσει. Αν και δεν το αξίζουμε.

Πηγές - Αναφορές

Περί ελληνικού εθνικισμού 2009 μ.Χ.

Σύγχρονος ελληνικός εθνικισμός.

Κοιτούσα τις προάλλες γερμανική τηλεόραση. Στις ειδήσεις του πρώτου καναλιού (ARD) είχε ως πρώτη είδηση την επέτειο από την ημέρα της απόβασης της Νορμανδίας. Πρώτη είδηση! Με εκτενείς αναφορές στην τότε εποχή και τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν. Και μάλιστα ο δημοσιογράφος δήλωσε γενικά πως σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα και τόνισε επί λέξη πόσο σημαντική ήταν αυτή η μέρα για "την ήττα της Γερμανίας στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την πτώση του Ναζισμού".

Οι πολίτες της Γερμανίας στο σύνολό τους είναι συνειδητοποιημένοι, πολιτικά ευαισθητοποιημένοι και άκρως αντί-ναζιστές. Επίσης, ο νόμος είναι πολύ αυστηρός για κάθε τι φασιστικό. Ο φασισμός είναι απεχθής σε αυτήν τη χώρα και σου είναι αδύνατο να πιστέψεις ότι πριν 70 χρόνια υπήρχε κάτι τέτοιο εκεί.

Ας έρθω λίγο στην Ελλάδα και ειδικά στον ελληνικό φασισμό. Μερικές εβδομάδες πριν υπήρχε μια διαδήλωση η οποία απ' ότι άκουσα αφορούσε στην παρουσίαση ενός λεξικού από το κόμμα Ουράνιο τόξο. Δεν γνώριζα το περιεχόμενο της συζήτησης και δεν ούτε καν με ένοιαζε αυτό το ουράνιο τόξο. Αργότερα έμαθα ότι γινόταν μια παρουσίαση ενός "Ελληνο-Μακεδονικού λεξικού". Προσωπικά, ένα τέτοιο λεξικό για τα δικά μου μάτια είναι ανούσιο, αλλά μόνο η ακαδημαϊκή κοινότητα της χώρας μας θα μπορούσε να μου πει έγκυρα στοιχεία ως προς την επιστημονική του εγκυρότητα και χρήση. Πιστεύω ότι το 99,999% των Ελλήνων δεν θα χαράμιζε τον χρόνο του για κάτι τόσο ανούσιο. Συνεπώς, δεν του δίνει και αξία, δύναμη με την προσοχή του. Πέτυχα, όμως, ένα βίντεο στο διαδίκτυο όπου φαίνεται να μπουκάρουν μέσα στον χώρο αυτής της εκδήλωσης μια συμμορία ανθρώπων με φασιστικές διαθέσεις, δηλαδή γεμάτες απολυταρχισμό, βία και αντιδημοκρατική αντίληψη. Δεν είναι η πρώτη φορά. Είναι λυπηρό να βλέπεις νέους ανθρώπους να έχουν πέσει στην παγίδα του φασισμού και να σπαταλούν την ενέργεια και τα νιάτα τους έτσι άδικα, χωρίς να γνωρίζουν ότι κάποιοι ξένοι τους χρησιμοποιούν και τους εκμεταλλεύονται και αυτούς όπως και τον ελληνικό λαό. Στην εκδήλωση αυτοί οι άνθρωποι έβριζαν, φώναζαν συνθήματα για την Ελλάδα και τη Μακεδονία και εφάρμοσαν τακτικές βίας, εκφοβισμού και απολυταρχισμού με σκοπό να διαλυθεί η εκδήλωση και να εξαναγκάσουν τους παρόντες να αποχωρήσουν από την αίθουσα. Κάτι αντίστοιχο με αυτό που κάνουν οι δυνάμεις καταστολής του ελληνικού κράτους (ζαρντινιεριστές) ή τα ΜΑΤ όταν κυνηγούν συνταξιούχους ή μαθητές.
Ότι και να κάνουν κάποιοι σε μια εκδήλωση, μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας, είναι δική τους υπόθεση, ειδικά από τη στιγμή που το θέμα της συζήτησης είναι φανερό και μπορεί το κοινό να ενημερωθεί και έτσι να διατυπώσει γνώμη, άποψη, στάση. Ακόμα και αν δεν μας αρέσει το θέμα της συζήτησης, είναι μη νόμιμο και άκρως αντιδημοκρατικό να χρησιμοποιούμε βία. "Άσε τον τρελό στην τρέλα του", λέει πολύ σωστά η ελληνική παροιμία.

Ένας ορισμός του φασισμού είναι ο εξής:
"Ο φασισμός είναι ριζοσπαστική και αυταρχική πολιτική ιδεολογία και μαζικό κίνημα που έχει ως στόχο να θέσει το έθνος, το οποίο ορίζει βάσει αποκλειστικών βιολογικών, πολιτισμικών ή/και ιστορικών συνθηκών, υπεράνω κάθε άλλης αξίας και να δημιουργήσει μια κινητοποιημένη εθνική κοινότητα."




Το ζήτημα της Μακεδονίας

Μιας και ανάφερα Μακεδονία πιο πάνω, θα ήθελα να κάνω τον συνήγορου του διαβόλου και να αναφέρω μερικές απλές σκέψεις:

Το 1988 ταξίδεψα πρώτη φορά προς Γερμανία μέσω Γιουγκοσλαβίας. Στα σύνορα με τη Γιουγκοσλαβία υπήρχε από δεκαετίες μια τεράστια πινακίδα που έγραφε "Καλώς ορίσατε στη Μακεδονία". Παιδί τότε συγκλονίστηκα και προσπάθησα να σκεφτώ με το μικρό μου μυαλό το γιατί. Γιατί αφήσαμε να συμβεί κάτι τέτοιο; Γιατί κανείς από την τότε πολιτική ηγεσία ή τον ελληνικό λαό δεν αντιμίλησε τότε στον Τίτο;

Αλλά παιδί που ήμουν τότε γνώριζα την ελληνική ιστορία, όπως μου την είχε διδάξει το ελληνικό κράτος. Δεν μου είχε πει κανείς ότι μέχρι και πριν τους βαλκανικούς πολέμους και τη μικρασιατική καταστροφή η περιοχή της βόρειας Ελλάδας έως και τα Σκόπια πάνω ονομάζονταν από τους αυτόχθονες "Μακεδονία". Ήταν ένας γεωγραφικός προσδιορισμός που συνέδεε τους ανθρώπους εκείνης της περιοχής, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν Σλάβοι, Τούρκοι, Έλληνες και άλλοι λαοί. Οι Έλληνες ήταν μειοψηφία εκεί. Ωστόσο, οι άνθρωποι εκεί δεν γνώριζαν καν για τον Μέγα Αλέξανδρο ή για τους αρχαίους Μακεδόνες, ούτε που θα τους ένοιαζε δηλαδή, και αυτό που κοιτούσαν ήταν να μπορέσουν να επιβιώσουν. Αργότερα με τους πολέμους, την ανταλλαγή πληθυσμών και τις σφαγές και από τις δύο πλευρές κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και τον ελληνικό εμφύλιο, αυτοί οι άνθρωποι είτε σφαγιάστηκαν μέσα στα ίδια τους τα σπίτια από τον ελληνικό στρατό είτε ξεριζώθηκαν και έφυγαν βόρεια ή σε άλλα μέρη. Τις ίδιες σφαγές υπέστησαν και οι Έλληνες του πόντου και άλλων περιοχών από τους Τούρκους. Υπάρχουν επίσης πολλές αναφορές για σφαγές μεταξύ Βουλγάρων και Ελλήνων, όπως και Τούρκων εναντίων Βουλγάρων. Οι σφαγές ήταν αμείλικτες από όλες πλευρές.

Κατά τους βαλκανικούς πολέμους, ο ελληνικός στρατός πάλευε για "εθνική απελευθέρωση" των εδαφών. Πως, όμως, πάλευε, αφού οι αυτόχθονες κάτοικοι της περιοχής στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ήταν Έλληνες; Η απάντηση είναι πολύ απλή: Οι βαλκανικοί πόλεμοι ήταν για όλες τις χώρες που ενεπλάκησαν σε αυτούς, άρα και για την Ελλάδα, όχι απελευθερωτικοί, αλλά επεκτατικοί. Σίγουρα οι Τούρκοι είχαν κατακτήσει με σφαγές, πολέμους και αίμα την περιοχή της Μακεδονίας, όμως το ερώτημα είναι "ποιους ακριβώς είχαν κατακτήσει τότε". Η περιοχή της Μακεδονίας από την εποχή του Μέγα Αλεξάνδρου είχε βιώσει τόσο μεγάλο ανακάτεμα διαφορετικών πληθυσμών και λαών που ακόμα και σήμερα δεν μπορεί κανένας "ιθαγενής" της να ισχυριστεί με σιγουριά ότι διαθέτει αποκλειστικά ελληνικά ή σλαβικά ή τουρκικά γονίδια. Δεν υπάρχει καν γενετική περιγραφή των ελληνικών χαρακτηριστικών ή γονιδίων αν το καλοσκεφτούμε. Μάλιστα, την περασμένη χρονιά δόθηκαν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα μιας μεγάλης επιστημονικής έρευνας για τα κοινά γονιδιακά γνωρίσματα των λαών της Ευρώπης, κατά την οποία Έλληνες και Σλάβοι έχουν μεγάλη γενετική συνάφεια μεταξύ τους. Από την άλλη, εμείς οι Έλληνες ως λαός έχουμε προγόνους και ρίζες από πολλούς λαούς που έζησαν στην Ελλάδα κατά την αρχαιότητα. Σίγουρα θα υπάρχουν σε καθέναν μας πρόγονοι από τη Ρώμη, την βόρεια Αφρική, τους Φράγκους ή τους Αγαρηνούς, τους Σλάβους, γιατί όχι και από Τούρκους και άλλους λαούς.

Η περιοχή της Μακεδονίας, ειδικά κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ήταν ένα μεγάλο χωνευτήρι λαών. Μόνο μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 έγινε "ελληνική". Ακόμα, όμως, και μέχρι τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ένα συντριπτικό ποσοστό του πληθυσμού της Θεσσαλονίκης, για παράδειγμα, είχε Εβραίους κατοίκους, οι οποίοι "εκκαθαρίστηκαν" από τους Γερμανούς. Ωστόσο, σε κάποια παλιά χωριά υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα και σήμερα λιγοστοί εναπομείναντες Έλληνες παππούδες που μιλούν και σλαβικά και χαρακτηρίζουν τους εαυτούς τους "Μακεδόνες", χωρίς να γνωρίζουν κάτι από την αρχαία Μακεδονία, επειδή έτσι τους είχαν μάθει από μικρούς ότι είναι ο γεωγραφικός τόπος καταγωγής τους. Ωστόσο αυτό δεν έχει να κάνει με κάποια μειονότητα, με επεκτατισμό ούτε με κάποιο σχέδιο.

Όλοι εμείς που έχουμε την καταγωγή μας από τη βόρια Ελλάδα (ανατολική, δυτική και κεντρική Μακεδονία, Ξάνθη, Ήπειρος, Θεσσαλία) ας αναρωτηθούμε ποιοι ζούσαν στα χωριά ή τις πόλεις μας πριν 100 χρόνια. Στα Γρεβενά π.χ. τα χωριά μας ήταν όλα αμιγώς τουρκικά χωριά που κατοικούνταν από Τούρκους. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών "έφυγαν" οι Τούρκοι και κατοικήθηκαν από ξεριζωμένους Έλληνες πρόσφυγες. Οι παππούδες μου έτσι ήρθαν από τον Πόντο το 1922.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα αν κάποιος θέλει να μάθει στοιχεία για τη γη του ή έχει κάποιο δικαστήριο σχετικά με τα όρια της γης του ή για τις ανάγκες του εθνικού κτηματολογίου, θα πρέπει να ταξιδέψει μέχρι την Άγκυρα, όπου εκεί υπάρχουν οι τίτλοι ιδιοκτησίας για την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Και ρωτώ: Γιατί; Λέγεται ότι το εθνικό κτηματολόγιο θα λύσει αυτό το ζήτημα, εύχομαι μακάρι.

Φαίνεται ότι το όλο θέμα με τη Μακεδονία είναι ένα πολιτικό παιχνίδι ξένων δυνάμεων στο οποίο είναι μπλεγμένη και η ελληνική πλευρά και η πλευρά των Σκοπίων. Οι μόνοι που δεν φταίνε σε τίποτα είναι οι πολίτες των δύο πλευρών, οι οποίοι είναι και θύματα και πιόνια αυτού του παιχνιδιού. Είναι πολύ πιθανό να υπάρχει μια σιωπηλή συνωμοσία που αποσκοπεί στο να είναι το κλίμα πάντα δυναμιτισμένο στα Βαλκάνια με τη χρήση των πολιτικών ηγεσιών των Σκοπίων, της Αλβανίας και δυστυχώς και της Ελλάδας.

(QUIZ: Μαντέψτε ποιοί είμαστε!) Ως πολίτες οι Αλβανοί, οι Σκοπιανοί και οι Έλληνες δεν έχουν κάποιο πρόβλημα μεταξύ τους, εθνικό, πολιτισμικό, θρησκευτικό ή πολιτικό. Αν όμως χρησιμοποιήσουμε λίγο εθνικισμό με τη βοήθεια των κυβερνήσεων αυτών των χωρών και τους πείσουμε ότι τα σύνορα τους κινδυνεύουν και ότι απειλούνται τα εθνικά τους σύμβολα και άλλες πλύσεις εγκεφάλου, τότε πετυχαίνουμε την πολυπόθητη ανάφλεξη στην περιοχή. Και τότε θα εμφανιστούμε δήθεν από το πουθενά ως αντικειμενικοί, αμερόληπτοι και άμεμπτοι διαιτητές του "προβλήματος". Και χωρίς να το πάρει κανείς χαμπάρι θα έχουμε εγκατασταθεί στην περιοχή, θα έχουμε στήσει τα δικά μας οικονομικοπολιτικά συμφέροντα και θα έχουμε τον απόλυτο έλεγχο. Και όταν κάποιος λογικός άνθρωπος, κατά καιρούς θα μας ρωτάει "τι κάνουμε εδώ", την επόμενη μέρα θα ξεσπάει κάποιο "τυχαίο" επεισόδιο εθνικισμού με αφορμή τη "Μακεδονία", υπενθυμίζοντάς του έτσι εμμέσως το "αυτονόητο".

Μου μάθαιναν ιστορία στο σχολείο, αλλά κανείς δεν μου είπε πως η ιστορία γράφεται πάντα από τους ισχυρούς και σκοπός της είναι να τους εξυπηρετεί. Εμείς σήμερα διδασκόμαστε "Ελληνική Ιστορία της Ελλάδας του ΝΑΤΟ". Από την άλλη πλευρά, αν ο Χίτλερ είχε κερδίσει τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, σήμερα θα διδασκόμασταν αλλιώτικα την ιστορία, θα ήμασταν και εμείς ναζιστές και θα πιστεύαμε ότι αυτό είναι το σωστό, γιατί έτσι θα μας είχαν διδάξει στο σχολείο. Θα καίγαμε τα βιβλία, θα μαθαίναμε ναζιστικούς ύμνους και εμβατήρια, θα κάναμε παρελάσεις και θα σκοτώναμε όποιον τολμούσε απλώς να εκφράσει μια αλλιώτικη γνώμη. Αν είχα γεννηθεί και εγώ σε ένα τέτοιο περιβάλλον, δεν αποκλείεται να συμπεριφερόμουν και εγώ έτσι, γιατί αυτό δεν έχει να κάνει με γονίδια, αλλά με κοινωνικό περιβάλλον, την αγωγή, το σχολείο και την πλύση εγκεφάλου.

Πέρα από την ιστορία, έχουμε φτάσει σήμερα να έχουμε το "μακεδονικό ζήτημα". Ίσως τα Σκόπια να μπορούσαν να είχαν στο όνομά τους τον γεωγραφικό όρο "Μακεδονία", αν πληρούσαν δύο πολύ βασικές προϋποθέσεις: Πρώτον, να είχαν κατά το παρελθόν ενστερνιστεί και αποδεχτεί πλήρως την έννοια της Μακεδονίας, δηλαδή να δέχονταν ως βασική τους γλώσσα τα ελληνικά, καλύτερα θα έλεγα τα ελληνικά της αλεξανδρινής περιόδου, και να μην παραποιούσαν την αρχαία ιστορία και τα αρχαία κείμενα. Και δεύτερον, να αποδέχονταν τα σημερινά σύνορα και ποτέ να μην έγειραν θέμα για "ιερούς" τόπους κλπ. έτσι ώστε να είχαμε ειρήνη στην περιοχή. Αυτό θα ήταν και μια "πολιτιστική κατάκτηση" για τη χώρα μας, φυσικά με την καλή έννοια.

Επειδή όμως η επιβολή της μακεδονικής ταυτότητας είναι τεχνητή και επιτηδευμένη και καμία σχέση δεν έχει με αυτό που αισθάνεται ο απλός σκοπιανός πολίτης, κάτι από τα παραπάνω είναι δύσκολο να συμβεί. Εδώ που φτάσαμε βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, λόγω των κυβερνήσεων των δύο χωρών. Ίσως, μια καλή λύση θα ήταν να παίρναν τα Σκόπια ως όνομα κάποιον γεωγραφικό χαρακτηρισμό, όπως "Βόρεια Μακεδονία" ή ακόμα και "Σλαβομακεδονία", όμως αυτό δεν βολεύει τα ξένα συμφέροντα, γιατί θα έλυνε το πρόβλημα σε μικρό χρονικό διάστημα. Μετά από μερικά χρόνια ακόμα και ο πιο σκληροπυρηνικός εθνικιστής θα αντιλαμβάνονταν ότι η ιστορία και η αλήθεια είναι πιο δυνατές από ονόματα και κούφιες λέξεις.

Για την Ιστορία

Όσο για τον Μέγα Αλέξανδρο, την ιστορία και τα μακεδονικά σύμβολα, δεν ανησυχώ καθόλου. Ειδικά μετά τις ανασκαφές της Βεργίνας από τον μεγάλο ιστορικό Ανδρόνικο και τις ελληνικές επιγραφές, κανείς δεν μπορεί να αλλοιώσει ή να παραχαράξει την ιστορία τους. Δυόμισι χιλιάδες χρόνια άντεξαν σε εκατοντάδες προκλήσεις και πολυπολιτισμικές αλλαγές της ευρύτερης περιοχής. Ωστόσο, προσπαθούμε να τα σηκώσουμε ψηλά σαν να ήταν κούφια, αλλά δυστυχώς ούτε έχουμε καταλάβει το μεγάλο τους βάρος ούτε μέσα στον παροξυσμό μας έχουμε σκύψει λίγο να ψάξουμε αντικειμενικά την ιστορική αλήθεια τους, τι θέλουν να μας πουν. Χρησιμοποιούμε τις λέξεις ασυλλόγιστα, λέμε "Έλληνας", αλλά δεν προσπαθούμε με τον τρόπο ζωής μας να υιοθετήσουμε κάτι καλό από τις έννοιες που αυτή εμπεριέχει μέσα της. Από την άλλη μεριά, και η τότε εποχή δεν ήταν τόσο λαμπρή όσο μας περιγράφουν τα βιβλία. Αυτά που γνωρίζουμε για την τότε εποχή γράφτηκαν από τους ισχυρούς για τους ισχυρούς. Θα μας άρεσε να ζούσαμε, άραγε, σε εκείνην την εποχή και το δέρμα μας να είχε κάποιο άλλο χρώμα; Ή να ήμασταν Αιολείς σκλάβοι στην αρχαία Αθήνα ή είλωτες στην αρχαία Σπάρτη; Δεν χρειαζόμαστε τα ονόματα, αλλά το θετικό νόημα και μόνο που αυτά συμβολίζουν.

Σκεφτείτε και το οξύμωρο της υπόθεσης: Αν κάποιος κοιτάξει στις ιστορικές πηγές της τότε εποχής, ιδιαίτερα στα κείμενα της αρχαίας Αθήνας την εποχή του Φίλιππου του Β', αλλά και του μέγα Αλέξανδρου, θα δει πως παρόλο που οι αρχαίοι μακεδόνες είναι ακόμα μια ελληνική φυλή με ελληνική γλώσσα, ονομασίες και δοξασίες, οι υπόλοιπες ελληνικές φυλές μπροστά στην ιμπεριαλιστική τάση και την πολεμική ισχύ των μακεδόνων διαχωρίζουν την εθνική τους ταυτότητα. Σε πάρα πολλά σπουδαία κείμενα θα συναντήσουμε φράσεις όπως "οι Έλληνες εναντίων των Μακεδόνων". Για παράδειγμα, στο χάλκινο άγαλμα που έστησαν οι Αθηναίοι προς τιμή του μεγάλου πολιτικού και στρατηγού Δημοσθένη, του μεγαλύτερου αρχαίου ρήτορα, ο οποίος ήταν όπως και οι Αθηναίοι σθεναρά αντιμακεδόνας, έγραφε «Αν, Δημοσθένη, είχες δύναμη τόση, όσο νου, τότε δε θα σκύβανε ποτέ σε Μακεδόνων σπαθί οι Έλληνες». Στα κείμενα της τότε εποχής γίνεται αναφορά σε "Έλληνες και Μακεδόνες".

Ίσως κάποιος να με κατηγορήσει εδώ ότι με αυτά που γράφω, αν και είναι ιστορικά διαπιστωμένα, εντούτοις ενισχύω τα ξένα συμφέροντα και ότι είμαι επικίνδυνος για το "έθνος" και την "Πατρίδα" και ότι αυτήν τη στιγμή γίνεται μια μάχη και πρέπει να αποφασίσω αν θα είμαι "πατριώτης ή λιποτάχτης". Θα ανταπαντήσω ότι η πιο μεγάλη πατρίδα για εμάς τους ανθρώπους είναι η αλήθεια, πάνω από σύνορα και χρώμα δέρματος. Και επειδή γράφω ερευνώντας και όχι κατέχοντας αυτήν την αλήθεια, θα παρακαλούσα όποιον έχει μια άλλη άποψη ή γνώσεις να με διορθώσει με επιχειρήματα ή παραπομπές, ώστε να βγει κάτι ουσιαστικό, κάτι καλύτερο. Η αλήθεια είναι αυτό που μπορεί να μας ανοίξει τα μάτια. Ότι φθηνά συμφέροντα και ανόητα παιχνίδια παίζονται στις πλάτες των ανθρώπων δεν μπορούν να αντέξουν στο φως της. Μόνο η αλήθεια, που θέλει πολύ ψάξιμο και έρευνα, μπορεί να λύσει όλα αυτά που εμείς θεωρούμε προβλήματα.
Και ένας άλλος λόγος που γράφω είναι ότι τη δεκαετία του '90 πάλεψα και εγώ μαζί με τόσους Έλληνες για τη Μακεδονία, αλλά και για να έρθει η ολυμπιάδα του 1996 στην Αθήνα. Και έζησα καλά στο πετσί μου πόσο πολύ μπορεί ο εθνικός φανατισμός να αλλοτριώσει τους ανθρώπους, να αναδέψει όλα τα πάθη και τις αδυναμίες τους, να φέρει στην επιφάνεια οργή, αγανάκτηση και μίσος και να τους κάνει να μην βλέπουν χρώματα, αλλά μαύρο και άσπρο.

Και κάτι τελευταίο: Όταν κάποιοι, έστω και λίγοι στον αριθμό, μιλάνε για επανάκτηση της "Βόρεια Ηπείρου", της "Ανατολικής Θράκης", τα οποία είναι γεωγραφικοί και όχι εδαφικοί χαρακτηρισμοί, και της Κωνσταντινούπολης, τότε πέφτουν και αυτοί στην ίδια παγίδα με τους αντιπέρα εθνικιστές. Από τη μια θέλουν τα σύνορά μας να μην αλλάξουν και να μην μας πάρουν ούτε ένα κομμάτι γης, και από την άλλη θέλουν να τα επεκτείνουμε. Ο εθνικισμός και γενικά ο φασισμός είναι ένα εργαλείο για ξένα συμφέροντα και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Αυτό που θέλουν αυτά τα συμφέροντα είναι η αποσταθεροποίηση της περιοχής και η επιβολή ξένων διπλωματικών "κατοχικών" δυνάμεων, οι οποίες με το πρόσχημα της διαιτησίας θα κάνουν "τρελά πάρτι" στα σπίτια μας όσο εμείς θα τσακωνόμαστε μεταξύ μας έξω στον δρόμο.

Μερικές σκέψεις για τα ατυχήματα στους δρόμους.

Το να ξεκινήσει να αναλύσει κάποιος το ζήτημα της ελληνικής οδήγησης και των θανάτων από τα ατυχήματα που συμβαίνουν στους ελληνικούς δρόμους είναι μεγάλο ζήτημα, και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα καταλήξει σε κάποια βέβαια συμπεράσματα.

Ίσως να είναι οι κακές συνθήκες ζωής, τα νεύρα, οι πιστωτικές κάρτες και τα χρέη που τρέχουν, όμως στο τέλος χάνονται ανθρώπινες ζωές, και όλα αυτά από το τίποτα για το τίποτα. Δεν μπορεί, όμως, να δικαιολογήσει κανείς εγκληματικές πράξεις αμέλειας ή νοοτροπίας.

Το παρακάτω βίντεο παρουσιάστηκε σε πάρα πολλά site ως αστείο. Επειδή οδηγώ και εγώ μηχανάκι και τώρα τελευταία και ποδήλατο, αφού είμαι στην Ολλανδία, προσωπικά δηλώνω ότι δεν υπάρχει τίποτα το αστείο. Μια γυναίκα για λόγους που δεν φαίνονται, ίσως να ήταν αφηρημένη, ταραγμένη, μεθυσμένη, οτιδήποτε τέλος πάντων, χτυπάει ένα παιδί που επέβαινε σε μηχανάκι στο φανάρι. Μετά το περιστατικό το παιδί της φωνάζει με αγανάκτηση και παράπονο, αλλά καθόλου επιθετικά. Έχει χτυπήσει, έχει σηκωθεί και δεν ξέρουμε μετά το βίντεο ποια ήταν η τύχη του. Μπορεί μετά από δέκα λεπτά να έχει πέσει κάτω και να έχει λιποθυμήσει από εσωτερική αιμορραγία. Κανείς μας δεν ξέρει. Τίποτα δεν είναι αστείο.
Και αν το καλοσκεφτούμε και οι δύο οδηγοί είναι θύματα: Ας βάλουμε τον εαυτό μας να έχει προκαλέσει ένα ατύχημα. Όσο και αν φταίμε, το ίδιο το γεγονός μας στιγματίζει. Ειδικά, ακόμα και να μην φταίμε, αν προξενήσουμε ένα θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα, δεν θα είμαστε πια οι ίδιοι άνθρωποι μετά από αυτό.



Μπορούμε να υποθέσουμε ότι η γυναίκα για κάποια λογική αιτία πέρασε το κόκκινο και προξένησε το ατύχημα ακούσια. Όλοι μας κάποια στιγμή στην οδηγητική μας ζωή μπορεί για κάποιο λόγο να ξεφύγουμε από τον δρόμο, π.χ. από ένα καρδιακό επεισόδιο ή μια μηχανική βλάβη του αυτοκινήτου. Κανείς, όσο καλός οδηγός και να είναι δεν μπορεί να είναι απολύτως σίγουρος ότι δεν μπορεί να πάθει ένα ατύχημα, για αυτό και χρειάζεται πάντα προσοχή.

Δείτε και το παρακάτω ατύχημα.



Τι γίνεται, όμως, σε περιπτώσεις ασυνείδητων οδηγών, οι οποίοι έχουν πλήρη γνώση για το τι κάνουν; Αν η λέξη "παράνοια" μπορεί να χωρέσει σε ένα βίντεο, τότε το παρακάτω είναι το κατάλληλο.



Δείτε και μερικά ατυχήματα σε παγκόσμια κλίμακα.



Θα μπορούσα να γράψω σε αυτό το σημείο τις κλασσικές συμβουλές περί οδηγητικής ασφάλειας και να τονίσω τη σημασία τους, όπως και πόσους θανάτους αριθμούμε κάθε χρόνο στους ελληνικούς δρόμους. Δεν πιστεύω, όμως, ότι θα άλλαζε κάτι. Αυτοί που είναι ευσυνείδητοι, ήδη γνωρίζουν και μαθαίνουν συνεχώς τι πρέπει να κάνουν. Αυτοί που είναι ασυνείδητοι, δεν τους νοιάζει καν.
Πιστεύω, ωστόσο, ότι στα πρόστιμα θα έπρεπε να προστεθεί και ένα ακόμα σημαντικό μέτρο: Να ήταν υποχρεωτικό στους παραβαίνοντες να παρακολουθήσουν ξανά και ξανά βίντεο και φωτογραφίες από ατυχήματα. Και να τους πηγαίναν σε κάποιο νεκροτομείο να δουν διαμελισμένα πτώματα από ατυχήματα. Και σε μάντρες να βλέπουν πως γίνονται τα αυτοκίνητα μετά το ατύχημα. Και τέλος στα δικαστήρια να έρχονται εκδρομές από σχολεία και παρακολουθούν τη δίκη. Όσο ανόητος και να είσαι, μπροστά στα παιδιά, δεν μπορεί, θα ντραπείς λίγο.

Εκείνο που πρέπει να τονίσω για όλους τους ευσυνείδητους οδηγούς είναι ότι θα πρέπει να ενημερώνονται συνεχώς για τους κανονισμούς του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, καθότι αυτοί ενημερώνονται συνεχώς μετά από μελέτες ατυχημάτων, με σκοπό την πρόληψη των τελευταίων. Αλλά και να μην γράφεται κάτι στον Κ.Ο.Κ. οφείλουμε να το πράξουμε.
Για παράδειγμα, θα πρέπει και οι πίσω επιβάτες να φοράνε πάντοτε τις ζώνες ασφαλείας! Θα μου πει κάποιος που δεν το έχει ψάξει ακόμα: "μα κινδυνεύουν τόσο πολύ;" Διαβάστε την απάντηση από το αξιόλογο site του www.seatbelt.gr.

Οι επιβάτες των αυτοκινήτων στα πίσω καθίσματα, εάν δεν φορούν τη ζώνη ασφάλειας, σε περίπτωση ατυχήματος κινδυνεύουν όχι μόνο να τραυματιστούν ή να σκοτωθούν οι ίδιοι αλλά να σκοτώσουν τον οδηγό του αυτοκινήτου ή άλλο επιβάτη της μπροστινής θέσης.

Σε περίπτωση ατυχήματος, ο κίνδυνος θανάτου του οδηγού ή άλλου επιβάτη της μπροστινής θέσης λόγω του ότι υπάρχουν επιβάτες στα πίσω καθίσματα που δεν φορούν τη ζώνη ασφαλείας τους, αυξάνεται δραματικά.

Σε περίπτωση ατυχήματος με χαμηλή ταχύτητα των 30 χμ/ώρα, ένας ενήλικας μέτριου βάρους στα πίσω καθίσματα, χωρίς να φορά ζώνη ασφαλείας, πετάγεται μπροστά, με δύναμη 3,5 τόνων. Με μια τέτοια δύναμη που δημιουργείται ακόμη και σε χαμηλές ταχύτητες, ο επιβάτης που πετάγεται μπροστά μπορεί να σκοτώσει άμεσα τον οδηγό ή άλλο επιβάτη της μπροστινής θέσης.

Δείτε και το αντίστοιχο βίντεο.



Για τους ανθρώπους που αγωνίζουνται για έναν καλύτερο κόσμο

Διάβασα κάπου σήμερα για τη δολοφονία ακόμα ενός ανθρώπου από τους τόσους που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Natalya Estemirova δολοφονήθηκε στην Τσετσενία. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Τέτοιες δολοφονίες γίνονται καθημερινά στον κόσμο. Πόσοι άνθρωποι δεν έχουν δολοφονηθεί, επειδή πάλεψαν για τη δικαιοσύνη, την ειρήνη και την ανθρωπιά, γνωρίζοντας από πριν ποιο θα είναι το τέλος τους και ωστόσο συνεχίζοντας αταλάντευτοι;

Νομίζω, ότι αν κάποιος θα ήθελε να μιλήσει για αυτούς θα χρησιμοποιούσε το ποίημα του Κ. Π. Καβάφη, τις Θερμοπύλες.
Θερμοπύλες

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.


(Κ. Π. Καβάφης, Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Κρίμα και πάλι για τους ανθρώπους που χάνονται με αυτόν τον τρόπο...

Οι δύο λύκοι

Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε:

"Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας. Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία, η αυτολύπηση, η ενοχή,η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η γεναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό."


Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:
"Ποιος λύκος νικάει;"

Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά:
"Αυτός που ταΐζεις."

Μεθύστε!

Μεθύστε

Πρέπει νά ῾σαι πάντα μεθυσμένος.
Ἐκεῖ εἶναι ὅλη ἡ ἱστορία: εἶναι τὸ μοναδικὸ πρόβλημα.
Γιὰ νὰ μὴ νιώθετε τὸ φριχτὸ φορτίο τοῦ Χρόνου
ποὺ σπάζει τοὺς ὤμους σας καὶ σᾶς γέρνει στὴ γῆ,
πρέπει νὰ μεθᾶτε ἀδιάκοπα. Ἀλλὰ μὲ τί;
Μὲ κρασί, μὲ ποίηση ἢ μὲ ἀρετή, ὅπως σᾶς ἀρέσει.
Ἀλλὰ μεθύστε.

Καὶ ἂν μερικὲς φορές, στὰ σκαλιὰ ἑνὸς παλατιοῦ,
στὸ πράσινο χορτάρι ἑνὸς χαντακιοῦ,
μέσα στὴ σκυθρωπὴ μοναξιὰ τῆς κάμαράς σας,
ξυπνᾶτε, μὲ τὸ μεθύσι κιόλα ἐλαττωμένο ἢ χαμένο,
ρωτῆστε τὸν ἀέρα, τὸ κύμα, τὸ ἄστρο, τὸ πουλί, τὸ ρολόι,
τὸ κάθε τι ποὺ φεύγει, τὸ κάθε τι ποὺ βογκᾶ,
τὸ κάθε τί ποὺ κυλᾶ, τὸ κάθε τι ποὺ τραγουδᾶ,
ρωτῆστε τί ὥρα εἶναι,
καὶ ὁ ἀέρας, τὸ κύμα, τὸ ἄστρο, τὸ πουλί, τὸ ρολόι,
θὰ σᾶς ἀπαντήσουν:

-Εἶναι ἡ ὥρα νὰ μεθύσετε!

Γιὰ νὰ μὴν εἴσαστε οἱ βασανισμένοι σκλάβοι τοῦ Χρόνου,
μεθύστε, μεθύστε χωρὶς διακοπῆ!

Μὲ κρασί, μὲ ποίηση ἢ μὲ ἀρετή, ὅπως σᾶς ἀρέσει.



Charles Baudelaire (1821-67): Γάλλος ποιητὴς καὶ αἰσθητικός



Πρωτότυπο κείμενο στα γαλλικά:

Enivrez-vous!

Il faut être toujours ivre. Tout est là : c'est l'unique question. Pour ne pas sentir l'horrible fardeau du temps qui brise vos épaules et vous penche vers la terre, il faut vous enivrer sans trêve.
Mais de quoi? De vin, de poésie ou de vertu, à votre guise. Mais enivrez-vous.

Et si quelquefois, sur les marches d'un palais, sur l'herbe verte d'un fossé, dans la solitude morne de votre chambre, vous vous réveillez, l'ivresse déjà diminuée ou disparue, demandez au vent, à la vague, à l'étoile, à l'oiseau, à l'horloge, à tout ce qui fuit, à tout ce qui gémit, à tout ce qui roule, à tout ce qui chante, à tout ce qui parle, demandez quelle heure il est ; et le vent, la vague, l'étoile, l'oiseau, l'horloge, vous répondront : "Il est l'heure de s'enivrer ! Pour n'être pas les esclaves martyrisés du temps, enivrez-vous sans cesse ! De vin, de poésie ou de vertu, à votre guise."

(Charles Baudelaire)


Περισσότερες πηγές:
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/charles_baudelaire_poems.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Charles_Baudelaire

Maniac World!

Αν σας αρέσουν τα μικρά πετυχημένα βιντεάκια με αστεία, σοβαρά ή αξιοπερίεργα θέματα, τότε ήρθε η ώρα να γνωρίσετε το Maniac World. Παρακολουθώ αυτό το site εδώ και δυόμισι χρόνια και αξίζει τον χρόνο του. Μαζεύει καθημερινά από τα καλύτερα βίντεο από το Διαδίκτυο και τα προβάλλει συγκεντρωμένα, με μια λιτή περιγραφή για το καθένα, σε μια απλή ιστοσελίδα. Εξαιρετικά ποιοτικό!

Για μια πρώτη γεύση δείτε τα παρακάτω:
http://www.maniacworld.com/truck-driver-safety-lessons.html
http://www.maniacworld.com/Train-Drives-Through-Bangkok-Market.html
http://www.maniacworld.com/scary-golf-shot.html
http://www.maniacworld.com/truck-vs-pillar.html
http://www.maniacworld.com/train-vs-tornado.html
http://www.maniacworld.com/spectacular-indoor-soccer-goal.html
http://www.maniacworld.com/weird-song-performance.html
http://www.maniacworld.com/super-fast-mental-calculations.html
http://www.maniacworld.com/everything-men-know-about-women.html
http://www.maniacworld.com/post-it-love.html
http://www.maniacworld.com/blind-savant-musician.html
http://www.maniacworld.com/line-of-cars-vs-train.html
http://www.maniacworld.com/kid-run-over-by-train.html
http://www.maniacworld.com/awesome-train-test-crash.html

Αγγελίες εύρεσης εργασίας: Πόσο πιο χαμηλά ακόμα;

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθώντας αγγελίες από site εφημερίδων και αγγελιών, παρατηρώ ότι οι "εργοδότες" έχουν ξεφύγει εντελώς!
Διαφημίζουν ως προνόμιο την ασφάλιση, τονίζοντας το στα προνόμια της θέσης εργασίας. Θεωρούν ότι τα 900 ευρώ είναι υψηλός μισθός. Τα επιδόματα ξένης γλώσσας, χρήση υπολογιστή, γάμου, παιδιού κλπ. έχουν θαφτεί και ούτε λέξη για αυτά.

Για παράδειγμα, δείτε μερικούς ορισμούς, σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους:

Νόμιμος μισθός είναι αυτός που ορίζεται από τους νόμους και τις συλλογικές συμβάσεις και αποτελεί το ελάχιστο όριο του μισθού που δικαιούται ο εργαζόμενος, που καλύπτεται από την αντίστοιχη σύμβαση. Συμβατικός μισθός είναι αυτός που ορίζεται από την ατομική σύμβαση εργασίας. Είναι προφανές πως ο συμβατικός μισθός δεν μπορεί να είναι μικρότερος από το νόμιμο. Ακόμη κι αν συμφωνηθεί κάτι τέτοιο, η συμφωνία θα είναι άκυρη και θα πρέπει να καταβάλλεται ο νόμιμος μισθός.

Βασικός μισθός είναι ο μισθός επί του οποίου υπολογίζονται επιδόματα και προσαυξήσεις. Βασικός μισθός μπορεί να είναι είτε νόμιμος είτε συμβατικός. Όμως είναι διαφορετικές έννοιες ο νόμιμος βασικός μισθός και ο νόμιμος μισθός. Ο νόμιμος μισθός είναι ο νόμιμος βασικός μισθός μαζί με τα ενδεχόμενα επιδόματα και τις προσαυξήσεις.

(!) Αν συμφωνηθεί συμβατικός βασικός μισθός ανώτερος από τον νόμιμο βασικό, όλα τα προβλεπόμενα επιδόματα υπολογίζονται με βάση το συμβατικό μισθό πλέον.

Γι αυτό το λόγο οι εργοδότες φροντίζουν να διατυπώνουν ρητά στη γνωστοποίηση των όρων εργασίας ότι στον συμφωνηθέντα συμβατικό μισθό συνυπολογίζονται πάσης φύσεως επιδόματα και προσαυξήσεις και όσα ενδεχομένως προβλεφθούν στο μέλλον. Μ' αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν ότι το συμφωνηθέν ποσό δεν αποτελεί βασικό συμβατικό μισθό:

Είναι προφανές ότι αν ο νόμιμος μισθός καταστεί στο μέλλον ανώτερος του συμφωνηθέντος συμβατικού, ο σχετικός όρος της σύμβασης ότι περιλαμβάνονται όλα τα επιδόματα κλπ παύει να είναι έγκυρη και θα πρέπει να καταβάλλεται ο νόμιμος μισθός.

Όλες οι ΣΣΕ προβλέπουν διάφορα επιδόματα, συνήθως σαν ποσοστό του βασικού μισθού και με κριτήριο τόσο τα καθήκοντα που συγκεντρώνει στο πρόσωπό του ο εργαζόμενος όσο και τα χρόνια προϋπηρεσίας του.

Τα πιο συνηθισμένα επιδόματα είναι το οικογενειακό επίδομα, το επίδομα γάμου, το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, το επίδομα θέσης (προϊσταμένου, διευθυντή κλπ), το επίδομα χρήσης ξένης γλώσσας. Τα επιδόματα είναι ανακλητά, είτε αν καταργηθούν από επόμενη ΣΣΕ είτε αν εκλείψει ο λόγος καταβολής τους.

Οι εργαζόμενοι που ο εργοδότης τους απασχολεί προσωρινά σε άλλο τόπο, δικαιούνται, εκτός από τα οδοιπορικά έξοδα και πρόσθετη αποζημίωση εκτός έδρας. Η αποζημίωση είναι 1 ημερομίσθιο ή 1/25 του μισθού για κάθε διανυκτέρευση. Σε περίπτωση που παρέχεται τροφή και κατοικία καταβάλλεται μόνο η μισή αποζημίωση.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:

Έστω ότι η ΣΣΕ προβλέπει βασικό μισθό 700 ευρώ, 6% προσαύξηση ανά τριετία, 10% επίδομα γάμου, 15% επίδομα χρήσης Η/Υ και 5% επίδομα ξένης γλώσσας.

Υπάλληλος με βασικό μισθό 700 ευρώ με 5 χρόνια προϋπηρεσία που καλύπτεται από την πιο πάνω ΣΣΕ, είναι έγγαμος, έχει δίπλωμα αγγλικών και κάνει χρήση Η/Υ προσλαμβάνεται από εταιρεία. Ο μισθός του υπολογίζεται ως εξής:

ΠΡΟΣΑΥΞΗΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΚΟΣ = 700 + 700 x 6% = 742 ευρώ
ΕΠΙΔΟΜΑ ΓΑΜΟΥ = 742 x 10% = 74,20 ευρώ
ΕΠΙΔΟΜΑ ΞΕΝ. ΓΛΩΣΣΑΣ = 742 x 5% = 37,10 ευρώ
ΕΠΙΔΟΜΑ Η/Υ = 222.600 x 15% = 111,30 ευρώ

ΣΥΝΟΛΟ: 952 ευρώ


Σύμφωνα με το παραπάνω παράδειγμα, μία ανύπαντρη κοπέλα που δεν έχει καμία προϋπηρεσία και είναι να δουλέψει γραμματέας με βασικό μισθό τα 700 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι οπωσδήποτε θα χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικό υπολογιστή και αγγλικά λόγω των σύγχρονων απαιτήσεων, θα πρέπει να λαμβάνει τον μήνα ελάχιστο νόμιμο μισθό 840 ευρώ. Αν είναι παντρεμένη, τότε ο νόμιμος μισθός γίνεται 910 ευρώ. Αν έχει παιδί, τότε ο νόμιμος μισθός ξεπερνάει κατά πολύ το χιλιάρικο και για κάθε επιπλέον παιδί ανεβαίνει.

Αλλά ο Έλληνας σκέφτεται όχι πονηρά, αλλά κακουργηματικά.

Ειδικά για τη γραμματειακή υποστήριξη τα τελευταία χρόνια οι αγγελίες ζητάνε "δύο σε ένα". Και γραμματέας και ερωμένη. Θα πρέπει να ικανοποιείς τα βίτσια του αφέντη, γιατί χάρη σου κάνει και σου δίνει τη δουλειά σήμερα που υπάρχει κρίση. Θα πρέπει να του δείξεις την ευγνωμοσύνη σου, δεν πρέπει να φανείς αχάριστη, οι καιροί είναι δύσκολοι!...

Όσοι τσεκάρετε τις ελληνικές αγγελίες σίγουρα γνωρίζετε τι εννοώ. Για εκείνους που δεν γνωρίζουν, αρκεί να ανοίξουν μια εφημερίδα και θα καταλάβουν. Συνήθως, τα ιδιαίτερα προσόντα ξεκινούν από "κοπέλα εμφανίσιμη" έως και πλήρη περιγραφή της Μις κόσμος! Κλασικά προσόντα για το γραφείο είναι "πολύ εμφανίσιμη", "ύψος 1,70 και πάνω". Ακόμα και στις αγγελίες του τύπου "ΚΟΠΕΛΑ ζητείται για γραμματειακή υποστήριξή σε επιχείρηση...", όταν οι κοπέλες τηλεφωνούν τις βομβαρδίζουν με τις παραπάνω ερωτήσεις, άλλοτε πλαγίως και άλλοτε απροκάλυπτα.

Είναι ευνόητο ότι αν μια κοπέλα συναναστρέφεται με κόσμο θα πρέπει να είναι ευπαρουσίαστη με κόσμια εμφάνιση και συμπεριφορά. Αλλά αυτά μέσα στα λογικά πλαίσια. Ακόμα και μια εμφανισιακά όχι τόσο όμορφη κοπέλα, θα μπορούσε μια χαρά να τα καταφέρει. Ντυμένη όχι έξαλλα, περιποιημένη, με ένα απλό χαμόγελο και έναν απλό ευγενικό τόνο και κάνοντας σωστά τη δουλειά της, τι άλλο θα απαιτούνταν; Έχω βρεθεί για λόγους δουλειάς σε πάρα πολλά γραφεία και έχω πετύχει πολλές υπαλλήλους που δεν είναι και το πρότυπο ομορφιάς. Ποτέ δεν έδωσα σημασία σε αυτό. Η δουλειά τους μετρούσε και ένας απλός, καθημερινός τόνος στη φωνή τους. Να μην πω, πως εκ πείρας, αυτές οι κοπέλες κάνουν πολύ καλύτερη εργασία. Το γιατί δεν το έχω ψάξει ακόμα, όμως το έχω διαπιστώσει.

Έτσι από ενδιαφέρον ή περιέργεια, ψάξτε το λίγο να βεβαιωθείτε. Ίσως να σας φανούν για γέλια ή εξωφρενικά αστεία αυτά, ίσως να αναρωτηθείτε τι ειδών "λιγούρια" και "ανώμαλοι" υπάρχουν στην ελληνική αγορά, αλλά σύντομα θα αντιληφθείτε ότι τα πράγματα δεν είναι για γέλια, είναι τραγικά. Γιατί, οι αγγελίες απευθύνονται σε ανθρώπους με πανεπιστημιακή μόρφωση που αναγκάζονται λόγω της οικονομικής ανάγκης και της ακρίβειας να ρίξουν την αξιοπρέπειά τους και να ανέχονται τον κάθε απολίτιστο άνθρωπο και τους ιδιότυπους κανόνες που αυτός ορίζει όποτε θέλει και όποτε γουστάρει. Τι κάνει για αυτά το κράτος; Κράτος; Ποιο κράτος;

Σας έχω εδώ ένα απλό δείγμα μιας κλασσικής αγγελίας για εργασία γραφείου, η οποία νομίζω ότι χαρακτηρίζει σημαντικό ποσοστό των αγγελιών γραφείου. Πάντα κοπέλες, πολύ εμφανίσιμες (τα προσόντα για γραφείο ή Η/Υ ή αγγλικά μπαίνουν στο τέλος, και αν δεν υπάρχουν, τι πειράζει;).

Ζητειται Πολυ Εμφανισιμη Φοιτητρια Για Ημιαπασχοληση Αθηνα-Γλυφαδα

by admin on Jun.20, 2009, under εργασία

ΝΕΟΣ 40ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ ΖΗΤΑΕΙ ΠΟΛΥ ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΗ ΚΟΠΕΛΑ ΚΑΤΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΓΙΑ ΠΡΩΙΝΗ Η ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΤΕΤΡΑΩΡΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ(ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΚΤΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ),ΩΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ-ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΣΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΥ.
ΖΗΤΕΙΟΥΝΤΑΙ ΑΨΟΓΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΗ-ΠΡΟΘΥΜΗ-ΥΠΑΚΟΥΗ-ΣΥΝΗΔΕΙΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ-
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ-ΚΑΛΑ ΑΓΓΛΙΚΑ-ΧΡΗΣΗ Η/Υ
ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΘΑΡΕΣ ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ(ΑΠΟ 1800 ΕΩΣ ΚΑΙ 2500 ΕΥΡΩ).
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΟΛΟΣΩΜΗ ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ(EMAIL ΧΩΡΙΣ ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΤΗΛ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΙ).
Η ΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΕΞΥΠΝΕΣ-ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ-ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΕΣ ΚΟΠΕΛΕΣ.ΑΣΧΕΤΕΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΗΝ ΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΚΟΠΟ.

ΟΚ, φίλε! Δεν ξέρω τι επιχειρηματίας είσαι, αλλά πώς γίνεται η κοπέλα να δουλεύει τέσσερις ώρες και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα να σε έχει συνοδεύσει στο ταξίδι σου στο εξωτερικό, και να έχετε κάνει και όλα αυτά που έχεις στο μυαλό σου, μόνο εσύ το ξέρεις!
"Πρόθυμη" (να σε φάει στη μάπα), "υπάκοη" (με μαστίγιο και καρότο), "συνειδητοποιημένη" (χωρίς συνείδηση της πραγματικότητας μετά την κόκα που θα έχετε τραβήξει σε κανένα ξεπεσμένο ξενοδοχείο της Ομόνοιας", "απελευθερωμένη" (μέχρι να τη φυλακίσεις εσύ), "έξυπνη" (αν καταφέρει να σε παντρευτεί και να σου φάει την περιουσία, τότε ναι).
Και τα 1800-2500 αναλόγως προσόντων; Αν δηλαδή σου κάνει και "σπέσιαλ";
Ξέχασες να γράψεις, εκτός και αν είναι τυπογραφικό λάθος, "μια πρόσφατη ολόσωμη ΓΥΜΝΗ φωτό".

Δυστυχώς, το πόσες κοπέλες πέφτουν στην παγίδα τέτοιων επιτήδειων ή νομίζουν ότι θα τα "κουμαντάρουν καλά τα πράγματα" είναι και αυτό τραγικό.

Τις προάλλες έπεσα σε μια (από τις τόσες) περιγραφή ενός περιστατικού από μια κοπέλα που πήρε τηλέφωνο για να δουλέψει σε μπαρ. Δείτε την εδώ. Την παραθέτω και πιο κάτω. Δεν είναι η εξαίρεση δυστυχώς.

Τίτλος: Χρυσή Ευκαιρία
Αποστολή από: mpouuu στις 01 Απρίλιος 2006, 16:57:43

Επειδη νοιαζομαι για το σαητ εχω και άλλη εκπληκτικη προσφορα πέρα απο την γιαγιά μου που την ανταλλασω με το ΧΒΟΧ3. ~:plek:~ ~:plek:~ ~:plek:~

Λοιπον αγγελία στην εφημεριδα: ~ppp~

Ζητω κοπελα ελληνίδα για μπαρ εμφανισιμη και ομορφη. c_)

-Γεια σας, τηλεφωνω για την αγγελία. ποιο μαγαζι είναι?
-Το μπαρ ΑΠΟΛΑΥΣΗ, Ελληνίδα είσαι? ~mob~
-Ναι, φοιτητρια απο την ΑΣΤΕΡ.
-Τι ναι το ΑΣΤΕΡ, Ρωσσίδα είσαι?
-'ΟΧΙ!Ελληνιδα, απο την ΑΣΤΕΡ, ΤΗΝ ΑΞΑΔΗΜΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ.
-Α. Το μαγαζι είναι στην Καρπαθο.
-μα εγω είμαι απ[ο Ρόδο. πως θα ρχομαι.
-Καθε μερα έχει φεριμποτ, θα μενεις και σπιτι μου και αν θες παρατας και ΤΟ ΑΣΤΕΡ και ελα κανε καριερα,εμενα μ αρεσει να δινω ευκαιριες σε νεες και όμορφες κοπέλες απο επαρχια κ..α μ@λ@κιες.
-Καλα εγω απο Πειραια είμαι, Ροδο σπουδαζω αλλα ξερετε δεν νομιζζω οτι καταλαβα τι πρεπει να κανω.
-Ελα και θα σου μαθει ο δασκαλος, ξερεις ποσα κοριτσακια γνωρισαν τον ερωτα κοντά μου?..

ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΠΟΤΕ ΤΟ ΚΛΕΙΣΑ ΓΙΑ ΠΟΤΕ ΑΛΛΑΞΑ ΑΡΙΘΜΟ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ.
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΝΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΟΤΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΒΙΖΙΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΧΡΕΩΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΩ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ .!!!!!!!!!!!!!!!

Η εργασία θέλει αξιοπρέπεια. Είναι μία ισότιμη σχέση εργοδότη και υπάλληλου και περιορίζεται σε αυτά που έχουν από πριν συμφωνηθεί με σαφήνεια για την παραγωγή ενός καθορισμένου έργου. Όλα τα άλλα είναι αδικήματα και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ποινικά. Ο σημερινός ξεπεσμός είναι ευθύνη όλων μας, όλοι μας φταίμε για αυτόν με τη στάση μας και την ανοχή μας.

Επιβιώνοντας στην Ελλάδα με 700 ευρώ

Ένα ντοκιμαντέρ-σοκ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα: Επιβιώνοντας στην Ελλάδα με 700 Ευρώ

Προβολή στο πλαίσιο της Θεματικής Βραδιάς, την Πέμπτη 22 Μαΐου 2008, στις 22:00.

Ελλάδα. Η χώρα του ήλιου, της θάλασσας, του κρασιού και της καλής παρέας. Η χώρα που καλεί τους νέους από όλο τον κόσμο να ζήσουν το μύθο τους σε αυτήν. Ποια είναι όμως η πραγματικότητα για τους κατοίκους μιας χώρας όπου ένα σημαντικό μέρος των εργαζομένων, ιδίως νέων, αμείβονται με λιγότερα από 1000 ευρώ το μήνα, την ίδια στιγμή που οι τιμές βασικών αγαθών είναι από τις ακριβότερες στην Ευρώπη; Πόσο οι Έλληνες απολαμβάνουν τη ζωή και τα αγαθά της πατρίδας τους, όταν εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο ευρωπαϊκό λαό;

Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα κατέγραψε για ένα μήνα τη ζωή πέντε ανθρώπων που προσπαθούν να επιβιώσουν ενάντια στην ακρίβεια και τους χαμηλότατους κατώτατους μισθούς.

Ο Κώστας είναι 29 ετών, απόφοιτος του Πολυτεχνείου, με μεταπτυχιακό δίπλωμα. Προσπάθησε να βρει δουλειά, όμως οι μισθοί που του προτάθηκαν από τεχνικές εταιρείες δεν ξεπερνούσαν τα 700 ευρώ το μήνα, τη στιγμή που τα τρέχοντα έξοδά του είναι σχεδόν διπλάσια. Έτσι αναγκάζεται να κάνει τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα. Η καθημερινή ζωή του Οδύσσεια ξεκινάει το πρωί από το σπίτι του στην Λούτσα. Αφού διασχίσει όλη την Αττική καταλήγει το απόγευμα στο Φάληρο, όπου εργάζεται σαν σερβιτόρος.

Ο Μανώλης είναι καθηγητής, 43 ετών. Ζει στα Χανιά με τη γυναίκα και τα 2 μικρά παιδιά του, 6 και 3 ετών. Παρότι έχει πετύχει τρεις φορές στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ ακόμη δεν έχει διοριστεί και αναγκάζεται να εργάζεται ως ωρομίσθιος καθηγητής, με 340 ευρώ το μήνα, τα οποία και πληρώνεται με καθυστέρηση πολλών μηνών. Τα οικονομικά της οικογένειας βασίζονται στο μισθό της γυναίκας του, στον υπερδανεισμό, τις πιστωτικές κάρτες και ένα αυστηρότατο προϋπολογισμό. Ένα έκτακτο έξοδο -οι οδοντιατρικές δαπάνες της συζύγου του- ανατινάζουν τον προϋπολογισμό στον αέρα.

Η Τζίνα είναι 32 ετών, πτυχιούχος ιταλικής γλωσσολογίας και μιλά 4 ξένες γλώσσες. Αν και είχε μια καλή δουλειά στην Ιταλία, αποφάσισε να γυρίσει στην Ελλάδα το 2004, μέσα στην ευφορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Τα τελευταία 2 χρόνια εργάζεται ως γραμματέας με μισθό 770 ευρώ, με τα οποία πρέπει να ζήσει η ίδια και η 5χρονη κόρη της.

Η Αφροδίτη είναι 27 ετών, απόφοιτος του τμήματος δημοσιογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο. Ζει μόνη της στην Αθήνα προσπαθώντας να τελειώσει το διδακτορικό που ξεκίνησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα με τις σπουδές της, εργάζεται με καθεστώς μερικής απασχόλησης, για να τα βγάλει πέρα στην ακριβή Αθήνα. Όμως τα χρήματά της συχνά τελειώνουν πριν τα μέσα του μήνα...

Ο Ιορδάνης, είναι 31 ετών, με σπουδές στο μάρκετινγκ. Έκανε εφτά μήνες να βρει δουλειά και τελικά προσελήφθη ως πωλητής σε εταιρία πληροφορικής, με μισθό... 680 ευρώ. Δεν άντεξε να μένει με τους γονείς του και να συντηρείται από αυτούς και αποφάσισε να μεταναστεύσει. Ο πρώτος του μισθός στην Ολλανδία ήταν 1700 ευρώ. Ο φακός της εκπομπής τον παρακολουθεί να πληρώνει 1,5 ευρώ για τον καφέ του, στην κεντρική πλατεία του Άμστερνταμ.

Το ντοκιμαντέρ «Επιβιώνοντας στην Ελλάδα με 700 Ευρώ» θα προβληθεί την Πέμπτη 22 Μαΐου, στις 22:00, στο πλαίσιο μιας Θεματικής Βραδιάς, για την ακρίβεια και για τη γενιά των 700.

Στο πλαίσιο της εκπομπής θα προβληθεί βίντεο με έναν ακόμη νέο που παρακολούθησε η ομάδα του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα: Ο Δημήτρης, 28 ετών, στράφηκε στην ομάδα του γνωστού, πλέον, blog g700.blogspot.com για να ενημερωθεί για τα δικαιώματά του και τις κινήσεις που θα έπρεπε να ακολουθήσει για να διεκδικήσει τα δεδουλευμένα του από την εταιρεία στην οποία εργαζόταν. Με τη συμβολή των μελών του G700 - με τους οποίους ο Δημήτρης συζητά για τα προβλήματα της «γενιάς των 700» - η υπόθεση μεταφέρθηκε τους τελευταίους μήνες στις αίθουσες των δικαστηρίων...


The Big Picture. Υπέροχα φωτορεπορτάζ!

Αν σας ενδιαφέρει η παγκόσμια επικαιρότητα, τότε αυτή η ιστοσελίδα είναι για εσάς! Εκεί θα βρείτε καθημερινά επίκαιρες φωτογραφίες από την διεθνή ειδησεογραφία από σπουδαίους φωτογράφους με εξαιρετική δουλειά. Οι φωτογραφίες είναι σε μεγάλο μέγεθος και είναι όλες κορυφαίες και καθόλου τυχαίες. Αλλά μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις: Αφιερώστε ένα λεπτό και θα καταλάβετε τι εννοώ...





http://www.boston.com/bigpicture/

Blog Archive

Πρώτη ενημέρωση!

Νέα & ψυχαγωγία!

Τεχνολογικά blogs

Χαμόγελο

Χαμόγελο
Στηρίξτε το Χαμόγελο του παιδιού!

Socrates

Socrates
From Düsseldorf with love!
Μην αφήσεις τη ζωή να σε πάρει από κάτω, τους φόβους που σε τρέφουν να τους κάνεις κάτι άλλο... Κάνε τους ποίηση ή μηχανήματα σπουδαία. Μην γυρνάς την πλάτη, μην ζεις στο ψέμα. Πολέμησε το άδικο και κάθε είδους βία. Σκέψου θετικά και μη γελάς με ηλίθια αστεία...
(ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ)

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Ενδιαφέροντα Blogs

Αξιόλογα Blogs & Sites!